II FZ 1881/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 293/14 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 293/14 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wezwał A.M. (dalej jako "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 lutego 2014 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.) - powoływanego dalej jako "rozporządzenie". Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. W zażaleniu nie podniósł żadnych zarzutów dotyczących zaskarżonego zarządzenia i nie zakwestionował prawidłowości ustalenia tego wpisu oraz nie zamieścił żadnego uzasadnienia swojego stanowiska. Natomiast w treści zażalenia Skarżący podniósł, że w skardze z dnia 18 lutego 2014 r. świadomie skierowanej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego podkreślił, że jest inwalidą ze znacznym stopniem niepełnosprawności i nie ma środków ani zdrowia do procesów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Z treści art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism wszczynających postępowanie należy skarga. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Na tej podstawie zatem Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od złożonej skargi w wysokości 100 zł, jednocześnie został również pouczony o prawie pomocy oraz prawie i trybie zaskarżenia zarządzenia. Biorąc powyższe pod uwagę, należy przypomnieć, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy Nędza z dnia 16 grudnia 2013 r., w sprawie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zarzutów zgłoszonych na postępowaniu egzekucyjnym. Sprawa ta nie została zaliczona do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że na Skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w sprawie. Skoro zatem Skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu, to konieczne stało się ustalenie jego wysokości. W wydanym zarządzeniu prawidłowo, w ocenie Sądu odwoławczego, ustalono, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi 100 zł. Końcowo, odnosząc się do argumentów przywołanych w zażaleniu, a dotyczących złej sytuacji materialnej Skarżącego, należy stwierdzić, że sytuacja materialna Skarżącego była przedmiotem badania Sądu, który w wyniku rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, odmówił Skarżącemu postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. przyznania prawa pomocy. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 października 2014 r. W związku z powyższym zasadnie wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Podsumowując, należy stwierdzić, że zażalenie nie jest zasadne, bowiem zarządzenie o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu odpowiada prawu. Wskazano w nim podstawę prawną, prawidłową wysokość należnego wpisu, jak również rygor na wypadek jego nieuiszczenia w siedmiodniowym terminie. Powyższe powoduje, że zażalenie jako bezzasadne należało na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalić.