I SA/Gl 1492/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji o uznaniu za niezasadne zarzutów zgłoszonych przez O. L. pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r. na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 12 sierpnia 2014 r. Przesyłka zawierająca to postanowienie została doręczona w dniu 14 października 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych. Skarga na powyższe postanowienie została nadana w dniu 14 listopada 2014 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, mimo iż w jej treści wskazano, iż jest wnoszona za pośrednictwem organu. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 19 listopada 2014 r., a Sąd przekazał ją według właściwości organowi przy piśmie z dnia 21 listopada 2014 r., sygn. akt I Ko/Gl 36/14. Skarga została nadana drogą pocztową w dniu 21 listopada 2014 r. (vide: k. 14 akt sądowych) i wpłynęła do organu w dniu 25 listopada 2014 r. O przekazaniu poinformowano skarżącego, wskazując jednocześnie, że skarga do sądu administracyjnego winna być wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Dyrektor Izby Skarbowej przekazując skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Wobec powyższego wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "ppsa"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl z kolei art. 65 § 1 ppsa Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego dla tej czynności. Wobec wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach bez pośrednictwa organu odwoławczego koniecznym stało się jej przekazanie według właściwości organowi odwoławczemu. Jednakże w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 248). W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia postanowienia, czyli od dnia 14 października 2014 r., upłynął zatem w dniu 13 listopada 2014 r. Tymczasem skarżący nadał skargę w dniu 14 listopada 2014 r. bezpośrednio na adres sądu administracyjnego. Skarga została wobec tego przekazana przez Sąd do organu w dniu 21 listopada 2014 r. (data nadania), który to dzień w świetle powyższych uwag stanowi dopiero moment wniesienia skargi. Z tego względu należy uznać, iż skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa taką skargę należy odrzucić i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.