II FZ 161/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1696/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 16 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1696/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA) odrzucił skargę M. S. (dalej: Skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z przedstawionego przez WSA stanu faktycznego wynikało, że Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych. W zażaleniu na niniejsze postanowienie Skarżący wniósł o przywrócenie terminu, o przyznanie pełnomocnika z urzędu, a także częściowo uzupełnił braki formalne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: ,,p.p.s.a.") Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy. Ustanowiony w przedmiotowej sprawie pełnomocnik z urzędu pismem z dnia 30 grudnia 2019 r. podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu złożony w toku postępowania przez Skarżącego, uzupełnił braki formalne skargi, a nadto uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W związku z powyższymi okolicznościami, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega przesłanki pozwalające przywrócić termin oraz tym samym stwierdza, że uchylenie postanowienia WSA z dnia 8 czerwca 2019 r. pozwoli nadać właściwy bieg niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 185 § 1 w zw. z art. 198 i 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.