Sygnatura
II FZ 150/17
Postanowienie NSA z 12 kwietnia 2017 r., II FZ 150/17 – podatki od nieruchomości
Wynik
Uchylono zaskarżone postanowienie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 12 kwietnia 2017
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 662/16 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. stwierdzając, że skarżący wpis od skargi uiścił dopiero dnia 17 sierpnia 2016 r., a więc po terminie, który upłynął dnia 16 sierpnia 2016 r. Dnia 20 października 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wyjaśniając, że uiszczenie wpisu po terminie (to jest w dniu 17 sierpnia 2016 r.) spowodowane było trudnościami technicznymi w nadaniu przelewu drogą elektroniczną, jakie spotkały skarżącego w ostatnim dniu upływającego terminu (to jest w dniu 16 sierpnia 2016 r.). Postanowieniem z dnia 7 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu odrzucił na podstawie art. 88 P.p.s.a., wskazując, że został on złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, za którą uznał faktyczne uiszczenie wpisu w dniu 17 sierpnia 2016 r. W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, że nie miał świadomości, iż termin do uiszczenia wpisu sądowego został przekroczony, a dowiedział się o tym dopiero z postanowienia z dnia 3 października 2016 r. o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o odrzuceniu skargi (k. 49 akt), zostało ono doręczone skarżącemu dnia 18 października 2016 r. Dopiero zatem w tym dniu skarżący został powiadomiony o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a przypisywanie takiego znaczenia dacie, w której skarżący faktycznie uiścił wpis, jest niezasadne, gdyż implikuje skutek, który nastąpił dopiero w wyniku oceny terminowości uiszczenia wpisu przez Sąd. Dlatego też należy uznać, że wniosek z dnia 20 października 2016 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu skarżący złożył w terminie, o którym stanowi art. 87 § 1 P.p.s.a., co otwiera drogę do merytorycznej oceny zasadności tego wniosku. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu znane są postanowienia tego Sądu z dnia 21 marca 2017 r., wydane w sprawach o sygnaturach akt II Fz 128 i 129/17, którymi oddalono tożsame zażalenia skarżącego na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2016 r., wydane w sprawach o sygnaturach akt I SA/Wr 664 i 665/16, w których Naczelny Sąd Administracyjny zaaprobował pogląd, że przyczyna uchybienia terminu przez skarżącego ustała już dnia 17 sierpnia 2016 r. Ponieważ jednak Naczelny Sąd Administracyjny obecnie rozpoznający zażalenie skarżącego z przyczyn wcześniej wymienionych poglądu tego nie podziela, konieczne jest uchylenie rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mimo spowodowania tym niepożądanej rozbieżności orzeczniczej, bowiem wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowoadministracyjnego musi ustąpić względom praworządności i zapewnienia realizacji konstytucyjnego prawa obywatela do sądu. Należy podkreślić, że kwestia merytorycznej zasadności wniosku skarżącego pozostaje otwarta. Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu naruszył art. 87 § 1 i art. 88 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącego uwzględnił i uchylił zaskarżone nim postanowienie.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 10 marca 2017
- Symbol z opisem
- 6115 Podatki od nieruchomości
- Hasła tematyczne
- Podatek od nieruchomości
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Tomasz Zborzyński /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
art. 87 § 1 i art. 88 · Dz.U. 2016 poz. 718
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II FZ 143/17 · 12 kwietnia 2017
Postanowienie NSA z 12 kwietnia 2017 r., II FZ 143/17 – podatki od nieruchomości
Sygnatura: III SA/Wa 1603/16 · 12 kwietnia 2017
Wyrok WSA w Warszawie z 12 kwietnia 2017 r., III SA/Wa 1603/16 – podatki od nieruchomości
Sygnatura: II FZ 151/17 · 12 kwietnia 2017
Postanowienie NSA z 12 kwietnia 2017 r., II FZ 151/17 – podatki od nieruchomości
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny