II FZ 140/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. sp. z o.o. z siedzibą w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 1101/10 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 30 listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 1101/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie A. sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: "spółka", "strona", "skarżąca") na postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 10 sierpnia 2015 r. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, w dniu 10 sierpnia 2015 r. sąd pierwszej instancji odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, które skarżąca wniosła na postanowienie o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej. W piśmie datowanym na 7 września 2015 r. skarżąca sformułowała: zażalenie na postanowienie z dnia 10 sierpnia 2015 r. i wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jako że wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania w dniu 22 września 2015 r., a zażalenie, które skarżąca wniosła na to zarządzenie, zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt II FZ 927/15, Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał w dniu 24 lutego 2016 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącej do złożenia odpisu zażalenia z dnia 7 września 2015 r. oraz do uiszczenia wpisu od tego pisma. W odpowiedzi skarżąca przedłożyła żądany odpis zażalenia i jednocześnie ponownie wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy, jednakże wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 29 marca 2016 r., które nie zostało zaskarżone. Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 czerwca 2016 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 7 września 2015 r., zaznaczając, że niewykonanie wezwania w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie zażalenia. Wobec nieuiszczenia wpisu sąd pierwszej instancji – na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") – odrzucił zażalenie strony na postanowienie z dnia 10 sierpnia 2015 r. Pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie (jak w niniejszej sprawie), skarga o wznowienie postępowania – podlega ono odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak zasadnie uznał sąd pierwszej instancji, strona skarżąca pomimo prawidłowo doręczonego odpisu zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie uiściła stosownej opłaty sądowej w wyznaczonym 7-dniowym terminie. W dniu 5 lipca 2016 r. skarżąca otrzymała wezwanie do wykonania w terminie siedmiu dni prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia (k. 539 akt sądowych), a zatem termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał w dniu 12 lipca 2016 r. Spółka wpisu nie uiściła, co skutkować musiało odrzuceniem zażalenia przez sąd pierwszej instancji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.