II FSK 93/19

II FSK 93/19 P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 maja 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi P. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2018 r. sygn. akt II FSK 2235/16 oddalającym skargę kasacyjną P. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1372/14 w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2018 r. sygn. akt II FSK 2235/16.

Wyrokiem z 19 lipca 2018 r., sygn. akt II FSK 2235/16, w sprawie ze skargi kasacyjnej P. G. (dalej: Skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1372/14, w sprawie ze skargi Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 3 września 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 poz 1302 dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę kasacyjną orzekając jednocześnie, na podstawie art. 204 pkt 1 tej ustawy, o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego od Skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w kwocie 14 400 zł. Skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania na podstawie art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 p.p.s.a. zawierając w niej także, na podstawie art. 284 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania w całości powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lipca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jako nieuzasadniony podlega oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszy wniosek posłuży się argumentacją zawartą w sprawie o sygn. II FSK 2871/13, w pełni ją akceptując i uznając za swoją. Zgodnie z art. 284 p.p.s.a., wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia, jednakże w razie uprawdopodobnienia, iż zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Biorąc pod uwagę argumentację przedstawioną przez Skarżącego, uznać należy, że nie wykazał on zaistnienia wskazanych wyżej przesłanek. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że ocena materiału dowodowego zawarta w orzeczeniu przyznającym prawo pomocy Skarżącemu jak i wstrzymującym wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nie może znajdować pełnego zastosowania w stosunku do niniejszej sprawy, albowiem inne są przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, określone w art. 61 p.p.s.a., a inne w art. 284 p.p.s.a. Istotny przy ich ocenie jest również upływ czasu (powołane przez Skarżącego orzeczenia zostały wydane w marcu 2015 r. i styczniu 2016 r.) i zgodność poczynionych w nich ustaleń z obecną sytuacją Skarżącego. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że po pierwsze, Skarżący domaga się wstrzymania wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2018 r. (sygn. akt II FSK 2235/16), którym oddalono skargę kasacyjną oraz zasądzono od Skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kwotę 14 400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Powyższe orzeczenie, w zakresie rozstrzygnięcia merytorycznego, nie nadaje się w ogóle do wykonania. Powyższym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił środka zaskarżenia wywiedzionego przez Skarżącego od wyroku Sądu pierwszej instancji. Ponadto z orzeczenia nie wynikają, oprócz rozstrzygnięcia w sprawie zwrotu kosztów, żadne prawa lub obowiązki, do których realizacji można by wykorzystać środki przymusu państwowego. Orzeczenie takie nie może zatem wywołać bezpośrednich następstw w postaci niepowetowanej szkody, która nie będzie mogła być naprawiona poprzez wydanie kolejnego wyroku. Po drugie, Skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności, które miałyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 284 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.