II FSK 876/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędzia WSA (del.) Alicja Polańska (spr.), Protokolant Katarzyna Kwaśniewska-Ciesielska, po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 2161/20 w sprawie ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w W.(obecnie: J. spółka z o.o. w likwidacji z siedzibą w W.) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 września 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezprzedmiotowości wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżony wyrok, 2) oddala skargę, 3) zasądza od J. spółka z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 11 lutego 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2161/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi J. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (obecnie: J. spółka z o.o. w likwidacji z siedzibą w W.) uchylił postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 września 2020 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej za bezprzedmiotowy. Wskazany wyrok (podobnie jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Uchylając ww. wyrokiem zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu interpretacyjnego, sąd pierwszej instancji wskazał, że już samo pytanie świadczyło, że przedmiotem zainteresowania skarżącej jest zwolnienie z podatku dochodu uzyskanego tylko z działalności wskazanej w decyzji o wsparciu i na obszarze w niej wskazanym. Spółka wyraźnie bowiem we wniosku przyznała, i to kilkakrotnie, że inwestycja realizowana na podstawie decyzji o wsparciu będzie samodzielna i odrębna od pozostałej części działalności gospodarczej i, że nowoutworzony zakład będzie wydzielony przestrzennie, organizacyjnie oraz - w dużej mierze - funkcjonalnie. Odpowiadając zatem na pytanie o istotę zainteresowania skarżącej i o źródła trudności interpretacyjnych przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34a i ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 865 ze zm.); dalej: "u.p.d.o.p.", według sądu, tę istotę stanowiło zagadnienie zakresu (w całości, czy tylko w jakiejś części) zwolnienia z podatku dochodu uzyskanego tylko w nowoutworzonym zakładzie (nie w całym przedsiębiorstwie spółki, zlokalizowanym we wszystkich miejscach prowadzenia działalności). Źródłem tych trudności była natomiast wskazana okoliczność wykorzystywania w tym zakładzie majątku posiadanego już wcześniej, przed uzyskaniem decyzji o wsparciu, przy zastrzeżeniu (ocenie), że ten majątek miał dla nowo podjętego przedsięwzięcia gospodarczego znaczenie marginalne, gdyż nie będzie realizowana żadna produkcja, ani nie będą wykonywane żadne usługi z wykorzystaniem wyłącznie tego wcześniej posiadanego majątku. Tymczasem, organ odesłał skarżącą do interpretacji ogólnej ministra do spraw finansów publicznych, która dotyczyła innego zagadnienia, niż postawione we wniosku o interpretację indywidualną. Nadto sąd wskazał, że w interpretacji ogólnej minister dokonał podziału inwestycji nowych na następujące inwestycje: 1) które angażują aktywa posiadane już przez podatnika, w sytuacji, gdy nowa inwestycja stanowi "...nieodłączny i zależnie funkcjonalny element w odniesieniu do już istniejącego zespołu składników majątku (ścisłe powiązania)..."; 2) "...gdy ścisłe powiązania między istniejącą a nową inwestycją nie występują...". W pierwszym przypadku minister odnosi zwolnienie z opodatkowania do całego dochodu uzyskiwanego z tak powiązanych ("ścisłe powiązania") inwestycji, zaś w drugim przypadku odnosi je tylko do tej inwestycji nowej, częściowej, niepowiązanej z poprzednią. Nie wiadomo zatem, czy kryterium podziału jest tu zaangażowanie aktywów posiadanych przed wydaniem decyzji o wsparciu, czy też funkcjonalna nieodłączność i zależność nowej inwestycji wobec majątku już poprzednio istniejącego. Ponadto minister nie podaje, w jaki sposób ustalić istnienie (nieistnienie) tych "ścisłych powiązań", tj. kiedy one są ścisłe, a kiedy nieścisłe. Te wszystkie wątpliwości i niejasności nie pozwalały więc na odesłanie spółki do interpretacji ogólnej. Niemniej, nie tylko te wątpliwości i niejasności wskazują na nieprzydatność tej interpretacji. Gdyby bowiem nawet minister logicznie i przekonująco wykazał, kiedy nowe inwestycje pozostają w "ścisłym związku" z majątkiem podatnika istniejącym przed wydaniem decyzji o wsparciu, to - jak sąd już odnotował - taka interpretacja ogólna i tak nie odnosiłaby się do pytania zadanego przez skarżącą i do wspomnianego źródła jej wątpliwości, tj. do tego, czy cały (a nie tylko część) dochód pochodzący z (ewentualnie - o ile skarżąca ma rację) wyodrębnionego zakładu korzysta ze zwolnienia z podatku (oczywiście do wysokości limitowanej w art. 17 ust. 1 pkt 34a in fine u.p.d.o.p.), a to ze względu na włączenie do nowego zakładu wymienionych przez skarżącą beczek i wieży. Inaczej mówiąc, spółka postawiła tezę, że nawet w razie odrębności nowego zakładu względem przedsiębiorstwa, jako całości jej aktywów, możliwe jest dalsze ograniczanie zwolnienia podatkowego, ale - według skarżącej - w omawianym przypadku takie dalsze ograniczenie nie byłoby trafne, gdyż wspomniane elementy mienia mają znaczenie marginalne dla funkcjonowania nowego zakładu. Zadaniem organu było więc udzielenie wyczerpującej odpowiedzi na te wszystkie pytania i kwestie spółki, i to udzielenie jej w formie interpretacji indywidualnej, gdyż interpretacja ogólna dotyczy innego problemu, niż postawiony we wniosku, a nadto (choć i tak nie miało to już znaczenia) stanowisko ministra zaprezentowane w tej interpretacji jest niejasne i niekompletne. W konsekwencji sąd uznał za uzasadnione zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 14b § 5a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.); dalej: "O.p." wskutek zastosowania tego przepisu, skutkujące praktyczną odmową wydania interpretacji, a nadto art. 14b § 1 O.p., poprzez niezastosowanie tego przepisu, prowadzące do tego samego skutku. W zaleceniach co do dalszego postępowania sąd wskazał, aby organ wydał interpretację indywidualną, co nie wyklucza ewentualnego zwrócenia się do spółki, w trybie art. 14h w zw. z art. 165a § 1 O.p., o uzupełnienie opisu faktycznego sprawy, gdyby organ uznał go za niekompletny. Interpretacja indywidualna stanowi w sprawie jedyną procesową formę załatwienia tego wniosku, uwzględniającą wszystkie podniesione przez spółkę okoliczności faktyczne i prawne, które składają się na specyfikę sprawy, a które nie zostały objęte interpretacją ogólną. W skardze kasacyjnej od ww. wyroku organ interpretacyjny - reprezentowany przez radcę prawnego - zaskarżył w całości wyrok sądu. Zaskarżonemu wyrokowi - na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: "p.p.s.a." - organ zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego w sposób mający istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 153 p.p.s.a. oraz art. 120 i art. 121 O.p. - przez błędne uznanie, że organ interpretacyjny dopuścił się naruszenia ww. przepisów O.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i uchylenie na tej podstawie obu postanowień organu w przedmiocie stwierdzenia bezprzedmiotowości wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, podczas gdy zdarzenie przyszłe opisane we wniosku o interpretację odpowiadało zakresowi opisanemu w interpretacji ogólnej, a w konsekwencji organ był zobowiązany do stwierdzenia bezprzedmiotowości złożonego wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, na podstawie art. 14b § 5a O.p. Według wnoszącego skargę kasacyjną organu przedmiotem wątpliwości spółki, (w zakresie pytania nr 3) było ustalenie, czy zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych będzie podlegał cały dochód spółki uzyskany ze sprzedaży towarów wytworzonych przez spółkę i świadczenia przez spółkę usług z działalności wskazanej w decyzji o wsparciu, po jej uzyskaniu i na obszarze w niej wskazanym, do wysokości określonych limitów pomocy i poniesionych kosztów stanowiących koszty kwalifikowane (proporcjonalnie do prawa skarżącej spółki do udziału w zysku spółki komandytowej i do "przypadającej" na skarżącą części limitu przysługującej spółce pomocy publicznej). Przywołana interpretacja ogólna dotyczy sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (lub podatkiem dochodowym od osób fizycznych), uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2018 r. poz. 1162 ze zm.); dalej: ""u.w.n.i.". Minister w interpretacji ogólnej stwierdził m.in., że: "Częstą formą realizacji nowej inwestycji jest inwestycja realizowana na posiadanych przez podatnika rzeczowych aktywach trwałych. W takich przypadkach, jeżeli realizacja nowej inwestycji następuje w sposób angażujący aktywa posiadane już przez podatnika oraz gdy nowa inwestycja stanowi nieodłączny i zależnie funkcjonalny element w odniesieniu do już istniejącego zespołu składników majątku (ścisłe powiązania), dochód podlegający zwolnieniu z opodatkowania ustala się z uwzględnieniem tego istniejącego, przed wydaniem decyzji o wsparciu, majątku. Sytuacja taka jest możliwa jedynie wówczas, gdy sposób zintegrowania nowej i istniejącej inwestycji, położonych na tym samym terenie, nie pozwala na określenie dochodu (przychodu) wyłącznie z nowej inwestycji, bez uwzględnienia zintegrowanej z nią części istniejącej inwestycji. W tym zakresie dochód nie podlega wydzieleniu ze względu na ścisłe ekonomiczne i funkcjonalne powiązania między inwestycją istniejącą i nową, gdyż takie wydzielenie musiałoby opierać się na metodach, których u.p.d.o.p. (i ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych) nie przewidują dla celów ustalenia dochodu. W przypadku jednak, gdy ścisłe powiązania między istniejącą a nową inwestycją nie występują, przedsiębiorca określa dochód (przychód) z nowej inwestycji jako dochód (przychód) wytwarzany niezależnie od inwestycji istniejącej i tylko ten dochód (przychód) wytworzony niezależnie od inwestycji istniejącej podlega zwolnieniu z opodatkowania. W takim przypadku bez znaczenia pozostaje umiejscowienie tej nowej inwestycji, w porównaniu do istniejącej inwestycji (ten sam teren, budynek)". Według organu ocena powiązania między istniejącą a nową inwestycją wykracza poza uprawnienia organu, gdyż takiej oceny można dokonać jedynie na podstawie zbadania stanu faktycznego sprawy i dostępnej dokumentacji, które to narzędzia nie są dostępne w ramach procedury wydawania interpretacji indywidualnych. Zatem, w postępowaniu interpretacyjnym organ podatkowy nie jest uprawniony do badania, sposobu zintegrowania nowej i istniejącej inwestycji, położonych na tym samym terenie. Kompetencje w tym zakresie należą do organów prowadzących postępowanie podatkowe przy wykorzystaniu narzędzi zaliczanych do postępowania dowodowego. Organem tym nie jest organ interpretacyjny. Żądanie zatem wydania interpretacji w zakresie zwolnienia z opodatkowania całości dochodu spółki, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., poprzez ocenę zintegrowania nowej i istniejącej inwestycji, wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji indywidualnej wydanej w trybie art. 14b O.p. Podnosząc powyższy zarzut i przedstawiając wskazaną argumentację, organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie skargi skarżącej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sądowi pierwszej instancji sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca - reprezentowana przez doradcę podatkowego - wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od organu interpretacyjnego na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, a także o rozpatrzenie sprawy na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Spór w sprawie dotyczy oceny prawidłowości zastosowania przez organ interpretacyjny przepisu art. 14b § 5a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.); dalej: "O.p.", tj. zasadności uznania wniosku spółki o wydanie interpretacji indywidualnej za bezprzedmiotowy z uwagi na wydanie w tożsamym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym sprawy interpretacji ogólnej Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 25 października 2019 r. nr DD5.8201.10.2019 w sprawie sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych lub podatkiem dochodowym od osób fizycznych, uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.Urz.M.F.IiR. z 2019 r. poz. 18). Skarżąca powzięła wątpliwości, czy na podstawie decyzji uprawniającej do skorzystania z pomocy publicznej oraz mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wskazujący na nową inwestycję, ma prawo skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego dla całego dochodu z jej działalności wskazanej w decyzji, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 865 ze zm.); dalej: "u.p.d.o.p.", w zw. z przepisami ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2018 r. poz. 1162 ze zm.); dalej: ""u.w.n.i." oraz w zw. z § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz.U. z 2019 r. poz. 865 ze zm.); dalej: "rozporządzenie". Według skarżącej ww. interpretacja ogólna nie rozstrzyga jednoznacznie zagadnienia prawnego będącego istotą jej wątpliwości przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, z czym zgodził się sąd pierwszej instancji. Natomiast, według wnoszącego skargę kasacyjną organu, opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest tożsamy z zagadnieniem będącym przedmiotem interpretacji ogólnej, gdyż dotyczy także sposobu ustalania dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w u.w.n.i. Zgodnie z art. 14b § 5a O.p. w sytuacji, gdy przedstawione we wniosku stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu będącemu przedmiotem interpretacji ogólnej wydanej w takim samym stanie prawnym, wydaje się postanowienie o stwierdzeniu, że do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego opisanych we wniosku ma zastosowanie interpretacja ogólna, z jednoczesnym stwierdzeniem bezprzedmiotowości wniosku. Jak prawidłowo wskazał w skardze kasacyjnej organ, z przywołanego w jej uzasadnieniu fragmentu interpretacji ogólnej zaczynającego się od słów: "Częstą formą realizacji nowej inwestycji jest [...], a kończącego się zdaniami [...] W przypadku jednak, gdy ścisłe powiązania między istniejącą a nową inwestycją nie występują, przedsiębiorca określa dochód (przychód) z nowej inwestycji jako dochód (przychód) wytwarzany niezależnie od inwestycji istniejącej i tylko ten dochód (przychód) wytworzony niezależnie od inwestycji istniejącej podlega zwolnieniu z opodatkowania. W takim przypadku bez znaczenia pozostaje umiejscowienie tej nowej inwestycji, w porównaniu do istniejącej inwestycji (ten sam teren, budynek)", wynika, że minister do spraw finansów publicznych w ww. interpretacji ogólnej, interpretując przepis art. art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., wyjaśnił sytuację obejmująca możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego określonego w tym przepisie, zgodnie z którym: "Wolne od podatku są: [...] dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1752), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami", zarówno taką w której istnieje "ścisłe powiazanie", jak i brak jest takiego powiązania, pomiędzy nową inwestycją, a dotychczasową, istniejącą inwestycja wnioskodawcy. Minister wyjaśnił w tym fragmencie dość obszernie sytuację istnienia "ścisłego powiązania", a następnie odniósł się do sytuacji braku takiego "ścisłego powiązania" i wskazał, że tej ostatnie sytuacji podatnik określa dochód (przychód) z nowej inwestycji jako dochód (przychód) wytwarzany niezależnie od inwestycji istniejącej i tylko ten dochód (przychód) wytworzony niezależnie od inwestycji istniejącej podlega zwolnieniu z opodatkowania. W takim przypadku bez znaczenia pozostaje umiejscowienie tej nowej inwestycji, w porównaniu do istniejącej inwestycji (ten sam teren, budynek)". Wbrew zatem stanowisku sądu pierwszej instancji, ww. interpretacja ogólna obejmuje sytuację taką jaką przedstawiła skarżąca we wniosku. Skarżąca, opisując stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, wskazała i przyznała, i to kilkakrotnie (co dostrzegł sąd pierwszej instancji - przyp. NSA), że inwestycja realizowana na podstawie decyzji o wsparciu będzie samodzielna i odrębna od pozostałej części działalności gospodarczej, że nowoutworzony zakład będzie wydzielony przestrzennie, organizacyjnie oraz - w dużej mierze - funkcjonalnie. Ponadto, skarżąca we wniosku wyraźnie wskazała, że w nowoutworzonym zakładzie nie będzie wykorzystywała majątku posiadanego już wcześniej, przed uzyskaniem decyzji o wsparciu, poza beczkami i wieżą suszarniczą, niewykorzystywanymi w dotychczasowej działalności gospodarczej skarżącej. W szczególności zaś, skarżąca wskazała, że z obecnego przedsiębiorstwa planuje przenieść wyłącznie narzędzia pełniące funkcje pomocnicze (nieużywane w fizykochemicznej przemianie surowców w gotowy produkt), np. część beczek stanowiących naczynia produkcyjne i magazynowe, służące głównie do mieszania, przechowywania i magazynowania surowców. Przenoszone z przedsiębiorstwa zasoby, przykładowo beczki, nie stanowią elementów konstrukcyjnych żadnej instalacji ani urządzenia, a pełnią jedynie funkcję pomocniczą (głównie magazynową) do przeprowadzanych procesów produkcyjnych (nie jest możliwe wyprodukowanie czegokolwiek wyłącznie z użyciem przenoszonych z przedsiębiorstwa zasobów, np. beczek). Spółka planuje nabyć podobne funkcyjnie i konstrukcyjnie beczki również w ramach nowej inwestycji. Poza tym, w zakładzie będzie wykorzystywana wieża suszarnicza, zakupiona przez spółkę przed uzyskaniem decyzji, która nie była używana w działalności gospodarczej prowadzonej w przedsiębiorstwie. Wieża suszarnicza będzie wykorzystywana w procesie produkcji proszków i granulatów, jako jeden z elementów ciągu technologicznego (będzie wykorzystywana na jednym etapie wieloetapowego procesu produkcyjnego). Nie ma możliwości wyprodukowania towaru końcowego (aromatu proszkowego lub granulowanego) jedynie przy wykorzystaniu wieży. Zatem, jak z tego opisu jasno wynika, dotychczasowy majątek skarżącej w postaci beczek i wieży suszarniczej nie był wykorzystywany w jej dotychczasowej działalności gospodarczej oraz ma on dla nowo podjętego przedsięwzięcia gospodarczego znaczenie marginalne, a nadto, że skarżąca nie będzie realizowana żadnej produkcji, ani usług z wykorzystaniem wyłącznie tego wcześniej posiadanego majątku. Wbrew więc ocenie sądu pierwszej instancji, organ prawidłowo uznał, że stan faktyczny/zdarzenie przyszłe opisane przez skarżącą we wniosku o interpretację indywidualną jest analogiczny do tego przedstawionego w interpretacji ogólnej ministra do spraw finansów publicznych co do inwestycji niemającej "ścisłego powiazania" z dotychczasową inwestycją. Ta interpretacja ogólna dotyczy zatem analogicznego zagadnienia, jak przedstawione we wniosku o interpretację indywidualną. Skoro skarżąca we wniosku wskazała jasno na brak tak istotnego powiazania nowej inwestycji z dotychczasową, tj. "ścisłego powiazania", o którym mowa jest w interpretacji ogólnej, to znajduje do niej zastosowanie stanowisko organu zawarte w tej ogólnej interpretacji, zgodnie z którym: "W przypadku jednak, gdy ścisłe powiązania między istniejącą a nową inwestycją nie występują, przedsiębiorca określa dochód (przychód) z nowej inwestycji jako dochód (przychód) wytwarzany niezależnie od inwestycji istniejącej i tylko ten dochód (przychód) wytworzony niezależnie od inwestycji istniejącej podlega zwolnieniu z opodatkowania.". Według Naczelnego Sądu Administracyjnego opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji jednoznacznie wskazuje na brak "ścisłego związania" nowej inwestycji z istniejącymi składnikami majątku, co oznacza, że skarżąca już w tym opisie rozstrzyga kluczową kwestię, której dotyczą jej wątpliwości dotyczące oceny możliwości zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. Przepis ten stanowi zaś materialnoprawną podstawę owych wątpliwości. Podany więc przez skarżącą opis jest wiążący dla organu interpretacyjnego, zatem podanie w nim jednoznacznych okoliczności i twierdzeń skarżącej co do braku "ścisłych powiązań" nowej inwestycji z istniejącą infrastrukturą, potwierdza, że opis ten jest analogiczny do okoliczności przedstawionych w interpretacji ogólnej i wyklucza wydanie interpretacji indywidualnej. Analogiczny spór był przedmiotem rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w wyrokach z dnia: 31 maja 2021 r. sygn. akt I FSK 1629/18; 7 października 2021 r. sygn. akt I FSK 326/20; 24 maja 2022 r. sygn. akt II FSK 316/21; 11 stycznia 2023 r., w których wskazano, że warunkiem zastosowania przywołanej regulacji jest stwierdzenie podobieństwa opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz podstaw prawnych zawartych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z zagadnieniem oraz stanem prawnym, wynikającymi z interpretacji ogólnej. Ustalenie, że zakresy indywidualnego pytania interpretacyjnego i interpretacji ogólnej pokrywają się nie powinno budzić wątpliwości z uwagi na konsekwencje rozstrzygnięcia podejmowanego na podstawie art. 14b § 5a O.p. (skutkiem zastosowania tego unormowania jest odesłanie do interpretacji ogólnej i odmowa udzielenia odpowiedzi na pytanie interpretacyjne). Powyższy pogląd podziela także skład orzekający w sprawie. Tym samym stwierdzić należy, że spełnione zostały warunki niezbędne do zastosowania art. 14b § 5a O.p. Zaistniała bowiem analogia do opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i podstaw prawnych zawartych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z zagadnieniem i stanem prawnym, wynikającymi z interpretacji ogólnej. Istotne jest to, że zarówno podstawa materialnoprawna, jak i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, mieszczą się w zagadnieniu będącym przedmiotem stosownych rozważań przedstawionych w interpretacji ogólnej. W konsekwencji, za uprawniony należało uznać zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 153 p.p.s.a. oraz art. 120 i art. 121 O.p. przez błędne uznanie, że organ interpretacyjny dopuścił się naruszenia ww. przepisów w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i uchylenie na tej podstawie obu postanowień organu w przedmiocie stwierdzenia bezprzedmiotowości wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, podczas gdy stan faktyczny/zdarzenie przyszłe opisane we wniosku o interpretację odpowiadało zakresowi opisanemu w interpretacji ogólnej, a w rezultacie, że organ nie był uprawniony do stwierdzenia bezprzedmiotowości złożonego wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, na podstawie art. 14b § 2 i § 5a O.p. Mając na uwadze wszystkie przedstawione okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 188 i art. 151 p.p.s.a. - uchylił zaskarżony wyrok, a uznając, że sprawa została dostatecznie wyjaśniona, skargę skarżącej oddalił. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. Zasądzony zwrot kosztów postępowania sądowego obejmuje wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego organu w wysokości 480 zł, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). /-/ A. Polańska /-/ M. Jaśniewicz /-/ J. Grzęda