II FSK 661/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Beata Cieloch (sprawozdawca), Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia WSA del. Krzysztof Przasnyski, Protokolant Paulina Gromulska, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 820/17 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 27 lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. sp. z o.o. z siedzibą w L. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

I. Zaskarżonym wyrokiem z 3 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 820/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. spółki z o.o. w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z 27 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Treść uzasadnienia tego wyroku dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl). II. W skardze kasacyjnej Spółka zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: 1) art. 17 § 1 w zw. z art. 18 i art. 56 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm.; dalej u.p.e.a.) przez błędne ich zastosowanie, a w konsekwencji odmowę zawieszenia postępowania egzekucyjnego, mimo zaistnienia ku temu przesłanek; 2) art. 141 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 8 w zw. z art. 6 K.p.a. i art. 7 Konstytucji RP przez brak zwrócenia uwagi w uzasadnieniu wyroku na występujące w toku postępowania nieprawidłowości działań organów administracji publicznej, które naruszyły zaufanie Skarżącej do organów władzy publicznej przez to, że były to działania, które bez względu na racjonalną argumentację Skarżącej dotyczącą tego, że istnieje realna podstawa dla twierdzeń, że w toku postępowania cywilnego zostanie unieważniona umowa stanowiąca podstawę naliczenia podatku, ograniczyły się jedynie do stwierdzenia, że postępowanie winno być prowadzone, skoro zostały wystawione tytuły wykonawcze. III. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: IV. Skarga kasacyjna jest niezasadna. IV.1. Zgodnie z art. 56 § 1 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. W świetle § 2 art. 56 u.p.e.a. zawieszenie postępowania egzekucyjnego, dotyczącego obowiązku o charakterze niepieniężnym, z przyczyny określonej w § 1 pkt 2 i 3 może nastąpić tylko w przypadkach, gdy nie zagraża to interesowi społecznemu. Zgodnie z § 3 art. 56 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie (§ 4). Jak wynika z treści tego przepisu ustawodawca nie przewidział możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego na wniosek zobowiązanego. Jednocześnie wierzyciel nie zgodził się na zawieszenie postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie. Spółka nie wskazała zaś na żadną z pozostałych powyższych przesłanek. Słusznie więc uznano, że w sprawie nie zaistniały przesłanki z art. 56 § 1 u.p.e.a. do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 56 u.p.e.a. został postawiony nieprecyzyjnie, więc jest nieskuteczny. Przepis ten składa się bowiem z wielu jednostek redakcyjnych. Uzasadnienie skargi kasacyjnej odnosi się zaś wyłącznie do art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. W tym zakresie zarzut ten jest niezasadny. Zgodnie z tym przepisem postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w innych - niż wymienione w poprzednich punktach - przypadkach przewidzianych w ustawach. Są one zaś wskazane m.in. w następujących przepisach - art. 159 ust. 2 Prawa bankowego, art. 146 ust. 1 Prawa upadłościowego, art. 35 ust. 4 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego, art. 259 ust. 1, art. 278 ust. 1, art. 312 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego. Są to jedynie przykładowe przepisy, w których przewidziano możliwość zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Strona nie powołała się jednak na taki właśnie ustawowo określony przypadek, co oznacza, że – jak słusznie oceniły organy i WSA - nie wystąpiła w tej sprawie podstawa do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. IV.2. Nie ma więc żadnych podstaw, aby twierdzić, że odmowa zawieszenia postępowania egzekucyjnego w niniejszej sprawie naruszała zasadę zaufania czy też zasadę praworządności - art. 8, art. 6 K.p.a. czy art. 7 Konstytucji RP. Odnosząc się zresztą do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, przypomnieć należy, że ich skuteczność zależy od wykazania, że naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. W skardze kasacyjnej tego nie wykazano. IV.3. Niezasadny jest też zarzut naruszenia art. 141 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. W skardze kasacyjnej nie uzasadniono zarzutu naruszenia tego przepisu, nie odwołano się do treści tego przepisu ani żadnych okoliczności sprawy wskazujących na jego naruszenie. IV.4. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 209, art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a.