II FSK 54/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2215/15 w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za maj 2013 r. w sprawie ze skargi D. F. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za maj 2013 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić Ministrowi Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt złotych).

Wyrokiem z dnia 21 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2215/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę D. F. i uchylił decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 czerwca 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za maj 2013 r. Skargę kasacyjna od powyższego wyroku wywiódł Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej jako: "organ administracji"). Pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. organ administracji cofnął skargę kasacyjną, z uwagi na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt II FPS 4/16. Organ wniósł o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), wnoszący skargę kasacyjną może cofnąć tę skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a., a zatem – zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. – cofnięcie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika organu administracji jest skuteczne. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.