II FSK 4083/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie z skargi kasacyjnej F. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 692/14 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie z skargi F. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 8 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 692/14 2. przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 692/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę F. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniami z dnia 11 czerwca 2014 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi, poprzez jej podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego odpisu skargi, a także złożenie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 7.718 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia pisma. Wezwania do uzupełnienia powyższych braków zostały doręczone skarżącej spółce w dniu 17 czerwca 2014 r. W dniu 25 czerwca 2014 r. skarżąca złożyła podpisany odpis skargi i odpis z KRS oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu postanowienia przywołanego na wstępie WSA w Łodzi uznał, że strona skarżąca nie uzupełniła w terminie 7 dniu wskazanych w wezwaniach braków skargi. Wezwania zostały doręczone 17 czerwca 2014 r., a zatem termin usunięcia braków kończył się 24 czerwca 2014 r. Jakkolwiek w dniu 25 czerwca 2014 r. spółka złożyła podpisany egzemplarz skargi wraz z odpisem z KRS, a także w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego – wniosek o przyznanie prawa pomocy, uczyniła to jednak po terminie. Z uwagi na powyższe Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") i art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. Skarżąca wywiodła skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia, w której zaskarżyła w całości postanowienie z dnia 27 sierpnia 2014 r. i wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto, wniosła na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. o dopuszczenie dowodu z dokumentu, tj. : pisma skarżącej z dnia 20 czerwca 2014 r. obejmującego uzupełnienie braków wraz z potwierdzeniem nadania, koperty, w której nadano do WSA w Łodzi pismo obejmujące uzupełnienie braków skargi, z zachowaniem terminu, tj. w dniu 24 czerwca 2014 r., ewentualnie, w przypadku uznania, że dokumenty te nie stanowią dostatecznego dowodu nadania pisma obejmującego uzupełnienie braków skargi w placówce Poczty Polskiej w dniu 24 czerwca 2014 r., na podstawie art. 148 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. Nr 101, dalej zwana : "k.p.c.") w zw z art. 106 § 5 p.p.s.a. wniosła o zwrócenie się przez Sąd do Urzędu Pocztowego nr 84 w L. o przedstawienie dokumentu – informacji o terminie nadania przesyłki nr (00)159007734661164846 obejmującej uzupełnienie braków skargi, a następnie dopuszczenie dowodu ze wskazanego pisma na okoliczność nadania pisma obejmującego uzupełnienie braków w placówce pocztowej Poczty Polskiej z zachowaniem terminu, tj. w dniu 24 czerwca 2014 r. Skarżąca na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. : - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2014 r. wskutek wadliwego przez Sąd przyjęcia, że Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, pomimo tego, że braki te zostały uzupełnione przez Skarżącą w terminie, tj. w dniu 24 czerwca 2014 r., - art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2014 r. wskutek wadliwego przyjęcia przez Sąd, że Skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, pomimo tego, że pismo obejmujące uzupełnienie braków zostało nadane w placówce pocztowej- operatora wyznaczonego - Poczty Polskiej S.A. w terminie, tj. w dniu 24 czerwca 2014 r., co jest równoznaczne z wniesieniem do Sądu pisma w terminie, - art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez oparcie uzasadnienia postanowienia na wadliwych ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, że pismo obejmujące uzupełnienie braków formalnych skargi zostało złożone w Sądzie w dniu 25 czerwca 2014r., podczas gdy pismo obejmujące uzupełnienie braków skargi zostało nadane w placówce Poczty Polskiej w dniu 24 czerwca 2014 r., a następnie zostało doręczone przez Pocztę Polską Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi w dniu 25 czerwca 2014 r., - art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2014 r. wskutek wadliwego przyjęcia przez Sąd, że Skarżąca nie uiściła należnego wpisu pomimo wezwania, podczas gdy po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu Skarżąca złożyła w terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a nadto wniosek ten został przez Sąd ostatecznie rozpoznany przez przyznanie Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych, (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 sierpnia 2014 r.). Ponadto, na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj., : - art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez ich niezastosowanie, tj. nieuzasadnione odrzucenie skargi, a w konsekwencji pozbawienie skarżącej możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej, - art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności poprzez jego niezastosowanie, tj. nieuzasadnione odrzucenie skargi, a w konsekwencji pozbawienie Skarżącej możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przeprowadzenie dowodu z dokumentu jest niezbędne, gdy bez tego dokumentu nie jest możliwe rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości. Biorąc pod uwagę powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż w sprawie nie było potrzeby w postępowaniu kasacyjnym przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentu, tj. z pisma skarżącej z dnia 20 czerwca 2014 r. wraz z potwierdzeniem nadania tego pisma. Z pieczątki urzędowej Poczty Polskiej SA, Urząd Pocztowy L. 84 na kopercie, w której znajdowało się pismo strony uzupełniające braki formalne skargi, a stanowiącej jednocześnie potwierdzenie nadania jednoznacznie wynika, że pismo z dnia 20 czerwca 2014 r. zostało nadane w dniu 24 czerwca 2014 r. (karta nr 35 akt sądowych). Należy zaś zauważyć, że również w postępowaniu kasacyjnym z mocy art. 133 § 1 p.p.s.a., który znajduje odpowiedni zastosowanie z mocy art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Podkreślić należy, że z akt sprawy wynika, iż wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone Spółce w dniu 17 czerwca 2014 r., a siedmiodniowy termin upływał zatem w dniu 24 czerwca 2014 r. Tym samym należy uznać, że Spółka nadała pismo z zachowaniem ustawowego terminu. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Tym samym za zasadne należało uznać zarzuty naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 83 § 3 p.p.s.a. Z kolei na skutek złożenia w terminie do uiszczenia wpisu od skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy, przerwany został biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, o którym stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a. Tym samym doszło do naruszenia art. 220 § 3 p.p.s.a. Bezzasadne zaś okazały się zarzuty naruszenia podniesionych w skardze kasacyjnej przepisów Konstytucji RP i Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności ( Dz. U. z 1993 r. nr 61 poz. 284 ze zm.), gdyż w sprawie doszło do rozpatrzenia sprawy przez niezawisły i bezstronny sąd ustanowiony ustawą. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 p.p.s.a. postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.