II FSK 3398/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi K. S.A. w K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2013 r. sygn. akt II FSK 2286/16 odrzucającego skargę kasacyjną K. S.A. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 838/12 w sprawie ze skargi Wójta Gminy M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2) zwrócić K. S.A. w K. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Postanowieniem z 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2286/13, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną K. S.A. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 7 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 838/12. NSA wskazał w uzasadnieniu ww. orzeczenia, że Skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi kasacyjnej (została wezwana do złożenia właściwego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu spółki przed NSA). W konsekwencji sąd uznał, że wniesiony środek zaskarżenia nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 176 w zw. z art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) i na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucił. W skardze z 15 listopada 2016 r. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego ww. postanowieniem NSA spółka wskazała, że podstawę wznowienia stanowi art. 272 § 1 P.p.s.a., tj. okoliczność, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14, orzekł o niezgodności z Konstytucją RP przepisów, które stanowiły podstawę nałożenia na Spółkę kosztów egzekucyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 279 P.p.s.a., podmiot wnoszący skargę o wznowienie musi wskazać w niej podstawy wznowienia. Stosownie do przepisu art. 280 § 1 tej ustawy, sąd w pierwszej kolejności dokonuje weryfikacji formalnej skargi tj., czy skarga wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Oparcie skargi na ustawowej podstawie wznowienia w rozumieniu powyższego przepisu oznacza powołanie jednej lub kilku podstaw wznowienia, wymienionych w przepisach art. 271-274 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wskazała na podstawę określoną w art. 272 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że można żądać wznowienia postępowania, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skarżąca wskazała, że Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14, orzekł o niezgodności z Konstytucją RP przepisów, które stanowiły podstawę nałożenia na Spółkę kosztów egzekucyjnych. NSA w uchwale z 28 czerwca 2010 r., II GPS 1/10 stwierdził, że przepis art. 272 § 1 P.p.s.a. stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien zastosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w danej sprawie. W świetle przedstawionego w uchwale NSA stanowiska przepis art. 272 § 1 P.p.s.a. w zakresie spraw sądowoadministracyjnych stanowi regulację gwarantująca możliwość skorzystania z konstytucyjnego prawa podmiotowego wynikającego z art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (zob. A. Kabat w:B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 1174). W pełni podzielając stanowisko przedstawione w powołanej powyżej uchwale, Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszym składzie stwierdza, że treść uchwały nie znajdzie zastosowania w szczególnych okolicznościach procesowych rozpoznawanej sprawy. Podkreślenia wymaga fakt, że Skarżąca żąda wznowienia postępowania, które zakończone zostało postanowieniem odrzucającym skargę kasacyjną. Podstawą prawną postanowienia NSA z 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 2286/13 były art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a., zastosowane przez sąd z uwagi na niespełnienie przez wniesiony środek zaskarżenia wymogów, o których mowa w art. 176 w zw. z art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a. Skarga kasacyjna nie została zatem w ogóle przyjęta pod merytoryczne rozpoznanie, a wydane orzeczenie miało charakter wyłącznie formalny. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że powołane w skardze o wznowienie okoliczności, związane z orzeczeniem przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności z Konstytucją RP przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w żaden sposób nie korespondują z proceduralnym rozstrzygnięciem w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, którego dotyczy skarga o wznowienie. W konsekwencji uznać należało, że wniesiona skarga o wznowienie nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, o której mowa w art. 272 § 1 P.p.s.a., w związku z czym jest ona niedopuszczalna. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny skargę o wznowienie postępowania odrzucił na podstawie art. 280 P.p.s.a.