II FSK 338/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej R.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 19 września 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1097/17 w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 29 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia oddalić wniosek.

W skardze kasacyjnej R.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 19 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1097/17 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z 29 maja 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji będzie rażąco niesprawiedliwe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Wniesienie skargi do sądu z uwagi na art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej P.p.s.a.) nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Również wniesienie skargi kasacyjnej nie wywiera takiego skutku. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd administracyjny może, ale nie musi, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. W świetle tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie, mimo że Strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, ani we wniosku ani w jego uzasadnieniu nie wskazano, aby w sprawie zaistniały okoliczności podpadające pod którąkolwiek z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Strona nie przedstawiła również żadnych dokumentów źródłowych, obrazujących jej sytuację finansową oraz majątkową. Skoro Sąd jest związany w ocenie wniosku przesłankami zawartymi w art. 61 § 3 P.p.s.a., to w interesie Strony pozostaje uzasadnienie wniosku przez wykazanie możliwości zajścia tych przesłanek i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na ryzyko powstania szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających ryzyko wystąpienia sytuacji, określonych w omawianym przepisie. Brak należytego uzasadnienia wnosku uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny - stosownie do art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.