II FSK 331/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S.I. o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lipca 2015 r. nr 1401/PDM-4/4211-18/15/IO w sprawie ze skargi kasacyjnej S.I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 9 grudnia 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 624/21 w sprawie ze skargi S.I. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 maja 2021 r., nr 1401-IOD-2.601.4.2021.3.PK w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. akt II FSK 331/22, poprzez wpisanie każdorazowo: "ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lipca 2015 r. nr 1401/PDM-4/4211-18/15/IO" zamiast: "zaskarżonej decyzji".

W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2023 r., sygn. akt II FSK 331/22, w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, błędnie oznaczono decyzję jako "zaskarżoną" – tj. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 maja 2021 r., nr 1401-IOD-2.601.4.2021.3.PK w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Tymczasem, jak jednoznacznie wynika z akt sprawy, wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lipca 2015 r. nr 1401/PDM-4/4211-18/15/IO w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 - dalej jako: "p.p.s.a"), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Ponieważ taka właśnie oczywista omyłka wystąpiła w sentencji oraz uzasadnieniu postanowienia, konieczne było jej sprostowanie, co też Naczelny Sąd Administracyjny uczynił na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a.