II FSK 313/21

Dnia 22 lutego 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku I. G. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 313/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 905/20 w sprawie ze skargi I. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 października 2020 r., nr 0112-KDWL.4011.53.2020.1.TW w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 grudnia 2023 r. o sygn. akt II FSK 313/21 w ten sposób, że rozstrzygnięcie ,,oddala skargę kasacyjną" oznaczyć jako pkt 1 sentencji, po którym dodać pkt 2 sentencji o treści: ,,zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz I. G. 240 zł (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".

Wyrokiem z 8 grudnia 2023 r., sygn. akt II FSK 313/21 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 8 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Bk 905/20 w sprawie ze skargi I. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 października 2020 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem z 7 lutego 2024 r. pełnomocnik .I G. powołując się na treść art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 204 pkt 2, art. 205 § 2 i 4 oraz art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") wniósł o uzupełnienie wspomnianego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny nie zasądził zwrotu kosztów postępowania, mimo złożenia przez pełnomocnika skarżącego stosownego wniosku w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o uzupełnienie wyroku jest usprawiedliwiony. Stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast z treści art. 209 P.p.s.a. wynika, że jednym z takich dodatkowych orzeczeń, które sąd ma obowiązek zamieścić jest rozstrzygnięcie w przedmiocie złożonego przez stronę wniosku o zwrot kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12 uznał, że art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Z akt niniejszej sprawy wynika, że w odpowiedzi na skargę kasacyjną Skarżąca- reprezentowana przez radcę prawnego, zawarła m.in. wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ww. odpowiedź na skargę kasacyjną została złożona z zachowaniem terminu określonego w art. 179 P.p.s.a. W takiej sytuacji wniosek o zasądzenie kosztów postępowania powinien zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu kończącym postępowanie kasacyjne, co wynika z art. 209 P.p.s.a. Tymczasem w wyroku z 8 grudnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jedynie o oddaleniu skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Wyrok ten podlega zatem uzupełnieniu o rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku Skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. W postępowaniu kasacyjnym I. G. była reprezentowana przez doradcę podatkowego, pełnomocnik ten prowadził również sprawę w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Z treści art. 205 § 2 P.p.s.a. wynika, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z akt sprawy nie wynika, by Skarżąca poniosła jakiekolwiek koszty sądowe w postępowaniu kasacyjnym, ani by była wezwana do osobistego stawiennictwa. W takiej sytuacji należne jej koszty postępowania obejmowały jedynie koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wysokość tych kosztów - w przypadku gdy pełnomocnikiem był doradca podatkowy - została określona w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2028 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687). Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., a także na podstawie art. 204 pkt 2 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz z § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. §2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, uzupełnił wyrok z 8 grudnia 2023 r. o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz I.G.