II FSK 2701/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 08 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku radcy prawnego B. S. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt II FSK 2701/14 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 597/13 w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanawia : oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 6 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 marca 2014 r. (I SA/Gl 597/13) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej oddalił. W dniu 22 grudnia 2016 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej, radcy prawnego B. S., o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie dotyczące przyznania mu wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, udzieloną z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W wyroku z dnia 6 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika skarżącej, ustanowionego z urzędu, gdyż stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. właściwym do rozpoznania tego wniosku jest wojewódzki sąd administracyjny. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu jedynie w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających wspomnianą kwestię (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 lipca 2011 r., I OSK 31/11, z dnia 13 lipca 2010 r., II OSK 725/09, z dnia 16 września 2014 r., II FSK 2827/13, z dnia 11 września 2014 r., II FSK 1955/12 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2013 r., II GSK 1132/12). W konsekwencji, skoro o wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego z urzędu orzeka wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258 – 261 P.p.s.a., brak podstaw do uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego we wnioskowanym zakresie, toteż wniosek pełnomocnika skarżącej podlega oddaleniu na podstawie art. 157 § 1 i § 2 oraz art. 193 P.p.s.a. oddalił przedmiotowy wniosek.