II FSK 1939/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Po 519/14 w sprawie ze skargi P.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów na postępowania zabezpieczające postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2017 r. w ten sposób, że w 10 wersie od dołu w miejsce "z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Po 342/14" wpisać prawidłowo "z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Po 519/14" oraz w 7 wersie od dołu w miejsce "z dnia 7 lutego 2014 r. nr [...]" wpisać poprawie "z dnia 9 kwietnia 2017 nr [...]".

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając na rozprawie w dniu 12 maja 2017 r. skargę kasacyjną P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. I SA/Po 519/14 w sprawie ze skargi podatnika na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu błędnie wskazał datę i sygnaturę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tj. zamiast "z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt SA/Po 519/14" podał "z dnia 5 grudnia 2014 sygn. akt I SA/Po 342/14" oraz nieprawidłowo wskazał datę i numer postanowienia tj. zamiast "z dnia 9 kwietnia 2014 r. nr [...]" wskazał błędnie "z dnia 7 lutego 2014 nr [...]". Naczelny Sąd Administracyjny uznał wskazaną powyżej omyłkę za błąd rachunkowy i na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.