II FSK 1701/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A.J. i A. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 4/16 w zakresie wniosku o sprostowanie w sprawie ze skargi A.J. i A.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zwartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2016 r. sygn. akt II FSK 1701/16 w ten sposób, że w miejscu podstawy prawnej zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego sformułowanie "w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.)" zastąpić sformułowaniem "w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.)".

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016 r. oddalił skargę kasacyjną A.J. i A.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 4/16 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 października 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. W wyniku oczywistej pomyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku błędnie określono podstawę prawną kosztów postępowania kasacyjnego poprzez napisanie "w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.)" zamiast " w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.)". W odniesieniu natomiast do twierdzenia autora wniosku o sprostowanie dotyczącego zasadności zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego na posiedzeniu niejawnym należy wskazać, że nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować oczywistą omyłkę, stosowanie do treści art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a.