II FSK 1444/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. S.A. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 1021/13 w sprawie ze skargi K. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia zwrócić akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach celem usunięcia dostrzeżonych braków skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 27 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 1021/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. Pismem z dnia 18 marca 2014 r. pełnomocnik K. S.A. z siedzibą w K. wniosła skargę kasacyjną, w której brak jest wniosku o uchylenie lub zmianę powyżej powołanego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Z powyższego wynika, że wymaganiami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej są m.in.: wskazanie zaskarżonego orzeczenia sądu pierwszej instancji i wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia sądu pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej złożonej w niniejszej sprawie jej autor nie zawarł żądania co do kierunku rozstrzygnięcia. Dotychczas wykształcona linia orzecznicza przyjmowała, że skarga kasacyjna pozbawiona jednego ze swoich niezbędnych elementów podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 lutego 2004 r., FSK 209/04, ONSA 2004, nr 1, poz. 13; wyrok NSA z dnia 18 lutego 2011 r., II FSK 1866/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W dniu 8 kwietnia 2014 r. zapadł wyrok Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt SK 22/11, w którym to wyroku Trybunał Konstytucyjny uznał, że odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodne z Konstytucją. W ocenie Trybunału niespełnienie wymogu materialnego, skutkujące odrzuceniem skargi kasacyjnej, oznacza nieodwracalne pozbawienie strony możliwości rozpoznania jej sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Dodatkowo podniesiono, iż strona ponosi w takim przypadku negatywne skutki błędu profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Skutek orzeczenia Trybunału w postaci jego mocy powszechnie obowiązującej jest związany z momentem publikacji powyżej powołanego wyroku w sprawie SK 22/11 na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), która to publikacja miała miejsce 28 kwietnia 2014 r. w Dz. U. z 2014 r., poz. 543. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. celem usunięcia dostrzeżonych braków, to jest wezwania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej w zakresie żądania zmiany bądź uchylenia zaskarżonego wyroku.