II FSK 1291/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Krzysztof Winiarski (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Domańska, po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej H. [...] sp. j. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Go 1205/11 w sprawie ze skargi H. [...] sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 11 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od H. [...] sp. j. z siedzibą w W. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Go 1205/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę H. [...] z siedzibą w W. (dalej: spółka, H.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd I instancji podał, że decyzją z dnia 11 sierpnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia 26 maja 2011r., określającą spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2007r. Wnioskiem z dnia 8 grudnia 2006 r. spółka wystąpiła o zwolnienie z podatku od nieruchomości gruntów, budynków i budowli za okres czterech lat. Uzasadniając swój wniosek wskazała na podjęcie nowej inwestycji na terenie Zakładu P. [...], której koszty kwalifikują się do objęcia pomocą regionalną w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości. Planowany termin zakończenia inwestycji określono na dzień 31 grudnia 2009 r. Uzupełniająco wskazano, że w okresie 4 lat od daty rozpoczęcia planowanej inwestycji łączna wartość kosztów ma wynieść 2.450.000,00 zł., tj. około 644.736 EURO. Pismem z dnia 29 grudnia 2006 r. spółka ograniczyła deklarowaną wartość inwestycji do kwoty 2.200.000,00 zł, tj. 578.947 EURO, z powodu wyłączenia z zestawienia kosztów urządzenia do impregnacji drewna o wartości 250.000,00 zł. Decyzją z dnia 26 maja 2011r., Wójt Gminy B. określił spółce wysokość podatku od nieruchomości za rok 2007 w kwocie 236.827,00 zł, wskazując, że wniosek nie spełniał przesłanek pozwalających na udzielenie pomocy regionalnej na zasadach określonych w uchwale nr [...] Rady Gminy w B. z dnia 19 października 2006 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców na terenie Gminy B. na wspieranie nowych inwestycji oraz na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz.Urz. Woj. Lubus. Nr 91, poz. 1699). Podkreślił, że uregulowanie przyjęte w § 4 ust. 1 wymienionej uchwały stanowi, iż pomoc udzielana jest w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budynków, budowli lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, a będących własnością przedsiębiorcy, na okres nie dłuższy niż 5 lat, pod warunkiem rozpoczęcia przez przedsiębiorcę w terminie do 31 grudnia 2006 r. inwestycji, której zadeklarowane przez przedsiębiorcę koszty kwalifikują się do objęcia pomocą przekraczającą 500.000 EURO. W myśl ust. 3 komentowanego paragrafu uchwały zakończenie nowej inwestycji lub utworzenie nowych miejsc pracy związanych z tą inwestycją musi nastąpić do 31 grudnia 2008 r. Organ wskazał, że zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006 r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wsparcie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz.U. Nr 142, poz. 1017), pomoc udzielana na podstawie uchwały rady gminy ukierunkowana jest na wsparcie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy. Wójt Gminy B. wskazał, że w przypadku obu kierunków wsparcia, wspólnym mianownikiem jest pojęcie "nowej inwestycji", zdefiniowane w § 2 pkt 1 rozporządzenia, jako inwestycja polegająca na utworzeniu lub rozbudowie przedsiębiorstwa bądź na rozpoczęciu w przedsiębiorstwie działań obejmujących dokonywanie zasadniczych zmian procesu produkcyjnego. Organ zauważył, że zamierzone przez H. inwestycje polegać miały na rozbudowie i modernizacji zakładu, a także na dokonywaniu zmian procesu produkcyjnego tego zakładu, jak również na zakupie nowych maszyn i urządzeń, modernizacji infrastruktury technicznej oraz dróg i placów. W ocenie Wójta, skoro pomoc regionalna ukierunkowana jest wyłącznie na wsparcie "nowych inwestycji" w rozumieniu § 2 pkt 1 rozporządzenia o pomocy regionalnej, to w żadnym wypadku nie może być przeznaczona na inwestycje o charakterze odtworzeniowym. Następnie podkreślono, że § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia o pomocy regionalnej określa, że warunkiem udzielenia pomocy jest dokonanie zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu przed rozpoczęciem realizacji inwestycji o zamiarze skorzystania z pomocy, w trybie i formie określonym uchwałą rady gminy. Tymczasem w piśmie z dnia 8 grudnia 2006 r., złożonym wraz z wnioskiem o udzieleniem pomocy regionalnej, H. zadeklarowała, że w bieżącym roku (tzn. w 2006) zrealizuje zakup pieca centralnego ogrzewania oraz wymianę instalacji c.o. w pomieszczeniach biurowych w kwocie ok. 80.000,00 zł. Poza tym już w 2006 r. poniosła nakłady inwestycyjne współfinansowane z budżetu Unii Europejskiej w kwocie 98.059,71 zł. W tej sytuacji, zdaniem organu uzasadniony był wniosek, że i w tym zakresie spółka nie spełniła warunku udzielania pomocy regionalnej. Rozpoczęła bowiem realizację zadeklarowanej inwestycji jeszcze przed dniem złożenia wniosku. Od powyższej decyzji spółka wniosła odwołanie, jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do jego uwzględnienia i dlatego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO wskazało, że już z samego tytułu (nazwy) przedmiotowego wniosku wynika, że dotyczy on "nowej inwestycji". Organ zaznaczył przy tym, że użyty w uchwale Rady Gminy z dnia 19 października 2006 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców na terenie Gminy B. zwrot "kwalifikuje się do objęcia pomocą przekraczają 500.000 EURO" nie został sformułowany poprawnie, ponieważ pomiędzy słowami "pomocy" i "przekraczają" brak jest wyraźnego spójnika. Zdaniem SKO z wykładni celowościowej tego przepisu wynika jednak bez wątpienia, że pomiędzy obydwoma tymi wymaganiami musi zaistnieć koniunkcja. Kolegium zaakceptowało stanowisko organu I instancji wywodząc, że z treści i celu przepisów rozporządzenia o pomocy regionalnej i uchwały rady gminy wynika jasno, że pomoc może być udzielona tylko na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją. Zgodnie z uchwałą Rady Gminy pomocą mogą być objęte tylko inwestycje spełniające łącznie dwie przesłanki: muszą kwalifikować się do objęcia pomocą regionalną i wartość inwestycji kwalifikującej się do objęcia pomocą musi przekraczać 500.000 EURO. Kolegium wyjaśniło, że wprawdzie w § 4 ust. 1 uchwały Rady Gminy nie umieszczono przy słowie "inwestycji" określenia "nowych", jednak nie może ulegać wątpliwości, że pomoc regionalna przyznana na podstawie tej uchwały może dotyczyć wyłącznie nowych inwestycji w rozumieniu § 2 pkt 1 rozporządzenia o pomocy regionalnej. SKO argumentowało, iż do oceny, czy podatnikowi przysługuje pomoc regionalna na wspieranie nowych inwestycji niezbędne jest łączne zastosowanie przepisów uchwały rady gminy i rozporządzenia o pomocy regionalnej. Tym bardziej, że sama uchwała nie może być stosowana w zupełnym oderwaniu od przepisów rozporządzenia o pomocy regionalnej. Zatem w razie ustalenia, że spółka nie spełnia warunków niezbędnych do skorzystania z ulgi podatkowej na podstawie rozporządzenia o pomocy regionalnej, to tym bardziej nie mogłaby skorzystać z regulacji uchwały rady gminy, bezpośrednio nawiązującej do uregulowania tego rozporządzenia. Organ zauważył, że spółka, aby skorzystać z ulgi miała obowiązek złożyć oświadczenie o szacunkowej wysokości kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą (w zależności od rodzaju pomocy), planowanym terminie zakończenia inwestycji i planowanej wielkości inwestycji, w tym składników stanowiących podstawę wydatkowania i zakończyć nową inwestycję w terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. Natomiast w treści zgłoszenia spółka zadeklarowała zakończenie inwestycji do dnia 31 grudnia 2009 r. Wobec tego uznano, że H. już na etapie składania wniosku założyła, że nie spełni wymogu niezbędnego do uzyskania zwolnienia. W skardze na powyższą decyzję spółka zarzuciła obrazę § 4 ust. 1 i 4 uchwały nr [...] Rady Gminy w B. z dnia 19 października 2006 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców na terenie gminy B. (...), w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006 r. w sprawie udzielenia przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub nowych zakładów pracy (Dz.U Nr 142, poz. 1017), przez błędną ocenę nakładów inwestycyjnych, zarówno zadeklarowanych we wniosku z dniu 8 grudnia 2006 r. (uzupełnionego 29 grudnia 2006r.), jak i rzeczywiście zrealizowanych przez H., w zakreślonym uchwałą terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. jako nieodpowiadających warunkom określonym w tych przepisach. Według spółki postawiono jej bezpodstawne zarzuty, że inwestycje poczynione przez nią nie miały charakteru "nowych", że ich realizacja nie mieściła się w zakreślonym uchwałą terminie do dnia 31 grudnia 2008 r. oraz że zaniechała ona podania informacji o wielkości innej pomocy, na realizację tej samej inwestycji. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało w całości argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolski uznał skargę za bezpodstawną i oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Uzasadniając swe orzeczenie Sąd wskazał, że ocena przysługiwania określonemu przedsiębiorcy prawa uzyskania pomocy regionalnej w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości nie może być dokonywana wyłącznie w odniesieniu do regulacji zawartych w uchwale nr [...] Rady Gminy w B. z dnia 19 października 2006 r., czego w istocie domaga się spółka, powołując się wyłącznie na § 4 ust. 1 tej uchwały. W wyroku z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Go 191/11 wyrażono pogląd, który Sąd podzielił, że ocena uprawnień podmiotów starających się o pomoc poprzez zwolnienie z podatku od nieruchomości powinna być dokonywana przy uwzględnieniu regulacji, na podstawie których uchwała została wydana, a więc również przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006 r. W zakresie objętym sporem, kwestią podstawową było ustalenie, czy organy podatkowe słusznie zakwestionowały prawo spółki do uzyskania zwolnienia w podatku od nieruchomości za 2007 r. Między H. a organem podatkowym nie było zgody, co do interpretacji zasadniczego pojęcia, odnoszącego się do inwestycji. W ocenie Sądu niezbędne zatem było prawidłowe odczytanie zwrotu z § 4 ust. 1 uchwały Rady Gminy, tj. czy dotyczy on "inwestycji" jako takiej, jak wywodzi spółka, czy "nowej inwestycji", jak przyjął organ podatkowy. Zdaniem Sądu odesłanie zawarte w § 3 uchwały, jak też fakt, że w każdym innym miejscu w uchwale użyto wyrażenia "nowa inwestycja" uprawnia pogląd, że zwolnienie wprowadzane przez Radę Gminy nie może dotyczyć żadnej innej inwestycji, jak tylko zdefiniowanej w § 2 pkt 1 rozporządzenia o pomocy regionalnej jako "nowa inwestycja". Zatem warunek określony w § 4 ust. 1 uchwały, nie jest samodzielnym kwantyfikantem i to odnoszonym do każdej inwestycji rozumianej w znaczeniu potocznym jako "poczynienie nakładu na stworzenie lub powiększenie istniejących środków służących określonej działalności, czyli wydatkowanie na ten cel określonej sumy pieniędzy, energii i czasu". Na gruncie omawianych przepisów wysokość poniesionych kosztów to dodatkowy warunek wprowadzony przez Radę Gminy, ale odnoszący się do "nowej inwestycji" w rozumieniu § 2 pkt 1 rozporządzenia o pomocy regionalnej, czyli inwestycji polegającej na utworzeniu lub rozbudowie przedsiębiorstwa bądź na rozpoczęciu w przedsiębiorstwie działań obejmujących dokonywanie zasadniczych zmian procesu produkcyjnego (również nabycie przedsiębiorstwa, które jest w likwidacji albo zostałoby zlikwidowane, gdyby nie zostało nabyte). Sąd wskazał, że rozporządzenie o pomocy regionalnej adresowane było do rad gmin, jako organów udzielających pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją, a także do przedsiębiorców ubiegających się o taką pomoc. Składając w dniu 8 grudnia 2006 r. wniosek o udzielenie pomocy regionalnej na wsparcie nowej inwestycji (uzupełniony pismem z 29 grudnia 2006 r.) H. zadeklarowała poczynienie nakładów w wysokości 2.200.000,00 zł oraz wskazała, że obejmują one m.in. remont i modernizację istniejących obiektów produkcyjnych (500.000,00 zł), remont pomieszczeń biurowych, socjalnych i portierni w postaci wymiany instalacji c.o. z piecem, wymiany okien i remontu elewacji (80.000,00 zł) oraz utwardzenie dróg komunikacyjnych oraz miejsc składowania surowca wewnątrz Zakładu (400.000,00 zł). Po dodatkowym wyjaśnieniu, że zakład spółki w B. posiada w swojej infrastrukturze wybetonowane drogi dojazdowe, ciągi komunikacyjne oraz rampę kolejową organ przyjął, że wskazane w zgłoszeniu "utwardzenie" owych dróg nie będzie stanowić nowej inwestycji w rozumieniu § 2 pkt 1 rozporządzenia o pomocy regionalnej. W konsekwencji przyjął, że wyżej wymienione nakłady na remonty i modernizację oraz utwardzenie dróg i składowiska, w łącznej wysokości 980.000,00 zł w istocie nie stanowią nowej inwestycji co oznacza, że nie kwalifikują się do objęcia pomocą regionalną. Zdaniem Sądu charakter powyższych nakładów został prawidłowo oceniony w świetle przepisów o pomocy regionalnej i zasadny był wniosek z tej oceny płynący, że w tym zakresie nie jest to nowa inwestycja. Skutkiem ustalenia wyżej wymienionej wysokości nakładów jako niekwalifikujących się do objęcia pomocą było też zasadne przyjęcie, że spółka nie spełniła warunku co do wartości nowej inwestycji - pozostałe nakłady w wysokości 1.220.000,00 zł nie przekraczały bowiem progu 500.000,00 EURO uchwalonego przez Radę Gminy w B. jako dodatkowy warunek udzielania pomocy regionalnej. Sąd zgodził się z poglądem, że przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być interpretowane ściśle, gdyż wprowadzają odstępstwa od zasady powszechności i równości opodatkowania. Nie powinny zatem podlegać rozszerzającej wykładni systemowej czy celowościowej, co jednak nie oznacza, że nie można w ogóle dokonywać ich wykładni. W ocenie Sądu interpretacji spornego przepisu uchwały, nie można było ograniczyć wyłącznie do wykładni językowej, ale należało także uwzględnić wykładnię celowościową. Dokonana przez Kolegium interpretacja nie stała w sprzeczności z celami uregulowań prawnych dotyczących pomocy regionalnej, które polegały na tym, aby dać gminom, jako podmiotom bezpośrednio zainteresowanym wspieraniem na swoim terenie nowych inwestycji i rozwoju przedsiębiorczości instrumenty zachęcające do gospodarczego rozwoju. W związku z powyższym Sąd uznał, że poprawna jest interpretacja § 4 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy w B. dokonana w powiązaniu z zapisami rozporządzenia z dnia 4 sierpnia 2006 r., na podstawie którego akt gminny został uchwalony. Natomiast nie podzielił argumentacji H., że ocena uprawnień podmiotów do ubiegania się o uzyskanie pomocy regionalnej w formie zwolnienia od podatku od nieruchomości powinna być dokonywana wyłącznie w oparciu o pryzmat postanowień uchwały Rady Gminy w B. Technika legislacyjna tego aktu prawa miejscowego może budzić zastrzeżenia, niemniej Sąd stanął na stanowisku, że dokonując analizy całej jego treści, z uwzględnieniem powiązania z rozporządzeniem o pomocy regionalnej można było ustalić warunki skorzystania z ulgi podatkowej oraz ocenić czy H. je spełniła. Spółka nie miała racji twierdząc, że zastosowanie wykładni celowościowej spornego przepisu uchwały stanowiło bezpodstawną próbę pozbawienia podatnika jego uprawnień do skorzystania ze zwolnienia podatkowego. Nie zasługiwały również na uwzględnienie pozostałe zarzuty skargi dotyczące terminu realizacji inwestycji oraz zaniechania przez H. podania informacji na temat wielkości innej pomocy przeznaczonej na realizację tej samej inwestycji. Spółka niezasadnie twierdziła, że nie dotyczył jej obowiązek złożenia informacji dotyczącej daty nowego przedsięwzięcia. W rozpatrywanej sprawie nowa inwestycja musiałaby się mieścić w terminie zakreślonym uchwałą rady gminy, tj. do 31 grudnia 2008 r. Analiza akt sprawy wskazuje, że nie została złożona również informacja o wielkości innej pomocy przeznaczonej na realizację tej samej inwestycji lub na tworzenie miejsc pracy w związku z tą inwestycją, pochodzącej ze środków Unii Europejskiej. Kwestie te, związane bardziej z formalną poprawnością wniosku nie były jednak decydujące dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem zasadniczą przesłanką odmowy udzielenia zwolnienia podatkowego było niepodjęcie przez spółkę "nowej inwestycji" o odpowiedniej wysokości nakładów. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wywiedziona została skarga kasacyjna, którą strona zaskarżyła tenże wyrok w całości zarzucając naruszenie § 4 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy w B. z dnia 19 października 2006 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców na terenie gminy B. na wspieranie nowych inwestycji oraz na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. Urz. Woj. Lub. Nr 91, poz. 1699) przez uznanie, że treść tego przepisu nie stanowi samoistnej podstawy zwolnienia podatnika z podatku od nieruchomości, wobec czego, gdy zadeklarowana przez przedsiębiorcę, określona w tym przepisie i zrealizowana inwestycja nie ma charakteru nowej, w rozumieniu § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2006 r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz.U.Nr 142, poz. 1017), nie może on skorzystać z pomocy, w postaci zwolnienia go z tego podatku. W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor stwierdził, że stanowisko Sądu pierwszej instancji nie jest przekonujące. Nie zgadza się ze sposobem wykładni postanowień uchwały [...] Rady Gminy w B., której § 4 przewiduje możliwość udzielenia pomocy regionalnej w postaci zwolnienia od podatku od nieruchomości przedsiębiorców, którzy tworzą nowe miejsca pracy, a dodatkowo muszą spełnić warunek poczynienia nakładów inwestycyjnych przekraczających wartość 500.000 EUR. Nie podziela stanowiska Sądu pierwszej instancji, iż wartość inwestycji na kwotę ponad 500.000 EUR jest dodatkowym warunkiem ograniczającym możliwość uzyskania pomocy regionalnej. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie na rzecz organu administracji publicznej kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, nie zasługuje na uwzględnienie. Sedno sporu wiąże się z ustaleniem czy skarżącej spółce przysługiwało zwolnienie z podatku od nieruchomości za 2007 r., wynikające z uchwały nr [...] Rady Gminy w B. z dnia 19 października 2006 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości dla przedsiębiorców na terenie gminy B. na wspieranie nowych inwestycji oraz na tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją. Uwzględnienia prawa do zwolnienia domagała się strona, kwestionując pominięcie tego prawa przez organy (pierwszej i drugiej instancji) w decyzjach dotyczących określenia wysokości podatku od nieruchomości za 2007 r. Z kolei w skardze kasacyjnej od wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim, w którym podzielone zostało stanowisko organów, strona sformułowała jedynie zarzut naruszenia § 4 ust. 1 wymienionej uchwały przez uznanie, że treść tego przepisu nie stanowi samoistnej podstawy zwolnienia podatnika z podatku od nieruchomości. Przystępując do oceny podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, w pierwszej kolejności należy przypomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny – stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. – rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Sąd kasacyjny może zatem uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone. Sąd nie może zastępować strony i precyzować czy uzupełniać przytoczone podstawy kasacyjne. Rozpatrujący niniejszą sprawę skład orzekający nie dostrzega natomiast by zaskarżony wyrok wydany został w warunkach nieważności postępowania. Należy również przypomnieć, że zakres kognicji sądów administracyjnych w konkretnej sprawie wyznaczają jej granice (art. 134 § 1 p.p.s.a), co oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Oceniając zatem granice, w jakich może "poruszać się" sąd kasacyjny, wskazać należy, że podlegają one niejako podwójnej konkretyzacji. Z jednej bowiem strony nie mogą one wykraczać poza granice sprawy administracyjnej (art. 134 § 1 p.p.s.a.), z drugiej – poza zarzuty sformułowane w skardze kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Granice rozpoznawanej sprawy sądowej wyznaczyła skarga na decyzję w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2007 r. To zaś sprawia, że poza możliwościami sądu administracyjnego (w tym NSA) pozostaje w niniejszej sprawie kwestia weryfikacji ważności uchwały Rady Gminy w B. z dnia 19 października 2006 r., w tym zawartych w niej regulacji dotyczących zwolnień podatkowych i warunków ich przyznania. Zgodnie z postanowieniami § 4 ust. 1 ww. uchwały, pomoc jest udzielana w formie zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntów, budynków, budowli lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej, a będących własnością przedsiębiorcy, na okres nie dłuższy niż 5 lat, pod warunkiem rozpoczęcia przez przedsiębiorcę w terminie do 31 grudnia 2006 r. inwestycji, której zadeklarowane przez przedsiębiorcę koszty kwalifikują się do objęcia pomocą przekraczającą 500.000 EUR. W § 4 ust. 2 oraz ust. 3 zakreślone zostały dodatkowe warunki, dotyczące realizacji na terenie gminy nowych inwestycji i utworzenia wskazanej liczby nowych miejsc pracy (ust. 2) oraz terminu zakończenia nowej inwestycji lub utworzenia nowych miejsc pracy związanych z tą inwestycją – do dnia 31 grudnia 2008 r. (ust.3). Co istotne, w podstawach prawnych uchwały wskazano art. 7 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 4 sierpnia 2006 r. w sprawie udzielania przez gminy pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją (Dz. U. nr142, poz. 1017). Przyjęte przy wydaniu uchwały podstawy prawne wskazują, że przewidziane aktem prawa miejscowego zwolnienie podatkowe stanowi formę pomocy regionalnej, o której mowa w § 1 ww. rozporządzenia (zresztą wyraźnie tak identyfikuje zwolnienia podatkowe § 1 uchwały oraz § 3, w którym explicite odesłano do rozporządzenia w kontekście szczegółowych warunków udzielania pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji). Z kolei pojęcie "nowej inwestycji" zostało zdefiniowane w § 2 pkt 1 rozporządzenia. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie pozwalają natomiast podważyć tezę Sądu pierwszej instancji, o poprawności interpretacji § 4 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy w B. w powiązaniu z przepisami rozporządzenia z dnia 4 sierpnia 2006 r., na podstawie którego akt gminny został uchwalony. Godzi się przy tym przypomnieć, że ocena czy ustalony przez organy stan faktyczny (następnie przyjęty przez Sąd pierwszej instancji za podstawę orzekania), obejmujący wystąpienie zdarzeń warunkujących zastosowanie ulgi podatkowej, wiąże się z oceną prawidłowości przeprowadzonego postępowania podatkowego. Ustaleń tych w analizowanej sprawie strona żadną miarą nie może podważyć, ponieważ nie sformułowała w skardze kasacyjnej żadnych zarzutów opartych na podstawie wymienionej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. (tj. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy). Przyjętego natomiast przez sąd administracyjny za podstawę orzekania stanu faktycznego nie można skutecznie zwalczać poprzez zarzuty naruszenia prawa materialnego, a takie właśnie cechy ma wskazywany w skardze kasacyjnej § 4 ust. 1 uchwały Rady Gminy. Nadto strona zarzuca nie tyle niewłaściwe zastosowanie tego przepisu, ile sposób jego wykładni. To zaś prowadzi do wniosku, że nie do zanegowania jest konstatacja organów (zaaprobowana następnie przez Sąd pierwszej instancji), iż spółka nie spełniła warunku "nowej inwestycji", w rozumieniu zarówno przepisów rozporządzenia, jak i przytoczonych postanowień uchwały Rady Gminy. Tym samym brak podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Mając to wszystko na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.