II FSK 1176/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 831/08 w sprawie ze skargi J. i W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 12 maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. i W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pełnomocnika skarżących, będącego doradcą podatkowym, wezwano do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W zakreślonym terminie 7 dni braku tego nie uzupełniono, wobec czego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę odrzucił. W skardze kasacyjnej, wywiedzionej na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a., skarżący zarzucili naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 P.p.s.a. wskutek uznania, że skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa, w sytuacji, gdy dokument pełnomocnictwa znajdował się w aktach sprawy - i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podniesiono, że dokument pełnomocnictwa znajdował się w aktach sprawy administracyjnej, że sprawa była wielokrotnie rozpatrywana przez organy pierwszej i drugiej instancji oraz że pełnomocnik reprezentuje skarżących na podstawie tego pełnomocnictwa od 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 37 § 1 w związku z art. 34 P.p.s.a. pełnomocnik strony postępowania sądowoadministracyjnego obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub Sygn. akt II FSK 1176/09 uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Ponieważ sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz przeprowadza kontrolę działalności administracji publicznej (art. 1 P.p.s.a.), należy odróżnić sprawę administracyjną, prowadzoną i załatwianą przez organy administracji publicznej, od sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym. Skoro zatem art. 37 § 1 P.p.s.a. nakłada obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy, oznacza to obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do akt sprawy sądowoadministracyjnej, prowadzonych przez sąd administracyjny, a nie do akt administracyjnych, prowadzonych przez organ administracji publicznej. Dlatego też od obowiązku tego nie zwalnia wcześniejsze złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym, a fakt złożenia takiego pełnomocnictwa może mieć tylko takie znaczenie, że pełnomocnik może wywiązać się z omawianego obowiązku przez sporządzenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych i złożenie tego odpisu do akt sądowoadministracyjnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 września 2008 r., I FSK 536/08 i z dnia 9 lipca 2009 r., II FSK 1466/08 oraz M. Niezgódka-Medek, w: B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer 2009, teza 1 do art. 37, s. 129). W rozpoznawanej sprawie nie jest sporne, że pełnomocnik skarżących, pomimo wezwania, nie złożył do akt sądowych ani pełnomocnictwa procesowego, ani uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa z akt administracyjnych. Z przyczyn wskazanych wcześniej nie ma żadnego znaczenia to, że pełnomocnik skarżących złożył dokument pełnomocnictwa w aktach administracyjnych i że od 2005 r. działał w imieniu skarżących na podstawie zawartego w nim umocowania w licznych postępowaniach, toczących się przed organami podatkowymi pierwszej i drugiej instancji. Do działania przed sądem administracyjnym, w tym do skutecznego wniesienia skargi, konieczne jest bowiem, zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., złożenie do akt sądowych dokumentu pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub uwierzytelnionego odpisu takiego pełnomocnictwa. Skoro, pomimo wezwania wystosowanego w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pełnomocnictwa takiego nie złożono, oznacza to, że nie uzupełniono braku formalnego wniesionej skargi. Obligowało to Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zaskarżone postanowienie nie narusza więc przepisów postępowania wskazanych w petitum skargi kasacyjnej. Ponieważ skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny skargę tę oddalił postanowieniem wydanym na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 P.p.s.a.