I SO/Wr 3/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku M. B. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Wrocławia za nieprzekazanie skargi postanawia: oddalić wniosek.

Pismem z dnia 21 grudnia 2023 r. pełnomocnik wnioskodawcy złożył "skargę na czynność organu z dnia 9 listopada 2023 r. – Prezydenta Wrocławia, polegającą na nieprzekazaniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi strony postępowania na działanie organu w sprawie naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami, na bezczynność organu polegającą na niezałatwieniu sprawy w terminie wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi kary grzywny oraz ewentualnym wnioskiem o umorzenie zaległości". W w/w piśmie pełnomocnik wnioskodawcy m.in. zarzuca, że organ w sposób nieprawidłowy przyjął, że "stronie nie przysługuje prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na działanie, zaniechanie bądź czynność organu, w sytuacji gdy środek odwoławczy stronie przysługuje; organ dokonał błędnego wskazania stronie podstawy prawnej możliwości zaskarżenia czynności i wprowadzającego w błąd pouczenia dotyczącego koniecznych elementów zaskarżenia". Strona dalej wywodzi, że w konsekwencji organ nie przekazał Sądowi pisma zatytułowanego "skarga na działania urzędu w sprawie naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami" z dnia 31 października 2023 r., choć – zdaniem strony – miał taki obowiązek. Strona przyznaje, że otrzymała od organu pismo z dnia 9 listopada 2023 r. (pismo doręczone stronie w dniu 29 listopada 2023 r.), jednak – zdaniem strony – pismo to jedyne ma potwierdzać pozostawanie organu w bezczynności co do przekazania do Sądu skargi strony z dnia 31 października 2023 r. Pismem z dnia 21 grudnia 2023 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 22 grudnia 2023 r., wpływ do organu w dniu 29 grudnia 2023 r. według prezentaty), pełnomocnik skarżącej złożył skargę, o której mowa na wstępie. Na wezwanie Sądu, strona wyjaśniła, że oprócz skargi na bezczynność organu w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, skarga z dnia 21 grudnia 2023 r. zawiera również wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi do Sądu. W odpowiedzi z dnia 29 stycznia 2024 r. na skargę z dnia 21 grudnia 2023 r. organ podnosi, że zarzuty Skarżącej dotyczące nieprzekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "skargi na działania urzędu w sprawie naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami" z dnia 31 października 2023 r. są nieuzasadnione. W tym zakresie organ stoi na stanowisku, że pismo z dnia 31 października 2023 r., choć adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Urzędu Miejskiego Wrocławia Wydział Podatków i Opłat, to jednak nie zawierało elementów skargi, o których mowa w art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz.1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zdaniem organu strona nie mogła wnieść skargi, ponieważ w jej przypadku nie zostało wszczęte postępowanie podatkowe. O tych okolicznościach organ poinformował stronę w piśmie z dnia 9 listopada 2023 r. wskazując, że pismo strony z dnia 31 października 2023 r. nie może zostać przekazane jako Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Po otrzymaniu skargi profesjonalnego pełnomocnika z dnia 21 grudnia 2023 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 22 grudnia 2023 r wpływ do organu w dniu 29 grudnia 2023 r. według prezentaty), organ przyjął, że otrzymał od strony wystarczające wyjaśnienia, sporządził odpowiedź na skargę i wraz z aktami administracyjnymi przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 29 stycznia 2024 r. W niniejszej sprawie (tj. pod sygn. akt I SO/Wr 3/24) tut. Sąd bada jedynie zasadność wniosku strony o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi do Sądu. W osobnych postępowaniach Sąd rozpatruje (1) skargę na działania urzędu w sprawie naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami oraz (2) skargę na bezczynność organu w przedmiocie prowadzonego postępowania w sprawie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek podlegał oddaleniu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz.1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak natomiast stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo zatytułowane "skarga na działania urzędu w sprawie naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami" z dnia 31 października 2023 r. dopiero w styczniu 2024 r. (wraz ze skargą z dnia 21 grudnia 2023 r.). Pomimo tego, że w/w pismo zostało opatrzone nazwą "skarga" i wskazywało jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, to organ powziął słuszną – zdaniem Sądu – wątpliwość, co do charakteru pisma. Sama nazwa pisma nie przesądza bowiem o tym, jak należy potraktować dane pismo; kluczowa jest treść pisma i zamiar wnoszącego. Tymczasem w niniejszej sprawie można przyjąć, że pismem z dnia 31 października 2023 r. strona wyraża swoje niezadowolenie z działania organu, jednocześnie wskazując, że deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wypełniła w 2013 r. błędnie, ale "zgodnie z tym co było w tamtym momencie". W dalszej części strona podnosi, że "deklarację wypełniła w wyznaczonym czasie, podpisała i zapomniała o sprawie". Ponadto strona nie określa naruszenia prawa czy interesu prawnego, którego miałby się dopuścić organ. W tym stanie sprawy organ słusznie powziął wątpliwość co do zamiaru strony złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nie każde bowiem pismo zatytułowane "skarga" organ ma obowiązek przekazywać bezrefleksyjnie do wskazanego w piśmie adresata. Wprost przeciwnie, organ winien krytycznie ocenić treść pisma i na podstawie tej treści dokonać odpowiedniej czynności. W niniejszej sprawie organ – nie przekazując pisma z dnia 31 października 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – pismem z dnia 9 listopada 2023 r. odpowiedział stronie informując ją o treści art. 52 i art. 57 p.p.s.a. oraz wskazując na możliwość złożenia skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a. i następne, tj. skargi na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Ponadto organ poinformował ponownie stronę o tym, że – w jego ocenie – deklaracje zmniejszające wysokość zobowiązania za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres wsteczny (tak jak chce tego strona) nie mogą zostać przyjęte, ponieważ zabrania tego brzmienie przepisu art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Pismem z dnia 21 grudnia 2023 r. pełnomocnik strony złożył "skargę na czynność organu z dnia 9 listopada 2023 r. – Prezydenta Wrocławia, polegającą na nieprzekazaniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi strony postępowania na działanie organu w sprawie naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami, na bezczynność organu polegającą na niezałatwieniu sprawy w terminie wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi kary grzywny oraz ewentualnym wnioskiem o umorzenie zaległości". Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 29 grudnia 2023 r. (według prezentaty). Organ przekazał tą skargę z dnia 21 grudnia 2023 r. wraz z poprzedzającym pismem z dnia 31 października 2023 r. oraz aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w dniu 29 stycznia 2024 r. (data prezentaty sądu z dopiskiem "osob.", czyli pismo zostało dostarczone osobiście, a nie pocztą). Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się co do zasady według przepisów prawa cywilnego (z zastrzeżeniem § 2). Na mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpatrywanej sprawie, skarga strony wpłynęła do organu w dniu 29 grudnia 2023 r., zatem ostatni dzień trzydziestodniowego terminu na jej przekazanie do Sądu przypadał na niedzielę 28 stycznia 2024 r., który jest dniem ustawowo wolnym od pracy. W takim wypadku za ostatni dzień terminu uważa się dzień następny, czyli poniedziałek 29 stycznia 2024 r. Należy zatem przyjąć, że organ przekazał skargę w terminie. W konsekwencji organ nie naruszył wiążących go z mocy art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązków, a to oznacza, że nie zachodzi przesłanka uzasadniająca wymierzenie organowi grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Z powyższych powodów Sąd uznał, że żądanie wnioskodawcy podlega oddaleniu na podstawie art. 151 w zw. z art. 166 i art. 55 § 1 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji.