I SO/Wa 2/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji postanawia oddalić wniosek

Pismem z 17 grudnia 2020 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej też jako organ) grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa) w kwocie [...] złotych za nieprzekazanie w terminie sądowi uporządkowanych i kompletnych akt sprawy ze sprzeciwu J. M. z 14 października 2020 r. od decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. Odpowiadając na wniosek organ wskazał, że akta sprawy zostały przekazane do sądu wraz z wcześniejszą skargą J. M. na bezczynność organu i odpowiedzią na ww. skargę. Z przyczyn oczywistych nie było możliwe ponowne przekazanie akt przy sprzeciwie z 14 października 2020 r., ponieważ są to te same akta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako ppsa), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Jak wynika z art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy (tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów). Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 64c § 2 ppsa sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu. Zgodnie z § 4 cyt. przepisu organ wymieniony w § 2 przekazuje sprzeciw od decyzji sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy w terminie czternastu dni od dnia jego otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w § 4, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 64c § 6 ppsa). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 ppsa i art. 64c § 6 ppsa ma charakter mieszany dyscyplinująco - restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 bądź 64c § 2 ustawy. Zauważyć przy tym trzeba, że zastosowanie tego środka nie jest obligatoryjne, ponieważ powyższe przepisy wyraźnie stanowią, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że w określonych sytuacjach sąd może odstąpić od jej wymierzenia. Rozstrzygając zaś w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 i art. 64c § 4 ppsa, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi/sprzeciwu oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił. W rozpoznawanej sprawie – zdaniem Sądu - wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt spraw o sygn. akt I SAB/Wa 223/20 i I SA/Wa 2589/20 wskazuje, że pismem z 4 sierpnia 2020 r. – które wpłynęło do organu 5 sierpnia 2020 r. (data prezentaty) J. M. wniósł skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2020 r. nr [...]. Akta sprawy wraz z powyższą skargą i odpowiedzią na skargę organ nadał do sądu 14 września 2020 r. (data stempla pocztowego). Następnie pismem z 14 października 2020 r. – które wpłynęło do organu 19 października 2020 r. (data prezentaty) J. M. złożył sprzeciw od decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. Sprzeciw wraz z odpowiedzią na sprzeciw został nadany do sądu 20 listopada 2020 r. (data stempla pocztowego). W odpowiedzi na sprzeciw organ wskazał, że akta sprawy zostały przesłane do sądu przy odpowiedzi na wcześniejszą skargę J. M. na bezczynność organu. Nie ulega zatem wątpliwości, że w obu powyższych sprawach Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wykonał ciążące na nim obowiązki wynikające z art. 54 § 2 i art. 64c § 4 ppsa. Tym samym podstawowy cel – przekazanie dokumentów do Sądu - mimo, że z opóźnieniem, został jednak zrealizowany przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny. Organowi nie można również zarzucić, że przekazując do sądu sprzeciw z 14 października 2020 r. nie załączył akt sprawy, skoro akta te zostały przekazane do sądu już wcześniej, przy skardze z 4 sierpnia 2020 r. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny jest nieuzasadnione. Jak wyżej wskazano przepis art. 55 § 1 i art. 64c § 6 ppsa mają na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia określonego obowiązku procesowego i stanowi gwarancję procesową nadania sprawie biegu. Skoro zatem Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w obu powyższych sprawach obowiązek ten wypełnił, a w efekcie obie te sprawy zostały już rozpoznane, brak było podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 64c § 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 151 ppsa postanowił jak w sentencji.