I SO/Wa 10/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Kamil Kowalewski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny

Wnioskiem z 23 kwietnia 2025 r. S. R. zażądał wymierzenia grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jego skargi z 19 lutego 2025 r. dotyczącej odmowy udzielenia wglądu do akt notarialnych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wyjaśnił, że 20 stycznia 2025 r., złożył do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, IX Wydział Ksiąg Wieczystych wniosek o wgląd do akt notarialnych Repetytorium A nr. 2821/2005 sporządzone przez notariusza Barbarę Wróblewską. W odpowiedzi na ww. wniosek Przewodniczący IX Wydziału Ksiąg Wieczystych SR dla Warszawy Mokotowa w Warszawie w piśmie z 28 stycznia 2025 r. odmówił wnioskodawcy wglądu do akt notarialnych. Na to wnioskodawca w piśmie z 19 lutego 2025 r. złożył skargę skierowaną do Prezesa Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie. Wnioskodawca nie zgodził się w niej z twierdzeniem zawartym w piśmie z 28 stycznia 2025 r. jakoby nie był stroną uprawnioną do wglądu do akt i uzyskania ich odpisów lub kserokopii. Prezes Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa udzielił odpowiedzi na skargę w piśmie z 13 marca 2025 r. We wspomnianym na wstępie piśmie z 23 kwietnia 2025 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyjęcie do rozpoznania jego skargi z 19 lutego 2025 r., a także o wymierzenie organowi (Prezesowi SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie) grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie. Przy piśmie z 6 maja 2025 r., sygn. akt I DK 53/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał wniosek z 23 kwietnia 2025 r. Prezesowi Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, który przy piśmie z 10 czerwca 2025 r. przekazał skargę S. R. z 23 kwietnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z dokumentami zgormadzonymi w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 zdanie pierwsze w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. przewiduje grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Powołany art. 55 § 1 P.p.s.a. przyznaje sądowi administracyjnemu uprawnienie do wymierzenia organowi grzywny w przypadku niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. obowiązków przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zaznaczyć należy, że grzywna przewidziana w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny, wobec tego nawet w przypadku spełnienia wskazanych tamże przesłanek, sąd nie jest zobligowany do orzeczenia grzywny. Obowiązkiem sądu o ewentualnym wymierzeniu grzywny jest przy tym uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. Jak wskazuje się w orzecznictwie, sąd administracyjny - rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość - może brać pod uwagę takie okoliczności, jak m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a., a więc, czy grzywna spełni wymogi sprawiedliwości naprawczej (tak NSA w wyroku z 26 czerwca 2025 r., III OZ 345/25). Niezależnie od tego stwierdzić trzeba jednoznacznie, że w przypadku przeciwnym – tj. gdy sąd ustali, że dany organ nie uchybił obowiązkom określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązany jest wówczas orzec o odmowie wymierzenia grzywny. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Sąd zapoznając się z aktami sprawy przekazanymi przez Prezesa Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie stwierdził, że przed złożeniem do tut. Sądu pisma z 23 kwietnia 2025 r. wnioskodawca nie kierował żadnego podania, czy skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, w którym kwestionowałby zgodność z prawem działania tego ostatniego podmiotu. W tych warunkach na żadnym etapie postępowania toczącego się przed Prezesem SR dla Warszawy Mokotowa w Warszawie dotyczącego umożliwienia wnioskodawcy wglądu do akt, po stronie Prezesa SR nie zmaterializował się przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przesłania sądowi administracyjnemu skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z pewnością takim pismem nie mogła być skarga z 19 lutego 2025 r., gdyż ani w jej petitum, ani też w treści w skargi wnioskodawca nie wyraził żądania, by to podanie zostało przekazane za pośrednictwem Prezesa SR do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pierwszym pismem, które jest adresowane do tut. Sądu był wniosek z dnia 23 kwietnia 2025 r., który został przesłany do Prezesa SR przy piśmie Sądu z 4 czerwca 2025 r., sygn. akt I SO/Wa 10/25, celem nadania mu właściwego biegu, zaś Prezes SR przesłał do tut. Sądu wszelkie dokumenty w sprawie wraz ze skargą z 19 lutego 2025 r. i wnioskiem z 23 kwietnia 2025 r., a także własnym stanowiskiem w tej sprawie przy piśmie z 10 czerwca 2025 r. (pismo w aktach sprawy I SA/Wa 914/25, k. 44 akt sądowych). Tym samym Prezes SR na żadnym etapie postępowania prowadzonego z udziałem wnioskodawcy nie uchybił obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 P.p.s.a. Z tych względów Sąd uznał złożony wniosek o wymierzenie organowi grzywy za nieuzasadniony. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.