I SAB/Wr 896/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 5 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi K.D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

15 kwietnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga K. D. (dalej: strona, skarżący) na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) postępowania w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Skargę tę organ przekazał sądowi wraz z aktami administracyjnymi sprawy innego cudzoziemca, co ustalono w toku postępowania sądowego. Pomimo licznych wezwań do przedłożenia akt administracyjnych, organ nie przedłożył akt strony skarżącej. W związku z powyższym, postanowieniem z 1 czerwca 2022 r., sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 700 zł za niewykonanie zarządzeń Sędziego Sprawozdawcy o nadesłanie akt sprawy. Następnie, pełnomocnika strony skarżącej wezwano do złożenia odpisu ponaglenia z 18 stycznia 2021 r. wniesionego w sprawie o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy K. D. wraz z dowodem jego nadania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 29 lipca 2022 r., jednak pozostało ono bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 tj.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się do stanu faktycznego niniejszej sprawy sąd stwierdza, że strona skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożyła ponaglenie. To zaś skutkowało uznaniem przez sąd, że strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpała warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.