I SAB/Wr 446/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2023 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Burmistrza Bystrzycy Kłodzkiej w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I skarżący został wezwany do złożenia dowodu, że wniesienie skargi zostało poprzedzone wniesieniem ponaglenia. W odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia 5 grudnia 2023 r., skarżący wskazał, że organ podatkowy prowadzi z nim spór i działa niewłaściwie, stąd brak było ponaglenia. Jak wynika z doręczonych Sądowi akt sprawy, wniesienia skargi nie poprzedziło wniesienie przez skarżącego ponaglenia do właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wskazać na wstępie należy, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 53 § 2a p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383), na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Z przywołanych przepisów wynika zatem, że warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia. W związku z powyższym skarżący, stosownie do wskazanych przepisów prawa, przed skierowaniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu podatkowego, powinien był wnieść ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia (w realiach niniejszej sprawy do właściwego miejscowo samorządowego kolegium odwoławczego) i dopiero następnie ewentualnie złożyć skargę do Sądu. Z akt sprawy i wyjaśnień skarżącego wynika, że przed wniesieniem skargi skarżący nie złożył ponaglenia do właściwego organu. W konsekwencji należało uznać, że w sprawie nie zostały wyczerpane przysługujące stronie środki zaskarżenia, co oznacza, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. Natomiast w pkt II sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.