I SAB/Wa 482/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Iwona Kosińska (spr.) WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 marca 2021 r. sprawy ze skargi Z. O. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie weryfikacji i przyjęcia do zasobu operatu technicznego 1. stwierdza, że Starosta [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Starosty [...] do podjęcia czynności weryfikacji złożonego w celu przyjęcia do zasobu operatu technicznego 3. zasądza od Starosty [...] rzecz Z. O. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. Z. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie weryfikacji i przyjęcia do zasobu geodezyjno-kartograficznego operatu technicznego dotyczącego wykonania mapy do celów prawnych. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 4 i art. 36 § 1 kpa oraz art. 12b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. z 2017 r. Dz. U. poz. 725) przez przekroczenie terminu do załatwienia sprawy. W konsekwencji wniósł o: zobowiązanie organu do załatwienia sprawy, czyli weryfikacji złożonego operatu technicznego z wykonanej pracy geodezyjnej i sporządzenia protokołu weryfikacji w terminie 7 dni od dnia wydania orzeczenia, wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325 ze zm.), zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że przedmiotową pracę geodezyjną zgłosił do Starosty w dniu [...] czerwca 2019 r. poprzez "[...]". Dokumentacja papierowa została zestawiona w postaci spiętego operatu, a niezbędne pliki baz danych zapisane na nośniku CD. Wobec zakończenia tej części prac, stosownie do dyspozycji art. 12a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w dniu [...] sierpnia 2019 r. skarżący złożył do Starosty zawiadomienie na właściwym formularzu oraz załączoną dokumentację papierową i nośnik z plikami. Opracowanie zostało zweryfikowane, a protokół weryfikacji został udostępniony poprzez [...] w dniu [...] sierpnia 2019 r. Wynik weryfikacji był negatywny, wobec czego skarżący jako wykonawca pracy złożył odpowiedź na wskazane w protokole usterki. Odpowiedź ta została przesłana za pomocą [...] w dniu [...] września 2019 r. Wobec braku jakichkolwiek działań organu, po upływie dwóch tygodni skarżący zadzwonił trzykrotnie do właściwego wydziału w Starostwie, gdzie uzyskał potwierdzenie, że jego odpowiedź z dnia [...] września 2019 r. jest dostępna w systemie informatycznym dla pracowników wykonujących czynności weryfikacji. Jednak przypomnienie o braku powtórnej weryfikacji tą drogą było nieskuteczne. W tej sytuacji skarżący w dniu [...] września 2019 r. złożył za pośrednictwem Starosty ponaglenie. Minęły blisko trzy miesiące, a Starosta nie podjął żadnych czynności, by sprawę przyjęcia dokumentacji do zasobu zakończyć. Wniosek o ukaranie organu grzywną skarżący uzasadnił w pełni świadomym pozostawaniem Starosty w bezczynności, pomimo telefonicznego monitorowania przez stronę sprawy, ignorowaniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieprzekazanie ponaglenia do organu nadrzędnego, jak też niezachowanie właściwej formy odpowiedzi na przekazane drogą elektroniczną ponaglenie, co dodatkowo wydłuża czas rozstrzygnięcia sprawy oraz niewykonaniem obowiązku zwrotu złożonej dokumentacji. Według skarżącego opisana bezczynność organu powoduje brak możliwości zrealizowania zamówionego opracowania, co będzie miało dla strony wymierny skutek finansowy. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej oddalenie, wskazując na niezasadność zarzutów skarżącego ze względów uprzednio wyjaśnionych w piśmie z dnia [...] października 2019 r. Organ przytoczył regulacje prawne, w oparciu o które toczyło się przedmiotowe postępowanie i wskazał, że skarżący po negatywnym wyniku weryfikacji nie odebrał z organu dokumentacji wraz z protokołem, a tym samym nie miał możliwości zapoznania się ani usunięcia wszystkich wskazanych nieprawidłowości. Podkreślił, że z treści skargi wynika, że skarżący z wynikiem weryfikacji zapoznał się jedynie na portalu internetowym [...] i również przez ten portal odniósł się do części uwag wykazanych w protokole weryfikacji. Na tej podstawie skarżący niesłusznie twierdzi, że organ powinien dokonać powtórnej weryfikacji. Natomiast operat techniczny jest szczególnym rodzajem materiału zasobu, gdyż nie jest jednym dokumentem, lecz zborem dokumentów, które powstały w wyniku zgłoszonych prac. Każdy dokument wchodzący w skład przekazywanej dokumentacji (operatu technicznego) musi być podpisany. Dokumenty w postaci nieelektronicznej muszą być opatrzone własnoręcznym podpisem a dokumenty w postaci elektronicznej - kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Organ podniósł, że dokumentacja będąca przedmiotem pracy geodezyjnej, wykonywanej przez skarżącego, znajduje się w posiadaniu organu od dnia [...] sierpnia 2019 r. i jest przygotowana do zwrotu skarżącemu wraz z protokołem weryfikacji, jak tylko się po nią zgłosi. Wszystkie czynności związane z obsługą każdej pracy geodezyjnej odnotowywane są w systemie elektronicznym i wymagają potwierdzenia w formie pisemnej pracownika organu lub wykonawcy pracy. Do dnia dzisiejszego odbioru dokumentacji nie potwierdzono. Starosta zauważył, że dokumentacja przekazana przez wykonawcę do weryfikacji obarczona była nieprawidłowościami uniemożliwiającymi przyjęcie jej do zasobu, których to nieprawidłowości nie sposób opisać wyłącznie przez [...]. System ten nie zastępuje bowiem w żaden sposób formy pisemnej przekazywania dokumentacji, do której wykonawca jest zobowiązany przepisami prawa. Wobec powyższego Starosta wskazał, że skarżący nie spełnił ciążącego na nim obowiązku ustosunkowania się do całości protokołu i wszystkich uwag w nim zawartych, co nie było możliwe bez odebrania dokumentacji (która nadal pozostaje w posiadaniu organu), a tym samym uniemożliwił organowi podjęcie kolejnych czynności przewidzianych w procesie weryfikacji i przyjęcia do zasobu geodezyjnego dokumentacji, o których mowa w przepisach ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Pismem z dnia [...] marca 2020 r. skarżący uzupełnił skargę i wniósł o uznanie, że Starosta pozostawał w bezczynności w zakresie załatwienia sprawy, czyli zwrotu złożonego operatu technicznego z wykonanej pracy geodezyjnej po sporządzeniu negatywnego protokołu weryfikacji, uznanie, że bezczynność była rażąca, wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325 ze zm.), zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325 ze zm.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a (w tym również na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem Sądu przyjmowanie przez organ dokumentacji do zasobu ma charakter czynności materialno-technicznej. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić, czy organ administracji, załatwiając sprawę, podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, który to obowiązek wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1, art. 35 i art. 77 § 1 kpa. Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem w celu załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 pkt 1 kpa stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 kpa. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, w rozpoznawanej sprawie Starosta nie wywiązał się z ustawowego obowiązku wynikającego z art. 12b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. z 2020 r. Dz. U. poz. 2052 ze zm.), który to przepis określa tryb i zasady weryfikacji przekazanych wyników zgłoszonych prac geodezyjnych. Skarżący w dniu [...] sierpnia 2019 r. złożył zawiadomienie o wykonaniu zgłoszonych prac geodezyjnych wraz z operatem technicznym. Praca ta w dniu [...] sierpnia 2019 r. została zweryfikowana przez Starostę negatywnie, a uwagi organ zamieścił w protokole z weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skarżący po zapoznaniu się z protokołem weryfikacji zamieszczonym na [...], służącym m.in. do wymiany informacji oraz danych między wykonawcą a organem, w dniu [...] września 2019 r. udzielił drogą elektroniczną odpowiedzi na uwagi do złożonego operatu. Skarżący nie zgodził się z wynikiem dokonanej weryfikacji. W takiej sytuacji Starosta, uznając wyjaśnienia za wystarczające, winien był przyjąć operat do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego, lub nie uznając udzielonych wyjaśnień za wystarczające, winien był w trybie art. 12b ust. 8 powołanej wyżej ustawy wydać decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników zgłoszonych prac geodezyjnych. Ponadto zgodnie z treścią art. 12b ust. 6 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego wyniki zgłoszonych prac wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Jak wynika z analizy akt sprawy, po negatywnej weryfikacji przedłożonej przez skarżącego dokumentacji geodezyjnej Starosta ani nie zwrócił skarżącemu przekazanych przez niego prac, ani nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników zgłoszonych prac geodezyjnych. Taki brak działania organu niewątpliwie naruszał przywołane przepisy art. 12b ust. 6 i 8 powołanej ustawy. Starosta nie podjął właściwych działań nawet po otrzymaniu w dniu [...] września 2019 r. (czyli po ponad miesiącu od dnia złożenia do organu zawiadomienia o wykonaniu zgłoszonych prac geodezyjnych) ponaglenia złożonego za jego pośrednictwem przez skarżącego do organu II instancji. Przy czym ponaglenia tego organ nie przesłał do właściwego organu aż do dnia [...] stycznia 2020 r. W tym miejscu wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią powołanego wyżej art. 12b ust. 1a, co do zasady, Starostwa winien był dokonać weryfikacji "niezwłocznie" a po jej dokonaniu albo przyjąć zgłoszoną pracę geodezyjną do zasobu, albo w trybie określonym w powołanym przepisie wydać decyzję odmawiającą przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników zgłoszonych prac geodezyjnych. Postępowanie związane z weryfikacją złożonych opracowań geodezyjnych i kartograficznych oraz ich przyjęciem do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest zatem dwuetapowe. W pierwszym etapie organ dokonuje weryfikacji zgłoszonych prac pod względem ich zgodności z przepisami prawa. Jeśli organ uzna, że zgłoszona praca jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, to postępowanie to kończy się czynnością materialno-techniczną przyjęcia opracowania do zasobu. Jeśli w ocenie organu zgłoszone prace mają wady a ich wykonawca nie zgadza się ich usunąć, organ przechodzi do drugiego etapu postępowania administracyjnego i wydaje decyzję o odmowie przyjęcia zgłoszonych prac do zasobu. W rozpatrywanej sprawie Starosta nie doprowadził do zakończenia pierwszego etapu weryfikacji, ponieważ po negatywnej ocenie złożonej pracy nie zwrócił wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazanych przez niego zbiorów danych lub innych materiałów wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości w myśl art. 12b ust. 6 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Nie znajduje przy tym podstawy prawnej stanowisko Starosty, że skarżący winien był sam odebrać z organu przekazane dokumenty. Do dnia złożenia skargi na bezczynność Starosta nie podjął żadnych działań zmierzających do zakończenia prowadzonego postępowania. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się zarzucanej mu bezczynności. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana okolicznościami zawinionymi przez organ. Okoliczności, które spowodowały zwłokę organu, oraz jego działania bądź zaniechania w toku rozpoznania sprawy mają natomiast znaczenie przy ocenie, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca w rozumieniu art. 149 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że uznając swoje stanowisko za uzasadnione, Starosta mimo pism i ponagleń skarżącego nie zamierzał podejmować żadnych działań zmierzających do merytorycznego zakończenia prowadzonego postępowania. W tej sytuacji, oceniając aktywność organu w trakcie prowadzonego postępowania, Sąd doszedł do przekonania, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można bowiem mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Z nadesłanych do Sądu akt sprawy wynika bowiem, że Starosta procedował opieszałe, niesprawne i nieskutecznie, praktycznie nie podejmując w sprawie czynności zmierzających do jej zakończenia, co w sposób nieuzasadniony przedłużyło termin załatwienia sprawy. Starosta nie dopełnił również obowiązku wynikającego z art. 36 kpa i nie informował na bieżąco skarżącego o przyczynie niedotrzymania terminu zakończenia postępowania oraz o nowym terminie załatwienia sprawy. O przyczynie braku wydania rozstrzygnięcia organ poinformował stronę dopiero pismem z dnia [...] października 2019 r., wskazując na nieprawidłowości działania skarżącego w niniejszej sprawie. Przy czym w odniesieniu do treści tego pisma na uwagę zasługuje stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przedstawione w znajdującej się w aktach sprawy decyzji z dnia [...] marca 2020 r. nr [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zarzuty podniesione przez Starostę (przedstawione m.in. w powołanym piśmie z dnia [...] października 2019 r.) podczas weryfikacji zbiorów danych lub innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych, z której sporządzono protokół weryfikacji w dniu [...] sierpnia 2019 r. oraz w decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. są niezasadne i nie mogły stanowić wystarczającej podstawy do odmowy przyjęcia opracowania do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. W ocenie organu odwoławczego nie zaszły bowiem przesłanki do odmowy włączenia do tego zasobu dokumentacji zgłoszonej przez skarżącego. Nie było zatem podstaw do wydania przez Starostę w omawianej sprawie decyzji odmownej. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że brak okoliczności faktycznych przemawiających za odmową przyjęcia zbioru danych do zasobu, z uwagi na brak wykazanych w protokole nieprawidłowości i naruszeń przepisów prawa, skutkował umorzeniem postępowania administracyjnego organu pierwszej instancji w całości. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłość organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. W sytuacji wydania przez organ przewidzianego prawem aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie przez sąd postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności czy przewlekłości organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe. Skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, to Sąd nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych, taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Ostatecznie Starosta decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] odmówił przyjęcia do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego operatu technicznego wykonanego przez skarżącego i zgłoszonego do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. W wyniku odwołania skarżącego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] z przyczyn przywołanych powyżej uchylił jednak tę decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w pierwszej instancji w całości. Wobec zaistniałej sytuacji Sąd umorzył postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu. Podkreślenia wymaga jednak, że chociaż wydanie przez organ rozstrzygnięcia w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi, czyni z natury rzeczy niemożliwym zobowiązanie organu do działania, o tyle nie zwalnia to Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (por. postanowienia NSA: z 26 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12, z 18 września 2012 r. sygn. akt II OSK 1953/12, z 17 października 2012 r. sygn. akt I OSK 2443/12; cbois.nsa.gov.pl.), co też Sąd uczynił. Nieprawidłowe rozumienie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne przez organ I instancji doprowadziło do jego bezczynności. Zdaniem Sądu organ powinien bezwzględnie dążyć do załatwienia sprawy i w sytuacji zaistnienia przesłanek pozytywnych powinien, bez zbędnej zwłoki, przyjąć do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego zbiór danych i innych materiałów, natomiast w przypadku zaistnienia przesłanek negatywnych powinien wydać decyzję odmowną. Natomiast nie może być akceptowana sytuacja, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności w celu zakończenia postępowania. Opisane działanie Starosty godzi niewątpliwie w zasadę szybkości postępowania (art. 12 kpa), co z kolei prowadzić musi do podważenia zaufania uczestników tego postępowania do organów władzy publicznej (art. 8 kpa). Tymczasem stanie na straży praworządności wymaga od organu prowadzenia postępowania w taki sposób, aby nie było wątpliwości, że podejmuje on wszelkie niezbędne działania zmierzające do załatwienia sprawy. Sąd wskazuje również, że elementy składające się na skomplikowany charakter sprawy nie uwalniają organu od powinności zakończenia jej w ustawowym terminie. Słusznie bowiem podnosi się w orzecznictwie i doktrynie, że organ winien tak procedować, by zapewnić prawo stron do sprawnego załatwienia sprawy. Z tych względów, w ocenie Sądu, zaistniała w sprawie bezczynność Starosty nosi cechy rażącego naruszenia prawa, tj. art. 7, 8, 9, 12, 35 i 36 kpa. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 149 § 1 i 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. W przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zobowiązania organu do wydania aktu lub pojęcia czynności Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3. W przedmiocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 powołanej ustawy.