I SAB/Wa 479/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak WSA Dariusz Chaciński WSA Anna Wesołowska(spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. W., M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do rozpoznania wniosku T. W. i M. K. z dnia 11 stycznia 2017r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] lipca 1953 r. znak [...] , w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] solidarnie na rzecz T. W. i M. K. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

T. W. i M. K. pismem z dnia [...] lipca 2017 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania ich wniosku z dnia [...] stycznia 2017r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] lipca 1953 r. znak [...]. W uzasadnieniu Skarżący powołali się na treść art. 12 § 1 i art. 35 oraz 36 k.p.a. oraz wskazali, że pomimo doręczenia wezwania z dnia [...] marca 2017 r. organ nie rozpoznał sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i wyjaśniło, że organ pierwszej instancji do dnia wniesienia odpowiedzi na skargę nie nadesłał akt sprawy, a wezwania do nadesłania akt z [...] marca 2017 r. i [...] sierpnia 2017 r. pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z par. 1a powołanego przepisu, Sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 Kpa. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] lipca 1953 r. znak [...] został złożony w dniu [...] stycznia 2017 r. Od tej więc daty rozpoczął bieg termin na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 § 3 Kpa. Pomimo jego upływu Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zakończyło postępowania w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania przedmiotowego wniosku w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem. Co do charakteru bezczynności organu Sąd uznał, że bezczynność, której się on dopuścił nie nosi cech rażącego naruszenia prawa. Sąd podkreśla w tym miejscu, że jak wynika z akt sprawy, organ zwrócił się do Biura Spraw Dekretowych Urzędu W. pismem z dnia [...] marca 2017 r, o nadesłanie akt przedmiotowej nieruchomości, które to akta nie zostały nadesłane. Również kolejne pismo SKO wzywające do nadesłania akt pozostało bez odpowiedzi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i § 1a w związku z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania (punkt 3 sentencji wyroku) sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając solidarnie na rzecz skarżących 100 złotych tytułem zwrotu uiszczonego przez nich wpisu oraz 480 złotych tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika będącego adwokatem.