I SAB/Wa 346/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. C. na bezczynność Starosty Legionowskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz H. C. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 2 czerwca 2026 r. H. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty Legionowskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 14 lipca 2026 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu ponaglenia skierowanego do organu w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wraz z dowodem nadania ponaglenia na adres organu lub dokumentem potwierdzającym wpływ ponaglenia do organu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 30 lipca 2026 r. (k. 14 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu skarżąca H. C. do dnia wydania postanowienia nie uzupełniła braków formalnych skargi – t.j. nie nadesłała żądanego ponaglenia skierowanego do organu w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wraz z dowodem jego nadania na adres organu, bądź dokumentem potwierdzającym wpływ ponaglenia do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie wniesienie skargi powinno zostać poprzedzone złożeniem ponaglenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Jak wynika natomiast z akt sprawy takiego ponaglenia skierowanego do organu skarżąca H. C. nie wystosowała. W związku z czym skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.