I SAB/Wa 339/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: odrzucić skargę.

B. M. (dalej jako "skarżąca") pismem z 21 maja 2026 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie ustalenia odszkodowania za ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismami z 14 lipca 2026 r. (k-10 i k-11 akt sądowych), w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I z 10 lipca 2026 r., wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz do podania nr PESEL skarżącej, jak też do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwania doręczona została pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 lipca 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-13 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie wykazał uprawnienia do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi. Z notatki urzędowej pracownika sekretariatu Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 lipca 2026 r. (k-1 verte akt sądowych) wynika także, że do sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 339/26 nie zidentyfikowano wpłaty w wysokości 100 zł. Skarżąca pismem z 27 lipca 2026 r. (data wpływu do Sądu 29 lipca 2026 r.) cofnęła skargę z 21 maja 2026 r. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (...). Zgodnie z kolei z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W tym miejscu podkreślić również należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 stwierdził, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że pełnomocnik skarżącej zarządzeniami z 10 lipca 2026 r. (k-1 i k-9 akt sądowych) zobowiązany został przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, podania nr PESEL skarżącej, jak też do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwania doręczona została pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 lipca 2026 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-13 akt sądowych). Z powyższego wynika, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi, podania nr PESEL skarżącej, jak też do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, upłynął w dniu 24 lipca 2026 r. Mimo tego skarżąca, ani jej pełnomocnik nie wykonali zarządzeń Sądu z 10 lipca 2026 r., co skutkować musiało odrzuceniem skargi. Na marginesie jedynie wskazać należy, że z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi, Sąd nie mógł odnieść się do pisma procesowego skarżącej z 27 lipca 2026 r. zawierającego oświadczenie o cofnięciu tej skargi. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.