I SAB/Wa 326/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie w przedmiocie ujawnienia pełnomocnictwa w toczącym się postępowaniu sądowym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. J. wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

M. J. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie (dalej jako "Prezes Sądu") w przedmiocie ujawnienia w toczącym się postępowaniu sądowym pełnomocnictwa udzielonego przez córkę skarżącego adwokatowi. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że zarzuty skarżącego nie znajdują potwierdzenia w ustalonym stanie faktycznym, bowiem udostępnianie informacji z akt sprawy o sygn. VI Nsm 136/18 pozostaje ściśle związane z tokiem postępowania procesowego prowadzonego przed ww. sądem. Postępowanie to zostało zaś prawomocnie zakończone w dniu 5 listopada 2024 r. Co więcej, skarżący był stroną tego postępowania i miał prawo do zapoznania się w czytelni z aktami sprawy i sporządzania z nich kopii dokumentów. Zdaniem Prezesa Sądu, żądanie skarżącego nie mieści się również w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." Tym samy sprawa nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż czynności podejmowane przez sądu powszechne w toku i w związku z prowadzonymi przez nie postępowaniami, nie stanowią działalności administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; a także w sprawach, w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Z wyliczenia spraw podlegających właściwości sądów administracyjnych wynika, że sądy te nie są właściwe w sprawach skarg na przewlekłość, czy bezczynność sądów powszechnych w zakresie postępowań sądowych, jakie prowadzą. Właściwością sądów administracyjnych objęte są bowiem wyłącznie indywidualne sprawy z zakresu administracji publicznej. W doktrynie oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za sprawę z zakresu administracji publicznej należy rozumieć wszystkie akty, czynności, działania i sprawy, które nie mają charakteru cywilnoprawnego, załatwiane przez organ administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 marca 2010 r. sygn. akt I OSK 333/10, LEX nr 604361). W niniejszej sprawie przedmiot skargi został przez skarżącego wyraźnie powiązany z postępowaniem prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie pod sygn. VI Nsm 136/18. Skarżący zarzuca bowiem brak ujawnienia dołączonego do akt sprawy pełnomocnictwa oraz wywodzi z tego twierdzenie o przewlekłości działania Prezesa Sądu. Nie kwestionuje zatem decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, ani bezczynności organu administracji publicznej w sprawie administracyjnej. Skarga dotyczy sposobu prowadzenia akt i czynności procesowych w sprawie rozpoznawanej przez sąd powszechny, co pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. Tak ukształtowany przedmiot skargi nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Czynności sądu powszechnego podejmowane w toku postępowania sądowego, w tym czynności dotyczące akt sprawy, sposobu gromadzenia materiału procesowego, ujawniania dokumentów w aktach, oceny dowodów oraz podejmowania czynności procesowych, nie stanowią działalności administracji publicznej. Są to czynności należące do sfery wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy powszechne, a nie do sfery administracji publicznej kontrolowanej przez sądy administracyjne. Sąd administracyjny nie jest również właściwy do badania prawidłowości prowadzenia postępowania przez sąd powszechny, w tym do oceny, czy w sprawie cywilnej lub rodzinnej należało ujawnić określone dokumenty. Tego rodzaju zarzuty dotyczą przebiegu postępowania przed sądem powszechnym i mogą być oceniane wyłącznie w trybach przewidzianych dla danego rodzaju postępowania oraz przez sądy lub organy do tego właściwe. Nie mogą natomiast być przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności nie jest dopuszczalne, aby w ramach niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego Sąd nakazywał Sądowi Rejonowemu ujawnienie, czy pozyskanie określonych dokumentów do akt sprawy VI Nsm 136/18, oceniał sposób prowadzenia tych akt, dokonywał kontroli czynności dowodowych sądu powszechnego albo rozstrzygał, czy w tamtym postępowaniu doszło do przewlekłości. Byłoby to wkroczenie w sferę działalności orzeczniczej sądu powszechnego, pozostającą poza kognicją sądów administracyjnych. Z tych samych przyczyn poza zakresem niniejszego postępowania pozostają żądania skarżącego dotyczące zasądzenia kwoty 20 000 zł tytułem odszkodowania. Skoro zasadniczy przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego, również żądania z nim związane nie mogą zostać merytorycznie rozpoznane w niniejszym postępowaniu. Należy przy tym podkreślić, że sąd administracyjny, badając dopuszczalność skargi, nie rozstrzyga o zasadności twierdzeń skarżącego dotyczących przebiegu postępowania przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie, ani o prawidłowości czynności podejmowanych w sprawie o sygn. akt VI Nsm 136/18. Odrzucenie skargi ma charakter formalny i wynika wyłącznie z braku właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy tego rodzaju. Innymi słowy, Sąd nie ocenia, czy zarzuty skarżącego są trafne merytorycznie, lecz stwierdza, że nie mogą one być badane w trybie postępowania przed sądami administracyjnymi. Reasumując, niniejsza sprawa nie dotyczy organu administracji publicznej, jak też nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem wniesiona skarga, jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.