I SAB/Wa 236/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Iwona Maciejuk Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi E. J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] października 1950 r. nr [...] w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

E. J. pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] października 1950 r. dotyczącego nieruchomości położonej przy ul. [...], oznaczonej hipotecznie nr [...]. W skardze podniosła, że w dniu [...] listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało postanowienie którym podjęło zawieszone postępowanie w niniejszej sprawie. Od tego czasu jednak organ nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających do zakończenia przedmiotowej sprawy. Wskazał jednocześnie, że przed złożeniem skargi do Sądu skierowała do organu wezwanie usunięcia naruszenia prawa. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przyznało, że w istocie przekroczyło terminy załatwienia sprawy wyjaśniło jednak, że powodem takiej sytuacji jest charakter prawny sprawy tj. stopień skomplikowania wymagający od organu przeprowadzenia stosownej analizy. Organ wyjaśnił ponadto, że długotrwałość postępowania po jego podjęciu wynikła z konieczności ustalenia pełnego i pewnego zakresu podmiotowego niniejszego postępowania ([...] stron postępowania). Niestety jednak wskutek obrotu prawami majątkowymi związanymi z powyższą nieruchomością proces ustalania nie jest zakończy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Zgodnie z ustanowioną w art. 12 kodeksu postępowania administracyjnego zasadą szybkości postępowania organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie (§ 2). Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Z kolei przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada na organy obowiązek zawiadamiania strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Jak wynika z akt administracyjnych postępowanie w sprawie o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...] października 1950 r. wszczęte zostało na skutek wniosku z dnia [...] grudnia 2001 r. Natomiast do dnia orzekania przez Sąd Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie wydało rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności co skutkować musiało zobowiązaniem do rozpoznania przedmiotowego wniosku. Jednocześnie biorąc pod uwagę, że w trakcie prowadzenia niniejszego postępowania było ono dwukrotnie zawieszane oraz okoliczność, że po jego podjęciu organ podejmował czynności zmierzające do jego zakończenia, jak również wielość stron postępowania (około 70 osób), Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała rażącego charakteru. Jednocześnie mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, że termin jednego miesiąca jest wystarczającym okresem na wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.