I SAB/Wa 17/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Sawa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] postępowania w przedmiocie uregulowania stanów prawnych i faktycznych gruntów postanawia odrzucić skargę.

D. W. pismem z [...] października 2022 r., następnie uzupełnionym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta [...] (dalej również jako: organ) postępowania dotyczącego "uregulowania stanów prawnych i stanów faktycznych gruntów znajdujących się pod drogami publicznymi; przejęcia przez Miasto [...] oczyszczalni ścieków pn. "[...]" wraz z siecią kanalizacji bytowej; wyjaśnienia podstawy prawnej działalności i wzajemnych powiązań "[...]" i "[...]" powstałych przy Ministerstwie Pracy, Płacy i Spraw Socjalnych w Warszawie; niegospodarnym wydatkowaniu pieniędzy publicznych na wszelkie postępowania administracyjnosądowe i sądowe w sprawach cywilnych z udziałem "[...]"". Skarżący wskazał, że w powyższych przypadkach naruszane są przepisy kpa dotyczące czasu trwania przeprowadzanych postępowań administracyjnosądowych (a konkretnie art. 35 § 1, 2, 3 i 3a kpa) w kwestii wieloletnich zmagań skarżącego dotyczących przejęcia przez Miasto [...] dóbr, które od dziesięcioleci powinny być własnością samorządu lub Skarbu Państwa. Ponadto wg. skarżącego naruszone zostały art. 36 § 1 i 2 oraz art. 37 § 5 kpa a przykładem tego są wieloletnie zmagania przyszłych inwestorów z uzyskaniem możliwości do korzystania z gruntów pod drogami publicznymi oraz prawa do podłączenia się do sieci kanalizacji bytowej wraz z możliwością zrzutu ścieków o wymaganej ilości do oczyszczalni "[...]". W ocenie skarżącego kolejnym przykładem jest niezgodność stanu faktycznego dróg publicznych ze stanem prawnym, co dotyczy m.in. ul. [...]. Zdaniem skarżącego "powyższe grunty pod drogami publicznymi zostały zagrabione podczas przeprowadzonego przez Naczelnika Miasta [...] Pana T. J." postępowania scaleniowego zakończonego decyzją nr [...] z [...] marca 1989 r. Ponadto według skarżącego drogi te nie spełniają parametrów technicznych ujętych w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Dodatkowo nie spełniają kryteriów ujętych w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Skarżący wskazał na powołane przez Prezydenta [...] komisje negocjacyjne, działające na podstawie zarządzenia nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. i zarządzenia nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r., których wielotygodniowe negocjacje przeprowadzone za publiczne pieniądze nie wyjaśniły podstawowej kwestii dotyczącej następstwa prawnego "[...]" ([...] Sp. z o.o.) po "[...]" ([...]), osobowości prawnej i rzekomej państwowości obu bytów. Jednocześnie negocjacje te zakończyły się całkowitym fiaskiem, gdyż nie wypracowano kompromisu w kwestii przejęcia omawianych dóbr. Skarżący podał, że składa niniejszą skargę w nawiązaniu do jego ponagleń z [...] lipca 2022 r. (znak sprawy: [...]) i z [...] września 2022 r. (znak sprawy: [...]) oraz wcześniejszych wystąpień i wniosków przed Radą [...] i Prezydentem [...]. Z akt sprawy wynika, że ponaglenie z [...] lipca 2022 r. dotyczy korespondencji skarżącego kierowanej do organu, w tym wniosku z [...] kwietnia 2022 r., o podjęcie przez Prezydenta [...] projektu uchwały zmierzającego do niezwłocznego usunięcia niezgodności polegającej na tym, iż stan faktyczny wskazanych uprzednio dróg publicznych, tj. ul. [...] nie zgadza się ze stanem prawnym. Z kolei ponaglenie z [...] września 2022 r. dotyczy braku reakcji Prezydenta [...] na dotychczasowe wnioski skarżącego w kwestii dróg publicznych, oczyszczalni "[...]" z kanalizacją w [...] i wydatkowaniu środków publicznych a także [...] Sp. z o.o. oraz woli niezwłocznego załatwienia spraw, które trwają od przeszło 20 lat, czyli od daty przyłączenia [...] do [...] a w przypadku "[...]" i "[...]" od lat 80-tych czyli od momentu powstania tych bytów na terenie [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podkreślając, że z akt sprawy nie można wywieść uprawnienia skarżącego o posiadaniu przez niego interesu prawnego do wniesienia niniejszej skargi. Zdaniem organu skarżący nie wykazał dokumentami, iż przedmiot skargi związany jest z jego własnymi sprawami administracyjnymi. Dotyczy to w szczególności sprawy regulacji prawnych gruntów na których usytuowane są drogi publiczne na terenie [...], w tym ul. [...] a także pozostałych spraw związanych z przejęciem przez [...] oczyszczalni ścieków "[...]" wraz z siecią kanalizacyjną w [...] oraz wydatkowania środków publicznych i wyjaśnienia podstawy prawnej działalności a także wzajemnych powiązań "[...]" i "[...]", powstałych przy Ministerstwie Pracy, Płacy i Spraw Socjalnych w Warszawie, nadto zarzutu niegospodarnego wydatkowania pieniędzy publicznych na wszelkie postępowania administracyjno-sądowe w sprawach cywilnych z udziałem "[...]". Niezależnie od powyższego organ podniósł, że przedmiot niniejszej skargi wykracza poza zakres właściwości sądów administracyjnych w rozumieniu art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), powoływanej dalej jako ppsa. Prezydent podkreślił, iż w posiadaniu [...], w tym w szczególności Dzielnicy [...], nie znajdują się żadne dokumenty związane z zapytaniem skarżącego o byty prawny "[...]" i "[...]" skarżący mógł z takim zapytaniem wystąpić do właściwego resortu (Ministerstwa) względnie do Urzędu Rady Ministrów jako prawdopodobnego adresata. Miasto [...] nie było bowiem współtwórcą zarówno "[...]" jak i "[...]" i według posiadanej wiedzy nie miało wpływu na funkcjonowanie tych podmiotów w [...]. W odniesieniu do zarzutu skarżącego o niezgodności stanu faktycznego dróg publicznych gminnych ze stanem prawnym Prezydent zauważył, że zgodnie z zapisami ksiąg wieczystych właścicielem gruntu pod wymienionymi w skardze drogami jest [...], zatem zarzucana przez skarżącego niezgodność nie występuje. Parametry techniczne pasa drogowego nie są bowiem podstawą do podważania stanu prawnego dróg. Uchwalony uchwałą [...] w dniu [...] października 2022 r. przez Radę [...] plan zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] cz. I wskazał wymienione ulice jako drogi publiczne klasy D i określił docelowe linie rozgraniczające. Natomiast sprawa przejęcia przez [...] oczyszczalni ścieków "[...]" wraz z systemem kanalizacji była przedmiotem postępowania przez Biuro Infrastruktury Urzędu [...]. W dniu [...] grudnia 2008 r. [...] oraz w dniu [...] maja 2009 r. Skarb Państwa – Prezydent [...] reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa wystąpiły do Sądu Okręgowego [...] przeciwko [...] Sp. z o. o. o wydanie nieruchomości – oczyszczalni ścieków "[...]", rozgraniczenie oraz zapłatę. W ostateczności prowadzonego postępowania Sąd Okręgowy wydał wyrok oddalający powództwo [...] i Skarbu Państwa - Prezydenta [...] a Sąd Apelacyjny w [...] oddalił apelację. W odniesieniu do zarzutu skarżącego dotyczącego niegospodarnego wydatkowania pieniędzy publicznych na postępowania administracyjno-sadowe w sprawach cywilnych z udziałem "[...]" Prezydent stwierdził, że obrona uzasadnionych interesów [...] i Skarbu Państwa-Prezydenta [...] była celowa i uzasadniona a zarzut powyższy jest niesłuszny. Pismem z 6 kwietnia 2023 r. skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kognicja sądów administracyjnych określona została natomiast m.in. w art. 3 § 2 ppsa, który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści ww. przepisu wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tak wyznaczonym zakresie kognicji sądów administracyjnych nie mieści się przedmiot niniejszej skargi. Skarga ta nie dotyczy bowiem żadnej z form działalności administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-9 ppsa. Przy czym brak podjęcia przez organ uchwały w domaganej się przez skarżącego sprawie uregulowania stanu faktycznego dróg publicznych gminnych ze stanem prawnym nie można zakwalifikować jako przewlekłości prowadzenia postępowania, tym bardziej, iż organ nie był zobligowany do podjęcia stanowiska w tej sprawie. Dodatkowo organ słusznie wskazał na niezasadność wniosku skarżącego w tym zakresie wobec prawidłowego z obowiązującymi przepisami prawa uregulowania stanu opisanych gruntów. Prezydent w odpowiedzi na skargę wyjaśnił również, że w jego posiadaniu nie znajdują się żadne dokumenty związane z zapytaniem skarżącego o byty prawny "[...]" i "[...]" a w konsekwencji organ nie prowadził postępowania w tej kwestii. Z kolei sprawa przejęcia przez [...] oczyszczalni ścieków "[...]" wraz z systemem kanalizacji była już przedmiotem postępowania przez Biuro Infrastruktury Urzędu [...], w konsekwencji którego Sąd Okręgowy wydał prawomocny wyrok oddalający powództwo [...] i Skarbu Państwa - Prezydenta [...]. W odniesieniu natomiast do zarzutu skarżącego dotyczącego niegospodarnego wydatkowania pieniędzy publicznych na postępowania administracyjnosądowe w sprawach cywilnych z udziałem "[...]" Prezydent zasadnie wskazał, iż obrona uzasadnionych interesów [...] i Skarbu Państwa-Prezydenta [...] była celowa i uzasadniona a więc zarzut powyższy jest niesłuszny, nadto organ w tej sprawie nie był zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie określonej w art. 3 § 2 pkt 1-9 ppsa. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia