I SAB/Wa 1649/16

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wyłączenia Wójta Gminy S. od załatwienia sprawy dotyczącej wygaśnięcia decyzji postanawia: 1. przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...]; 2. przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W sprawie ze skargi S. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wyłączenia Wójta Gminy S. od załatwienia sprawy dotyczącej wygaśnięcia decyzji, skarżący w związku ze skierowanym do niego wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W formularzu PPF wnioskodawca podał, że nie posiada środków pozwalających mu na udział w postępowaniu sądowym. Z wniosku wynika, że skarżący (lat [...]) prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe z małżonką i [...] synem. Z racji inwalidztwa [...]-letni syn pozostaje pod opieką rodziców i na ich utrzymaniu. Skarżący wraz z rodziną zamieszkują w mieszkaniu o pow. [...] m², uzyskując dochody z dwóch świadczeń emerytalnych (w łącznej wysokości [...] zł ) oraz renty inwalidzkiej w wysokości [...] zł. Skarżący załączył szczegółowy spis wydatków na konieczne utrzymanie, wskazując, że opłaca czynsz za mieszkanie w wysokości [...] zł, ponosi też koszty zużycia prądu ([...] zł) i gazu ([...] zł) oraz używania telefonu ([...] zł). Pozostałymi wydatkami koniecznymi pozostają koszty leczenia, zakupu leków oraz opieki nad synem, które łącznie wynoszą około [...] zł, a także koszty użytkowania samochodu ([...] zł). Skarżący przyznał, że ponosi także wydatki na zakup [...] na potrzeby syna ([...] zł). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Oceniając zdolność skarżącego do ponoszenia kosztów postępowania związanego z wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], uwzględnić należało, że wnioskodawca uzyskuje z pozostałymi członkami rodziny dochody wyłącznie z jednego źródła i z racji wieku oraz stanu zdrowia syna nie ma możliwości, by te dochody w sposób istotny mogły ulec zmianie na korzyść. Jeżeli odnieść ich wysokość do przeciętnych kosztów prowadzenia gospodarstwa domowego, to nie powinno budzić wątpliwości, że mogłyby one zostać uznane za wystarczające do opłacenia kosztów zainicjowanego przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego zarówno w aspekcie pokrycia we własnym zakresie kosztów sądowych, jak i ustanowienia pełnomocnika z wyboru (art. 35 § 1 p.p.s.a.). Ocena ta musi być jednak zmodyfikowana ze względu na ustalenie, że wskaźnik ogólny odnoszony do przeciętnego poziomu wydatków w rozpoznawanej sprawie nie mógł mieć zastosowania, albowiem skarżący wykazał, że obciążają go dodatkowe szczególne wydatki, które wpływają na stan dochodowości prowadzonego gospodarstwa domowego. Przedstawiony spis jego obciążeń finansowych zasadniczo nie budzi wątpliwości zarówno w odniesieniu do rodzaju ponoszonych wydatków, w szczególności dotyczących leczenia i opieki sprawowanej nad synem, jak i ich średniej miesięcznej wysokości, stąd zostały one uznane za odpowiadające charakterowi wydatków koniecznych osoby, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Jedyne wątpliwości budzić może ten element wydatków, który dotyczy zakupu [...]. Uznać jednak trzeba, że wskazane przez skarżącego względy ponoszenia tego rodzaju wydatku motywowane stanem zdrowia syna oraz to, że możliwość żądania od wnioskodawcy ograniczenia kosztów bieżących ponoszonych w tym zakresie przez jednego z członków rodziny jest ograniczona, gdyż nie dotyczą one bezpośrednio osoby skarżącego, usprawiedliwiają przekonanie, że objęcie jednym z wydatków celu odmiennego aniżeli zaspokajanie podstawowych potrzeb bytowych nie powinno prowadzić do wniosku, iż wykazana w oświadczeniu przez stronę sytuacja materialna nie odpowiada sytuacji, do której nawiązuje art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a więc nie powinna prowadzić do przyznania wnioskodawcy żądanego uprawnienia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.