II OSK 67/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2017 r. sygn. akt I SAB/Wa 1649/16 w sprawie ze skargi S. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Postanowieniem z dnia 28 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie I SAB/Wa 1649/16 odrzucił skargę S. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy [...] zostało złożone w dniu 12 sierpnia 2015 r. i oparte było na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. – w brzmieniu obowiązującym na dzień 12 sierpnia 2015 r. Zdaniem Sądu I instancji zażalenie takie stanowiło szczególny środek zaskarżenia, odrębny od przewidzianego w art. 141 – 144 k.p.a. Nie było wnoszone jako środek zaskarżenia postanowienia, ale służyło jedynie zmotywowaniu organu do załatwienia sprawy w ustawowym terminie, a zakres czynności podejmowanych przez organ był ściśle określony ówczesną treścią art. 37 § 2 k.p.a. Rozpoznanie zażalenia nie następowało w formie decyzji administracyjnej, ale w drodze czynności nadzorczej, która – nawet jeśli została ujęta w formie postanowienia – nie mogła być zaskarżona do sądu administracyjnego z uwagi na treść art. 3 § 2 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nie wymienia tego rodzaju orzeczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. S. R. wniósł skargę kasacyjną na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012 poz. 270) poprzez nieprawidłowe zastosowanie i odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności, 2. naruszenie art. 45 oraz 46 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012 poz. 270) poprzez zakwalifikowanie pisma skarżącego niezgodnie z zasadami postępowania sądowoadministracyjnego jako skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpoznaniu zażalenia na przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] w rozpoznaniu sprawy o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji, podczas gdy celem skarżącego było złożenia skargi na bezczynność organu I instancji w rozpatrzeniu wniosku o wygaśnięcie decyzji i co zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, powinno zostać przez Sąd I instancji wzięte pod uwagę, ponieważ o charakterze pisma świadczy jego treść i intencja strony. Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący kasacyjnie bezpodstawnie wskazuje, że celem i intencją skarżącego było złożenie skargi na bezczynność organu I instancji w rozpatrzeniu wniosku o wygaśnięcie decyzji, podczas gdy ze skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2016 r. w zdaniu pierwszym wprost zostało sformułowane, że pismo to dotyczy skargi na zwłokę w wydaniu postanowienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] (jako organ II instancji) na ponaglenie Wójta Gminy [...] zawarte w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. (jako organu I instancji). Sąd rozpoznając przedmiotowe żądanie, będąc związany określeniem przedmiotu skargi przez skarżącego nie mógł uznać, że intencja strony była inna, niż wyartykułowała to strona w piśmie wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne. Z treści skargi niewątpliwie wynika, że dotyczy zwłoki w wydaniu postanowienia przez organ II instancji, nie zaś jak wywodzi to autor skargi kasacyjnej na bezczynność organu I instancji w rozpatrzeniu wniosku o wygaśnięcie decyzji. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd I instancji prawidłowo uznał, że art. 3 § 2 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270) nie wymienia tego rodzaju orzeczeń podlegającej kognicji sądowoadministracyjnej, co spowodowało odrzuceniem skargi. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Do rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 254 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.