I SAB/Wa 153/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Skiba sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska asesor WSA Anna Fyda – Kawula (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić J. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

J. S. (Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] ozn. jako "[...]" – działka oraz "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 marca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 829/15 po rozpoznaniu sprawy w tej skargi w pkt 1 zobowiązał Prezydenta m.st. Warszawy do rozpoznania wniosku z 5 marca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] ozn. jako "[...]" – działka oraz "[...]" w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, w pkt 2 stwierdził, że Prezydent m.st. Warszawy dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w pkt 3 przyznał od Prezydenta m.st. Warszawy na rzecz Skarżącej sumę pieniężną w kwocie 500 zł, w pkt 4 oddalił skargę na bezczynność w pozostałym zakresie, w pkt 5 oddalił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania, a w pkt 6 zasądził na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania. Skarżąca pismem z 8 marca 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejną skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] ozn. jako "[...]" – działka oraz "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której stanowi powołany przepis zachodzi wówczas, gdy nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Z treści prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 marca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 829/15 wynika, że przedmiotem kontroli Sądu - w wyniku skargi Skarżącej - była zarówno bezczynność jak i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy w rozpoznaniu wniosku z 5 marca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. jako "[...]" – działka oraz "[...]". Przedmiotem kolejnej skargi Skarżącej (z 8 marca 2022 r.) jest natomiast przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie nierozpoznania tego samego wniosku dotyczącego tej samej nieruchomości i złożonego przez tą samą Skarżącą. Stwierdzić zatem należy, że zarówno ta sprawa, jak i zakończona wyrokiem z 17 marca 2016 r. dotyczy tego samego przedmiotu i zawisła między tymi samymi podmiotami. Inicjowanie kolejnego postępowania na skutek skargi na bezczynność (przewlekłe prowadzenie postępowania) w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie jest niedopuszczalne, a skarga w tym zakresie musi zostać przez Sąd odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (res iudicata) (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt I OZ 896/18). Powyższe dowodzi, że wniesiona w tej sprawie skarga na przewlekłość postępowania jest tożsama zarówno pod względem podmiotów, jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną powyżej wskazanym prawomocnym wyrokiem. Stwierdzić zatem należy, że sprawa objęta skargą z 8 marca 2022 r. została już prawomocnie osądzona. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.