I SAB/Wa 113/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie: WSA Joanna Gierak-Podsiadły WSA Włodzimierz Kowalczyk Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2014 r. sprawy ze skargi J. U. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej J. U. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.

J. U. pismem z dnia 4 lutego 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku B. Z. z dnia 27 stycznia 1997 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. jako hip. [...] dz. [...], hip. [...] dz. [...], hip. [...] dz. [...], hip. [...] dz. [...] i hip. [...] dz. [...], pochodzącą z "[...]" [...]. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r., nr [...] Prezydent W. zawiesił przedmiotowe postępowanie o ustalenie odszkodowania do czasu dostarczenia przez strony prawomocnego postanowienia sądu o nabyciu praw do spadku po zmarłej uczestniczce postępowania K. B. W dniu 11 kwietnia 2006 r. J. U. dostarczyła organowi I instancji postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] lutego 2006 r., sygn. akt [...] o nabyciu praw do spadku po K. B. Z uwagi na brak rozstrzygnięcia w sprawie, skarżąca pismem z dnia 18 marca 2012 r. wniosła do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta W. Uznając zażalenie za uzasadnione Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] zobowiązał organ I instancji do załatwienia sprawy w terminie do dnia 31 sierpnia 2012 r. W związku z dalszą bezczynnością organu I instancji, J. U. wystąpiła w dniu 13 czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 27 stycznia 1997 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 338/13 skargę oddalił. Po zwrocie akt administracyjnych, Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] podjął zawieszone w dniu [...] czerwca 2003 r. postępowanie odszkodowawcze. Mając na uwadze, że organ nadal nie wydał decyzji merytorycznej w sprawie, J. U. pismem z dnia 4 lutego 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...]. Wyjaśniła, że w ustnym uzasadnieniu wyroku z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 338/13 usłyszała, że po podjęciu postępowania przez organ, będzie mogła zgłosić kolejną skargę na bezczynność w niniejszej sprawie odszkodowawczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Prezydent W. wskazał, że pismem z dnia 3 marca 2014 r. strony postępowania zostały poinformowane o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 kpa oraz że postępowanie zostanie zakończone do dnia 31 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), albowiem przed jej wniesieniem nie zostało złożone zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej kpa. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, Sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. Oczywiste jest, że do skargi na bezczynność mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące ogólnych warunków wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Jednym z nich, w myśl art. 52 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., jest "wyczerpanie środków zaskarżenia". Nie może budzić wątpliwości, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia (w administracyjnym toku instancji) należy rozumieć również wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 kpa. Przepis ten bowiem stanowi, iż "Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Oznacza to, że w każdym przypadku, przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia (wezwania do usunięcia naruszenia prawa), o którym mowa w art. 37 kpa. To ustawodawca przesądził zasadę, według której warunkiem wniesienia skargi jest uprzednie wyczerpanie trybu z art. 37 kpa, a więc obowiązek wcześniejszego złożenia zażalenia (wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Żaden przepis prawa nie przewiduje wyjątków od tej zasady. W rozpatrywanej sprawie, J. U. pismem z dnia 18 marca 2012 r. wystąpiła do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta W. Wojewoda [...] uznał je za uzasadnione i postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] zobowiązał organ I instancji do załatwienia sprawy w terminie do dnia 31 sierpnia 2012 r. Fakt ten ma o tyle istotne znaczenie, że po wniesieniu w/w zażalenia, J. U. wystąpiła pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za sporną nieruchomość położoną przy ul. [...] w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 338/13 skargę oddalił. W związku z powyższym Sąd uznał, iż w sprawie niniejszej, przed wniesieniem skargi z dnia 4 lutego 2014 r., strona powinna złożyć ponownie zażalenie z art. 37 § 1 kpa. Zażalenie J. U. z dnia 18 marca 2012 r. zostało bowiem "skonsumowane", jako że Sąd rozpoznał już skargę na bezczynność organu, wniesioną w następstwie braku reakcji Prezydenta W. na w/w zażalenie oraz postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r. Reasumując, skarżąca nie występując przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z zażaleniem nie wyczerpała – zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie. W związku z tym skargę należało uznać za niedopuszczalną, a tym samym podlega ona odrzuceniu. Wyjaśnić jednak należy, że fakt odrzucenia skargi nie zamyka stronie skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność, jednak dopiero po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 kpa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.