I SAB/Sz 40/23

Sygn. akt I SAB/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia [...] lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpatrzeniu w [...] lutego 2024 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na przewlekłość postępowania Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę

G. K. (skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w S. skargę z 3 listopada 2023 r. na przewlekłość postępowania Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w K. (organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wskazał, że nie zgadza się z decyzją organu z 27 września 2023 r. (OI.OP.0143.25.1.2023.SR), który utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w C. (organ I instancji) z 24 lipca 2023 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Zdaniem skarżącego organ zobowiązany pozostaje bezczynny i prowadzi postępowanie przewlekle, ponieważ nie udzielił informacji publicznej, o którą skarżący wnioskował pismem z 15 czerwca 2023 r. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na skierowane do niego żądania została wydana decyzja administracyjna. Ponadto ustosunkował się do zarzutów skargi i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wyjaśnić należy, że właściwość sądów administracyjnych w sprawach wniosków o udostępnienie informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902), stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. –: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe postępowanie organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8-9 p.p.s.a.). W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie zasadniczą okolicznością determinującą rozstrzygnięcie jest wydanie przez organ ostatecznej decyzji z 27 września 2023 r. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję organu I Instancji z 24 lipca 2023 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie wniosku z 15 czerwca 2023 r., ze względu na uznanie, że żądana informacja ma przetworzony charakter i niewykazanie przez skarżącego szczególnej istotności dla interesu publicznego. Odmowa dotyczyła wniosku o udzielenie informacji publicznej w zakresie pytań o rodzaj urządzeń elektronicznych, jakich używa służba więzienna w zakładzie karnym do realizacji swoich ustawowych zadań (z podaniem firmy, częstotliwości działania i dokładnych funkcji tych urządzeń) oraz tego, ile zakład karny zamówił urządzeń elektronicznych do realizacji swoich zadań służbowych, jakie to urządzenia i ile na nie wydano w latach 2018-2023. Skarżący uzyskał natomiast odpowiedź na pytanie o liczbę wniosków dotyczących udzielenia informacji publicznej w latach 2018-2023. Decyzja organu z 27 września 2023 r. została doręczona wnioskodawcy 19 października 2023 r. (kopia strony rejestru korespondencji wydanej osadzonym w aktach sprawy), a jej egzemplarz stanowił również załącznik do skargi. Skarga na powyższą decyzję podlega rozpoznaniu w toku odrębnego postępowania prowadzonego pod sygn. akt I SA/Sz 655/23. Na rozstrzygnięcie w niniejszej wpływ ma uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego 7 sędziów z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21 (orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl), stosownie do której: "Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.". W uzasadnieniu uchwały stwierdzono m.in., że "skoro po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego na skutek wniesionej skargi jest wiadome, że udzielenie ochrony jednostce nie jest prawnie możliwe wobec ustania stanu przewlekłości, to prowadzenie w tym przedmiocie postępowania przestaje mieć podstawy prawne ze względu na brak celu jego prowadzenia. Dyscyplinowanie administracji publicznej nakierowane na załatwienie sprawy administracyjnej w rozsądnym terminie nie może bowiem zostać oderwane od źródła w postaci trwającego postępowania administracyjnego oraz prowadzącego je organu, w stosunku do którego środki dyscyplinujące powinny zostać zastosowane." NSA wskazał, że przyjęty w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 pogląd w odniesieniu do skargi na bezczynność organu administracji, gdy skarga została wniesiona w chwili ustania bezczynności organu, pozostaje aktualny także wobec skargi wniesionej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, gdy skarga ta została wniesiona po zakończeniu postępowania, którego dotyczy. Stosownie natomiast do uchwały II OPS 5/19 wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. NSA w uchwale II OPS 1/21 podkreślił, że "przewlekłość postępowania administracyjnego, jako stan faktyczny, nie jest stanem ciągłym, lecz ma swój kres w chwili rozstrzygnięcia sprawy przez organ. Po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia, skoro organ wydał już takie rozstrzygnięcie. Za rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji należy przy tym uznać nie tyle samo wydanie aktu administracyjnego, ale jego uzewnętrznienie wobec stron postępowania w postaci jego doręczenia stronom ze skutkiem prawnym ostatecznego zakończenia postępowania administracyjnego". Wypada również zwrócić uwagę, że poprzedzenie złożenia skargi ponagleniem nie jest wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a w uchwale II OPS 1/21 NSA zaznaczył, że "to, czy ponaglenie zostało złożone w toku postępowania administracyjnego, czy po jego zakończeniu, a nawet, czy w ogóle zostało złożone, nie podlega już ocenie sądu, skoro sama skarga jest niedopuszczalna z powodu braku przedmiotu zaskarżenia". Stosownie do art. 269 § 1 p.p.s.a. jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Sąd w pełni podziela zapatrywanie NSA wyrażone w omawianej uchwale i uważa, że znajduje ono odpowiednie zastosowanie gruncie rozpoznawanej sprawy. Organ wydał i doręczył decyzję rozstrzygającą wniosek o udostępnienie informacji publicznej przed złożeniem skargi na przewlekłość. Decyzja ta jest przedmiotem sądowej kontroli legalności, jednak kwestia jej zgodności z prawem nie może być wiązana ze stanem przewlekłości. Skarga na przewlekłość jest niedopuszczalna z powodu wydania przez organ decyzji bez względu na jej treść, tj. czy odpowiada oczekiwaniom zainteresowanej strony, czy też nie. Mając na uwadze powyższe, skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 p.p.s.a.