I SAB/Sz 26/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.) Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 28 lutego 2024 r. sprawy z wniosku "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2024 r. o sygn. akt I SAB/Sz 26/23 w sprawie ze skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. na bezczynność C. O. S. – O. P. O. w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej uzupełnia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2024 r. o sygn. akt I SAB/Sz 26/23 w ten sposób, że po punkcie III sentencji wyroku dodaje punkt IV w brzmieniu: "oddala żądanie skarżącej o zasądzenie sumy pieniężnej od organu"

"I. " Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w piśmie z dnia 15 września 2023 r. skargę na bezczynność C. w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wnosząc o: 1) zobowiązanie organu do dokonania czynności polegającej na udostępnieniu skarżącej żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia; 2) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego niezbędnych do celowego dochodzenia praw; 4) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów wskazanych w skardze. Następnie w piśmie z 15 grudnia 2023 r., przesłanym w odpowiedzi na pisma organu z 24 października 2023 r. i 13 listopada 2023 r., skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego niezbędnych do celowego dochodzenia praw, na zasadzie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a."; 3) na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. przyznanie od organu na rzecz skarżącej kwoty [...]zł; 4) dopuszczenie dowodów z załączonych do pisma dokumentów. Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2024 r. o sygn. akt I SAB/Sz 26/23, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy zainicjowanej ww. skargą, sąd: w pkt I. stwierdził, że C. w W. dopuścił się bezczynności, oraz że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; w pkt II. umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku z dnia 6 czerwca 2023 r. o udzielenie informacji publicznej; w pkt III. zasądził od C. w W. na rzecz strony skarżącej "I. " Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wyroku sąd zawarł zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowiska organu, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie, w tym na stronach 12-13 przedstawił swoje stanowisko w kwestii zgłoszonego przez skarżącą żądania przyznania od organu na rzecz skarżącej kwoty [...]zł na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd wskazał mianowicie: "Ocena działania organu jako niezamierzonego i niecelowego doprowadziła sąd do przekonania, że uzasadnionym jest również oddalenie wniosku skarżącego o zasądzenie na jego rzecz sumy pieniężnej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że zasądzenie sumy pieniężnej jest środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, a więc w tego rodzaju sytuacjach, gdzie oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania podjęcia decyzji w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez dodatkowych sankcji (w postaci grzywny lub sumy pieniężnej lub obu naraz) organ nadal nie będzie respektować nałożonych ustawą obowiązków. W niniejszej sprawie sposób działania podmiotu zobowiązanego nie uzasadniał zastosowania tak daleko idących represji a okoliczności sprawy nie wskazywały także na konieczność dyscyplinowania go w celu zapewnienia podjęcia przez niego dalszych czynności. W konsekwencji, nakładanie na organ dodatkowych sankcji finansowych uznać należało za nieuzasadnione, o czym sąd orzekł w pkt II wyroku. Treść art. 149 § 2 p.p.s.a. nie obliguje bowiem sądu do przyznania stronie sumy pieniężnej w związku ze stwierdzeniem bezczynności, lecz daje mu takie uprawnienie. Kwestia ta pozostawiona jest do uznania sądu orzekającego w sprawie. Ponadto rozstrzygnięcie w tym przedmiocie ma charakter kompensacyjny, gdyż jest to dodatkowy środek, stosowany na zasadzie uznania sądu, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy, w tym i tego czy w sprawie miało miejsce rażące naruszenie prawa (zob. np. wyrok WSA w Bydgoszczy z 17 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Bd 16/19). Ponadto skarżący nie wykazał, aby na skutek omówionej bezczynności poniosła obiektywnie jakąkolwiek krzywdę.". Odpis ww. wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocniczce skarżącej w dniu 16 lutego 2024 r. Pismem z 19 lutego 2024 r. skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku w zakresie żądania przyznania od organu na jej rzecz kwoty [...]zł na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów zastępstwa procesowego niezbędnych do celowego dochodzenia praw w ramach postępowania uzupełniającego – na zasadzie art. 200 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku został zgłoszony w ustawowo przewidzianym terminie i zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ sprawa zakończona wyrokiem z dnia 10 stycznia 2024 r. również została rozpoznana w tym trybie. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Sytuacja nieorzeczenia przez sąd o całości skargi zachodzi wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia, np. rozpatrując skargę na decyzję o wywłaszczeniu nieruchomości i ustaleniu odszkodowania za wywłaszczenie uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie ustalenia odszkodowania, nie odnosząc się do zawartego w skardze żądania dotyczącego sprawy wywłaszczenia nieruchomości, choćby nawet w tym zakresie skarga nie zasługiwała na uwzględnienie (zob. T. Woś (w:) H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 157). Na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wskazana powyżej przesłanka zaistniała z uwagi na to, iż w sprawie ze skargi na bezczynność C. w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, w piśmie procesowym z 15 grudnia 2023 r. zawarto m.in. żądanie przyznania na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. od organu na rzecz skarżącej kwoty [...]zł, a sąd – na skutek przeoczenia – w sentencji wyroku z 10 stycznia 2024 r., sygn. akt I SAB/Sz 26/23, nie zawarł rozstrzygnięcia co do ww. wniosku, choć w uzasadnieniu orzeczenia na stronach 12-13 przedstawił przesłanki oddalenia zgłoszonego wniosku (omyłkowo przy tym wskazał, że w tym zakresie orzekł w pkt II. wyroku). Wskazany brak należało zatem uzupełnić w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd, na podstawie art. 157 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie przyznał pełnomocniczce skarżącej wynagrodzenia za postępowanie w przedmiocie uzupełnienia wyroku, albowiem brak jest ku temu stosowanej normy prawnej. Koszty te ujęte są w przyznanym już pełnomocniczce wynagrodzeniu za prowadzenie sprawy w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie.