I SAB/Po 3/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej w P. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego P. w przedmiocie braku skutecznego doręczenia tytułów wykonawczych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Wspólnota Mieszkaniowa w P. , wniosła skargę bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego P. w przedmiocie braku skutecznego doręczenia tytułów wykonawczych. Skarga została podpisana przez zarządcę nieruchomości M. M.. Do skargi załączono uchwałę nr 2/2021 w sprawie powołania zarządu wspólnoty mieszkaniowej oraz umowę zlecenia na zarządzanie nieruchomościami, które to dokumenty stanowiły kopie niepotwierdzone za zgodność z oryginałem. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2022 r. M. M. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w oryginale lub prawidłowo uwierzytelnionej kopii. Odpis wezwania skutecznie doręczono M. M. w dniu 14 czerwca 2022 r. (k. 22 akt sąd.). Termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął z dniem 21 czerwca 2022 r. Do dnia rozpatrywania sprawy brak skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.– dalej: "P.p.s.a."). Stosownie do art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 34 P.p.s.a. stanowi, że strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 P.p.s.a. obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Natomiast krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, został określony w art. 35 P.p.s.a. Paragraf 1 tego artykułu wskazuje, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Jak stanowi z kolei art. 35 § 2 P.p.s.a., pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Strona, zwłaszcza gdy jest reprezentowana przez pełnomocnika niezaliczającego się do tzw. pełnomocników profesjonalnych (adwokata, rady prawnego, doradcy podatkowego, rzecznika patentowego), jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, powinna wykazać, że ustawiony przez nią pełnomocnik zalicza się do kręgu osób wymienionych w art. 35 P.p.s.a. Brak wykazania tej przesłanki uniemożliwia rozpoznanie skargi. W opisanych powyżej przepisach wskazano wyraźnie, że osoby niewymienione w art. 35 p.p.s.a. nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponadto wyliczenie zawarte w przytoczonym wyżej przepisie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (por. postanowienie z dnia 21 września 2021 r. o sygn. akt III FZ 614/21 – dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle regulacji art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi stawiane pismo procesowym sprecyzowano w art. 46 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym – do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W świetle przytoczonych regulacji należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej, który, tak jak w niniejszej sprawie, wnosi do sądu skargę, zobowiązany jest dołączyć do niej dokument określający umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Sąd stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie M. M., wnosząca skargę w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej w P. , nie wykazała się stosownym umocowaniem aktualnym na dzień złożenia skargi. Przedłożone do akt kopie dokumentów nie pozwalały na przyjęcie, że M. M. jest uprawniona do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej. Z uwagi na brak przedłożenia oryginału lub też wierzytelnej kopii dokumentu wykazującego sposób reprezentowania skarżącej, należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił, pomimo wezwania, braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł o jak w p. I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w p. II sentencji.