I SAB/Łd 1/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Protokolant: Referent stażysta Anna Jaworska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2017 r. postanawia odrzucić skargę.

W dniu 7 grudnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J. G. na bezczynność Wójta Gminy W. w sprawie rozpatrzenia wniosku o ustalenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2017 rok. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 grudnia 2017 r. skargę J. G. przekazano do organu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazanie jej wraz z aktami sprawy, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). O przekazaniu skargi powiadomiona została strona w dniu 15 grudnia 2017 r. W dniu 8 stycznia 2018 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź na skargę z aktami administracyjnymi. W piśmie procesowym z dnia 27 marca 2018 r. skarżąca podtrzymała zarzuty i wnioski skargi. W sprawie została wyznaczona rozprawa na dzień 5 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, w pierwszej kolejności sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 p.p.s.a.), czy zaskarżony akt lub czynność organu podlega kontroli sądu, czy wniesienie skargi zostało poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia. Stosownie bowiem do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przy czym, w przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej, skargę do sądu można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a). W przypadku skargi na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego wyczerpaniem środków zaskarżenia w rozumieniu wskazanego przepisu jest wniesienie ponaglenia w trybie art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (aktualny Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej: O.p.). Ponaglenie jest szczególnym środkiem zaskarżenia, ponieważ nie odnosi się ono do konkretnej czynności procesowej lub też aktu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt I FSK 121/15 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższych uwag należy przypomnieć, iż przedmiotem skargi J. G. jest bezczynność Wójta Gminy W. w sprawie rozpatrzenia wniosku o ustalenie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2017 rok. Niewątpliwe zatem jest to skarga na bezczynność organu polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej lub innego aktu, a skoro tak bezsprzecznie skarga winna zostać poprzedzona wniesieniem ponaglenia, zgodnie z art. 141 O.p. Niemniej jednak lektura akt administracyjnych przesłanych przy odpowiedzi na skargę, jak i samej odpowiedzi na skargę oraz skargi wskazuje, iż z takim ponagleniem skarżąca nie wystąpiła. Wprawdzie w aktach administracyjnych znajduje się pismo skarżącej z dnia 5 grudnia 2017 r. jednak jego treść wskazuje, iż jest to skarga na bezprawne działanie urzędników gminy. Nadto jest to pismo tożsame w treści ze skargą złożoną do sądu i co ważne złożone w tym samym co skarga do sądu okresie. Dla stwierdzenia, iż zostały wyczerpane środki zaskarżenia konieczne jest natomiast zajęcie przez organ wyżej instancji stanowiska w tej kwestii. W okolicznościach niniejszej sprawy konieczne byłoby rozpatrzenie przez właściwy organ ponaglenia, co w sprawie nie miało miejsca. Reasumując, strona skarżąca nie wyczerpała właściwego, obligatoryjnego trybu poprzedzającego wniesienie skargi do Sądu, niewypełnienie tego warunku wyklucza możliwość dokonywania przez sąd merytorycznej oceny zasadności podniesionych w skardze zarzutów, jak i wniosków w niej zawartych. Z tych wszystkim względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. P.C.