I SAB/Kr 2/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Sp. jawna w G. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu w przedmiocie braku zwrotu (braku wydania postanowienia) kosztów egzekucyjnych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100).

Pismem z dnia 22 grudnia 2025 r. F. Sp. jawna w G. wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu polegającą na braku zwrotu (braku wydania postanowienia) wyegzekwowanych w toku postępowania egzekucyjnego objętego tytułem wykonawczym z dnia 14 grudnia 2018 r. nr [...] kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi od dnia ich wyegzekwowania. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia, gdyż nie złożyła ponaglenia przewidzianego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi złożono ponaglenie do organu wyższego stopnia oraz przedłożenie dowodu jego złożenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 10 lutego 2026 r. W odpowiedzi pismem z dnia 11 lutego 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę, gdyż organ zwrócił Spółce koszty egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu polegająca na braku zwrotu skarżącej Spółce wyegzekwowanych w toku postępowania egzekucyjnego kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi od dnia ich wyegzekwowania. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.), orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie zaś do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, zwanej dalej K.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 ze zm.) przepis art. 37 k.p.a. ma zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca Spółka nie poprzedziła skargi ponagleniem. Potwierdza to treść odpowiedzi na skargę. Ponadto pomimo wezwania Sądu, pełnomocnik strony skarżącej nie usunął braków formalnych skargi i nie wykazał, że skarga została poprzedzona ponagleniem. Odnośnie zawartego w treści pisma pełnomocnika Spółki z dnia 11 lutego 2026 r. wniosku o cofnięcia skargi stwierdzić należy, że dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje zwykle oceną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu oraz opłaconej. W niniejszej sprawie, wobec niewyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia i nie poprzedzenia skargi ponagleniem, postępowanie sądowe nie mogło być skutecznie wszczęte, a tym samym niedopuszczalne było jego umorzenie. Mając powyższe na względzie Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, gdyż strona skarżąca przed jej wniesieniem nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - jak w pkt 2 postanowienia.