I SAB/Ke 4/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie przekazania odwołania postanawia: odrzucić skargę.

M.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie złożonego 22 maja 2018 r. odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z [...] nr [...] w sprawie ustalenia podatku rolnego i leśnego za 2018 r., wobec niepodjęcia stosownej decyzji w przedmiocie ww. odwołania, jak również wobec nieskierowania w ustawowym terminie odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Do skargi załączono m.in. kserokopię pisma z 22 marca 2019 r. skierowanego do Wójta Gminy [...], stanowiące według skarżącej, ponaglenie. W związku z powyższym skarżąca została wezwana do złożenia dowodu ponaglenia skierowanego do organu wyższego stopnia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia odwołania. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 8 sierpnia 2019 r. W zakreślonym terminie, tj. do 16 sierpnia 2019 r. skarżąca nie złożyła dowodu ponaglenia skierowanego do organu wyższego stopnia. W dniu 14 sierpnia 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła natomiast pismo, w którym oświadczyła, że w związku z wydaną [...] decyzją nr [...] przez Wójta Gminy [...] cofa skargę wniesioną w związku z bezczynnością Wójta Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2018.1302 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b ustawy p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie zaś do art. 141 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. W niniejszej sprawie organem tym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze . Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca nie poprzedziła ponagleniem skierowanym do Kolegium skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy [...]. Dołączona do skargi kserokopia pisma z 22 marca 2019 r., skoro została skierowana do Wójta Gminy [...], nie może zostać uznana z ponaglenie, o którym mowa w art. 53 § 2b ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi należy wskazać, że stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce jednak tylko wówczas, gdy nastąpiło wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, tj. skarga została wniesiona skutecznie. W niniejszej sprawie natomiast skarga nie została wniesiona skutecznie z powodu niewyczerpania przez skarżącą środków zaskarżenia. W związku z tym umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi nie mogło nastąpić. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji orzeczenia.