I SAB/Gd 9/22

Dnia 29 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym skargi W.N. na przewlekłe postępowanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Pismem z dnia 9 stycznia 2022 r. W.N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na przewlekłość postępowania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej w skrócie zwany Dyrektorem lub organem odwoławczym) w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych uregulowań wynika generalna zasada subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji. W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 k.p.a. Skoro przedmiotem skargi jest przewlekłość postępowania organu odwoławczego to oznacza, że jej wniesienie do sądu administracyjnego powinno zostać poprzedzone złożeniem stosownego ponaglenia. Skarga do sądu administracyjnego może zostać bowiem wniesiona dopiero po wyczerpaniu wewnątrzadministracyjnego trybu zaskarżania rozstrzygnięć organów administracyjnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.) Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia. W ocenie Sądu, taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie, albowiem przed wniesieniem skargi do sądu strona nie złożyła stosownego ponaglenia do organu. Takiego dokumentu nie ma bowiem ani w aktach niniejszej sprawy jak również w aktach administracyjnych, załączonych do sprawy o sygn. akt I SA/Gd 220/22. W związku z tym, w obecnym stanie rzeczy skargę wniesioną przez stronę należy uznać za niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.