III FPP 5/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Paweł Borszowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Anna Dalkowska, Sędzia WSA (del.) Alicja Polańska, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi M.S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VIII SAB/Wa 10/22 w sprawie ze skargi M. S. na przewlekłość postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Postanowieniem z 31 marca 2022 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 10/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. S., zwanego dalej "Skarżącym", na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Wymienione postanowienie, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Pismem z 11 maja 2022 r. Skarżący wniósł skargę "o stwierdzenie, iż nastąpiło naruszenie prawa i postępowania WSA w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu w sprawach o powyższych sygn. akt oraz innych z moich próśb trwają dłużej niż to konieczne". Zażądał jednocześnie stwierdzenia przewlekłości w każdym z tych postępowań. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018 r. poz. 75), dalej jako: "ustawa o skardze" prawodawca przyznał stronie uprawnienie do wniesienia skargi o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. W ramach przywołanego przepisu ustawy o skardze normodawca wskazał jednocześnie definicję legalną przewlekłości postępowania odnosząc się do możliwości wniesienia skargi. Wprowadzając instrument skargi z art. 2 ust. 1 ustawy o skardze prawodawca sformułował jednocześnie wymogi jakie powinna ta skarga spełniać. W pierwszej kolejności skarga ta powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 6 ust. 1 ustawy o skardze). W dalszej kolejności normodawca wskazał kolejne wymogi, tj. żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o skardze), a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 1 tej ustawy). Jeżeli skarga nie spełnienia ustawowo określonych wymogów Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia braków stosownie do art. 6 ust. 2 ustawy o skardze, o czym stanowi art. 9 ust. 1 tej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny analizując skargę sformułowaną w piśmie z dnia 11 maja 2022 r. stwierdza, że przedmiotowa skarga spełnia jedynie wymóg określony w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o skardze, tj. odnoszący się do żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Skarga ta nie spełnia jednakże warunku określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze, tj. przytoczenia okoliczności uzasadniających wskazane żądanie. Wyrażenie odnoszące się do naruszenia prawa i postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział VIII Zamiejscowy w Radomiu w sprawach o powyższych sygn. akt, a także innych próśb Skarżącego nie może zostać zakwalifikowane jako realizacja wymogu z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze. Skoro bowiem w skardze tej użyto określenia odnoszącego się do czynności realizowanych przez Sąd pierwszej instancji z wyrażeniem, że czynności te ,,trwają dłużej niż to konieczne’’ należało wyraźnie wskazać okresy, w których Sąd ten pozostawał w zwłoce i nie podejmował żadnych czynności, które były możliwe na tym etapie, bądź też podejmował czynności o charakterze zbędnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 grudnia 2020 r., sygn. akt II FPP 9/19). Skarżący nie spełnił ustawowo określonego wymogu formułując jedynie bardzo ogólne określenie. Z uwagi na powyższe skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki należało odrzucić na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Alicja Polańska Paweł Borszowski (spr) Anna Dalkowska