Sygnatura
I SA/Wr 833/25
Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 kwietnia 2026 r., I SA/Wr 833/25 – podatki od nieruchomości
Wynik
*Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
- Data orzeczenia
- 16 kwietnia 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Haberka (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Solatycka, Asesor WSA Tomasz Trybuszewski, Protokolant, Starszy specjalista Paulina Wódka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie 26 marca 2026 r. sprawy ze skargi K w L. na interpretację indywidualną Wójta Gminy Rudna z 3 października 2025 r. znak KFP.310.1.2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w całości; II. zasądza od Wójta Gminy Rudna na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zdanie odrębne zgłosił Asesor WSA Tomasz Trybuszewski
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. S.A. O. (dalej: strona, wnioskodawca, podatnik, skarżący) jest interpretacja indywidualna Wójta Gminy Rudna (dalej: Wójt, organ interpretujący, organ podatkowy) z 3 października 2025 r. znak KFP.310.1.2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości. Postępowanie przed organem. Jak wynika z akt sprawy, 4 lipca 2025 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie kwalifikacji obudowy wyrobisk górniczych i innych obiektów wymienionych we wniosku znajdujących się w całości pod ziemią wewnątrz wyrobisk górniczych jako obiektów niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości od 1 stycznia 2025 r. Podatnik wskazał, że prowadzi działalność polegającą na wydobywaniu rud metali nieżelaznych w kopalniach podziemnych, w tym zlokalizowanych na obszarze właściwości miejscowej organu. W tym celu Wnioskodawca dysponuje prawem do użytkowania przestrzeni położonej pod skorupą ziemską wyznaczonej trójwymiarowo (przestrzeń w górotworze), w której znajdują się wyrobiska górnicze (szyby, podszybia, komory, chodniki). Elementem wyrobisk są obudowy (betonowe, tubingowe, podporowe/ŁP). Wnioskodawca wyjaśnił, że obudowa wyrobisk górniczych to ogół środków technicznych zapewniających stabilność i trwałość wyrobiska górniczego poprzez przenoszenie obciążeń mas gruntu lub górotworu, mająca na celu ochronę przestrzeni wyrobiska górniczego przed odspajaniem się skał i zasypywaniem przestrzeni wyrobiska górniczego na skutek oddziaływania naprężeń górotworu oraz przed wdarciem i zalaniem wodą lub substancjami chemicznymi. Wewnątrz wyrobisk górniczych – oprócz obudów – znajdują się także inne obiekty stanowiące własność Wnioskodawcy, w tym instalacje (m.in. odwadniające, przeciwpożarowe, sprężonego powietrza), linie kablowe (np. linie światłowodowe, telekomunikacyjne, linie kablowe sejsmiczne, sygnalizacji szybowej, telekomunikacyjne), magistrale telekomunikacyjne i teletechniczne, rurociągi, tory podziemne, zbiorniki, sieci, bunkry wielokomorowe i przeładunkowe, komory, pompownie i przepompownie, podziemne stacje klimatyzatorów, oświetlenie i inne wskazane obiekty. Wnioskodawca podał, że ww. obiekty oraz obudowy wyrobisk górniczych są zlokalizowane w całości pod ziemią, wewnątrz wyrobisk górniczych, były wykonywane (i są wykonywane) pod nadzorem organów nadzoru górniczego w oparciu o regulacje przepisów ustawy z 9 czerwca 2011 r. Prawa geologiczne i górnicze (Dz.U. z 2024 r., poz. 1290, ze zm.; dalej: u.p.g.g.), a w przede wszystkim zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Energii z 23 listopada 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu podziemnych zakładów górniczych (obecnie: Dz.U. z 2017 r., poz. 1118, ze zm.) oraz na mocy poprzedzających przepisów górniczych. Podatnik zaznaczył, że wykonanie wymienionych obiektów i obudów wyrobisk górniczych nie podlegało przepisom ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r., poz. 418, ze zm.; dalej u.p.b.) ani nie podlegało nadzorowi organów administracji architektoniczno-budowlanej czy nadzoru budowlanego. W związku z podanym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: czy obudowy wyrobisk górniczych oraz pozostałe obiekty, znajdujące się w całości pod ziemią wewnątrz podziemnych wyrobisk górniczych – wymienione przez wnioskodawcę we wniosku stanowią budowle, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (obecnie: Dz.U. z 2025 r., poz. 707, ze zm.; dalej: u.p.o.l.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w 2025 r. oraz w kolejnych okresach rozliczeniowych? Odpowiadając na pytanie podatnik stanął na stanowisku, że wymienione obudowy i pozostałe obiekty nie stanowią budowli, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. i w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości od 1 stycznia 2025 r. W ocenie wnioskodawcy, zakwalifikowanie obiektu jako budowli, o której mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. wymaga łącznego spełnienia następujących przesłanek: 1) zakwalifikowanie obiektu do którejkolwiek z kategorii wymienionych w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a-e u.p.o.l., 2) wzniesienie obiektu w wyniku robót budowlanych, tj. w wyniku prac polegających na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy u.p.b., 3) dany obiekt nie stanowi wyrobiska górniczego. Tymczasem – zdaniem wnioskodawcy – obudowy wyrobisk górniczych oraz pozostałe obiekty wewnątrz wyrobisk, wymienione we wniosku, nie spełniają przesłanki wzniesienia obiektu w wyniku robót budowlanych, do których stosuje się przepisy u.p.b. Argumentem wnioskodawcy co do tego, że na gruncie przepisów u.p.o.l. budowle mogą stanowić wyłącznie obiekty wzniesione w wyniku robót budowlanych, jest uzasadnienie do projektu ustawy z 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U. 2024 r., poz. 1757). Wynika z niego, że odwołanie w definicji robót budowlanych do ustawy – Prawo budowlane w zakresie rozumienia czynności, których efektem będzie wzniesienie obiektu budowlanego, ma na celu ograniczenie zakresu przedmiotów opodatkowania do obiektów, które są wznoszone w procesie budowlanym. Przy tym podatnik zaznaczył, że przepisów u.p.b., na mocy wyraźnego wyłączenia zawartego w art. 2 ust. 1 u.p.b. nie stosuje się do wyrobisk górniczych oraz – zdaniem wnioskodawcy – do obiektów znajdujących się w takich wyrobiskach. Następnie podatnik wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 2 u.p.b. przepisy u.p.b. nie naruszają przepisów odrębnych, a w szczególności przepisów u.p.g.g. w odniesieniu do obiektów budowlanych zakładów górniczych. Przy tym zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.p.g.g. obiekt budowlany zakładu górniczego stanowi znajdujący się poza podziemnym wyrobiskiem górniczym obiekt zakładu górniczego będący obiektem budowlanym w rozumieniu u.p.b., służący bezpośrednio do wykonywania działalności regulowanej ustawą w zakresie m.in. wydobywania kopalin ze złóż. Podatnik wskazał, że w zakresie spraw związanych z projektowaniem, budową, utrzymaniem i rozbiórką obiektów budowlanych zakładów górniczych uregulowanych w przepisach prawa geologicznego i górniczego, przepisy te mają pierwszeństwo zastosowania w stosunku do przepisów prawa budowlanego, a w przypadku sprzeczności ich treści z przepisami prawa budowlanego - wyłączają stosowanie przepisów prawa budowlanego. Dodatkowo, wnioskodawca powołał przepisy art. 6 ust. 1 pkt 12 u.p.g.g. (definicja ustawowa robót górniczych), art. 106 u.p.g.g. (stosowanie prawa budowlanego oraz odpowiednio przepisów u.p.g.g. do projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładów górniczych), art. 164 (dot. organów nadzoru górniczego). Podatnik wskazał, że ww. organy nadzoru górniczego wykonują zadania z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego w odniesieniu do obiektów budowlanych podziemnych zakładów górniczych wymienionych w u.p.g.g. Wnioskodawca podał również, że z art. 168 u.p.g.g. wynika, że organy nadzoru górniczego sprawują nadzór i kontrolę nad ruchem zakładów górniczych oraz że wykonują zadania z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego w odniesieniu do projektowania i wykonywania robót budowlanych oraz utrzymania obiektów budowlanych na terenie zakładu górniczego. Zdaniem wnioskodawcy obudowy wyrobisk górniczych, jak i pozostałe obiekty wymienione we wniosku nie stanowią obiektów budowlanych zakładu górniczego, ponieważ znajdują się wewnątrz wyrobisk górniczych, natomiast z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.p.g.g. wynika, że obiekt budowlany zakładu górniczego stanowi znajdujący się poza podziemnym wyrobiskiem górniczym obiekt zakładu górniczego będący obiektem budowlanym w rozumieniu u.p.b. Podatnik wskazał również, iż obudowy wyrobisk górniczych oraz pozostałe obiekty wymienione we wniosku zostały wzniesione w wyniku robót górniczych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 12 u.p.g.g. Jako podstawę prawną projektowania, wykonywania i odbioru obudów górniczych oraz innych obiektów wymienionych we wniosku wnioskodawca podał przepisy rozporządzenia Ministra Energii z 23 listopada 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu podziemnych zakładów górniczych. Podatnik podkreślił, że w zakresie wykonania obudowy wyrobiska górniczego i innych obiektów wymienionych we wniosku nie mają zastosowania przepisy u.p.b. Innymi słowy obiekty te nie zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. Skoro wzniesienie obiektu w wyniku robót budowalnych jest jedną z przesłanek koniecznych dla uznania obiektu za budowlę na gruncie art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., to brak spełnienia tej przesłanki oznacza, że wymienione we wniosku obiekty nie stanowią budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l. W konsekwencji obiekty te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości od 1 stycznia 2025 r. Wójt w zaskarżonej interpretacji indywidualnej uznał, że stanowisko Strony, które przedstawiono we wniosku, jest nieprawidłowe. Organ stwierdził, że wbrew stanowisku wnioskodawcy, wszystkie wymienione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej budowle (obiekty) zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2) i pkt 2b) u.p.o.l. Organ powołał treść art. 1a ust. 1 pkt 2b) u.p.o.l. art. 1, art. 2 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 u.p.b., a następnie stwierdził, że użyte w u.p.o.l. określenia: "wyrobisko górnicze" oraz "obiekt budowlany zakładu górniczego" nie zostały zdefiniowane w Prawie budowlanym, natomiast mają swoje definicje w u.p.g.g. Organ podatkowy przyjął, że bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje definicja obiektu budowlanego zakładu górniczego, gdyż odnosi się ona do obiektów znajdujących się poza podziemnymi wyrobiskami górniczymi. Niemniej jednak została ona przywołana, ponieważ wynika z niej – zdaniem organu – że każdy obiekt budowlany zakładu górniczego jest obiektem budowlanym w rozumieniu Prawa budowlanego, a więc powstaje w wyniku robót budowlanych. Organ stwierdził, że z zakresu stosowania Prawa budowalnego nie wyłączono obiektów znajdujących się wewnątrz podziemnych wyrobisk górniczych, a zatem one również stanowią obiekty budowlane powstające wskutek wykonania robót budowlanych w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Organ zauważył, że zgodnie z przytoczonym art. 2 ust. 1. u.p.b. do wyrobisk górniczych nie stosuje się Prawa budowlanego, przy czym pojęcie "wyrobisko górnicze" rozumiane jest jako pusta przestrzeń (art. 6 ust. 1 pkt 17 u.p.g.g.). Oznacza to – zdaniem organu – że do obiektów budowlanych zakładu górniczego oraz obiektów budowlanych znajdujących się w podziemnych wyrobiskach górniczych regulacje te się stosuje. Organ zwrócił uwagę na fakt, że art. 2 ust. 1 u.p.b stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 1 u.p.b. a zatem jego treść powinna być interpretowana ściśle. Zdaniem organu rozszerzająca wykładnia przepisu art. 2 ust. 1 u.p.b., powodująca wyłączenie obiektów budowlanych zlokalizowanych w podziemnych wyrobiskach górniczych spod reżimu wzniesienia ich w wyniku robót budowlanych, powodowałaby wyłączenie ich z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Organ interpretujący przyjął, że wobec jasnych i jednoznacznych wniosków płynących z wykładni literalnej art. 2 ust. 1 u.p.b. w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2) i pkt 2b) u.p.o.l. nie ma potrzeby sięgania do definicji legalnej "robót górniczych", która nie ma zastosowania przy kwalifikacji obiektów znajdujących się wewnątrz podziemnych wyrobisk górniczych. Bez znaczenia są również przepisy wykonawcze do Prawa geologicznego i górniczego, dotyczące zasad prowadzenia ruchu zakładu górniczego. Skoro do obiektów tych ma zastosowanie – zdaniem organu – Prawo budowlane, to nie ma jakichkolwiek wątpliwości, że są one wznoszone w wyniku robót budowlanych. Organ odwołał się również do uzasadnienia do projektu ustawy, z którego wynika, że planowane zmiany miały na celu zachowanie zakresu opodatkowania oraz pozostanie w zgodzie z wytycznymi zawartymi w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 13 września 2011 r., P 33/09. W rezultacie budowle znajdujące się w wyrobisku górniczym mogłyby być przedmiotem opodatkowania, jeżeli będą spełniały przesłanki definicji budowli z projektowanego art. 1 ust. 1a pkt 2. Wobec jednoznacznych wniosków, do jakich prowadzi wykładnia literalna, autentyczna i celowościowa, bez znaczenia pozostaje również – według organu – podnoszona przez wnioskodawcę kwestia właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego oraz organów nadzoru górniczego. Mając powyższe na uwadze, organ stwierdził, że aktualne zatem pozostaje jednolite stanowisko prezentowane dotychczas w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, zgodnie z którym obudowy wyrobisk górniczych, a także obiekty budowlane znajdujące się wewnątrz podziemnych wyrobisk górniczych stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Postępowanie przed Sądem. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona zaskarżyła w całości powołaną na wstępie interpretację indywidualną, zarzucając jej: a) naruszenie przepisów postępowania, tj.: – art. 14b § 3 w zw. z art. 14c § 1 oraz 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r., poz. 111, ze zm.; dalej również: o.p.) - przez dokonanie przez organ nieuprawnionej ingerencji w stan faktyczny i zdarzenie przyszłe opisane we wniosku skarżącej z 4 lipca 2025 r. o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku od nieruchomości polegającej na pominięciu zawartych w stanie faktycznym okoliczności, że obiekty wymienione we wniosku zostały wykonane pod nadzorem organów nadzoru górniczego, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Energii z 23 listopada 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu podziemnych zakładów górniczych oraz na mocy innych przepisów ustawy z 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze i przepisów doń wykonawczych, a jednocześnie ich wykonanie nie podlegało przepisom ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ani innym przepisom prawa budowlanego; nie zostało dokonane pod nadzorem organów administracji architektoniczno-budowlanej, co doprowadziło do wydania interpretacji bez uwzględnienia elementów stanu faktycznego, które są istotne z punktu widzenia przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku; – art. 14b § 1 w związku z art. 14c § 1 i § 2 o.p. – przez nielogiczne i niespójne uzasadnienie prawne stanowiska organu w zaskarżonej interpretacji, w którym organ dokonuje nieuprawnionej interpretacji przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego z powołaniem uzasadnienia ustawy z 19 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej zamiast na obowiązujących przepisach u.p.o.l. – art. 14h w zw. z art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 124 Ordynacji podatkowej – przez oparcie stanowiska o nieprawidłowości stanowiska skarżącej przedstawionego we wniosku na uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej oraz na wybiórczych tezach wynikających z powołanego przez organ orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i sądów administracyjnych dotyczącego innego stanu prawnego, podczas gdy obowiązkiem organu interpretacyjnego jest działanie na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów prawa, co skutkuje naruszeniem zasady legalizmu, a także zasady działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych oraz zasady przekonywania; b) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez: – dopuszczenie się błędu w wykładni art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz 2b, art. 2 ust. 1 pkt 3, art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 i 12 u.p.g.g. – przez sprzeczną z literalnym brzmieniem przepisów wykładnię skutkującą nieprawidłowym uznaniem, że obudowy wyrobisk górniczych skarżącej orazinne obiekty znajdujące się w całości pod powierzchnią ziemi, wewnątrz wyrobisk górniczych, których wykonanie podlega wyłącznie przepisom u.p.g.g. oraz przepisom rozporządzenia spełniają przesłankę wzniesienia w wyniku robót budowlanych, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l., przez co w ocenie organu stanowią budowle na gruncie art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w 2025 r. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że dla uznania, że dany obiekt stanowi budowlę, o której mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. konieczne jest spełnienie przesłanki wzniesienia w wyniku robót budowlanych, do których stosuje się przepisy u.p.b. (art. 1a ust. 1 pkt 2b u.p.o.l.). Zdaniem skarżącego organ w zaskarżonej interpretacji dokonał nieuprawnionej ingerencji w stan faktyczny i zdarzenie przyszłe opisane we wniosku, a mianowicie pominął tę część stanu faktycznego, która dotyczyła właśnie podstawy prawnej wzniesienia obiektów. Strona uważa, że okoliczność wzniesienia obiektów w oparciu o regulacje przepisów prawa geologicznego i górniczego, a nie w wyniku robót budowlanych, ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, Wójt wniósł o jej oddalenie. Organ interpretujący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, a odnosząc się do poszczególnych zarzutów, uznał je za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, że - zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267, ze zm.) - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Stosując odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uchyla interpretację w całości albo w części, jeżeli stwierdzi (a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, (b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub (c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku niestwierdzenia podstaw do uwzględnienia skargi na interpretację, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, że organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 i § 2 o.p.; por. wyrok WSA we Wrocławiu z 19 października 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 269/23; orzeczenia sądów administracyjnych są publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA): orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że obowiązkiem organu interpretacyjnego jest dokonanie interpretacji przepisów prawa podatkowego na tle opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji. Organ interpretacyjny nie może domniemywać intencji podatnika, ani za podatnika ustalać stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), uzupełniać, zmieniać, weryfikować, czy oceniać jego zgodność z rzeczywistością. Skutkiem tego, ani organ wydający interpretację, ani sąd administracyjny ją kontrolujący, nie mogą przyjmować własnych ustaleń faktycznych, odmiennych od okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę (uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 grudnia 2011 r., II FPS 2/11). Specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, prowadzonego na podstawie art. 14b – 14h o.p., polega między innymi na tym, że organ wydający interpretację niejako "porusza się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (zob. wyroki NSA z: 29 września 2023 r., II FSK 271/21, 21 października 2022 r., II FSK 533/20, 20 września 2017 r., II FSK 1127/17). Wobec tego co zostało wyżej wywiedzione, kontrola sądu administracyjnego w sprawach skarg na interpretacje indywidualne polega m.in. na ocenie tego, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej został przyjęty stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawiony przez podatnika we wniosku o interpretację, a jeśli tak, to czy organ - w zakresie objętym zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną - prawidłowo zinterpretował przepisy prawa. W świetle zarzutów skargi zasadniczy spór dotyczy tego, czy organ wyszedł poza opis stanu faktycznego sprawy uznając, że wszystkie obiekty opisane we wniosku zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2) i pkt 2b) u.p.o.l., pomimo, iż we wniosku wskazano, że obiekty wymienione we wniosku zostały wykonane pod nadzorem organów nadzoru górniczego, zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie p.z.g. oraz na mocy innych przepisów u.p.g.g., a jednocześnie ich wykonanie nie podlegało przepisom u.p.b. i nie zostało dokonane pod nadzorem organów administracji architektoniczno-budowlanej. Zdaniem Sądu skarga jest zasadna, bowiem rację ma skarżąca, że organ wydał interpretację przyjmując inny stan faktyczny, niż został wskazany w złożonym wniosku. W sprawie będącej przedmiotem kontroli sadowej, wnioskodawca wystąpił z pytaniem o to, czy wskazane obiekty stanowią budowę w świetle u.p.o.l., a nie czy do wskazanych obiektów mają do nich zastosowanie przepisy prawa budowlanego. Strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, przedstawiając stan faktyczny sprawy wskazała, że ww. obiekty oraz obudowy wyrobisk górniczych są zlokalizowane w całości pod ziemią, wewnątrz wyrobisk górniczych, były wykonywane (i są wykonywane) pod nadzorem organów nadzoru górniczego w oparciu o regulacje u.p.g.g., a w przede wszystkim zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie p.z.g. oraz na mocy poprzedzających je przepisów górniczych. Podatnik zaznaczył, że wykonanie wymienionych obiektów i obudów wyrobisk górniczych nie podlegało przepisom u.p.b. Kwestia podlegania opisanych obiektów pod u.p.b. nie była więc przedmiotem pytania. Wątpliwości strony dotyczyły wyłącznie ustalenia czy opisane obudowy wyrobisk górniczych oraz pozostałe obiekty, znajdujące się w całości pod ziemią wewnątrz podziemnych wyrobisk górniczych stanowią budowle, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r., podlegają opodatkowaniu (w pytaniu użyto sformułowania: "podlegające opodatkowaniu") podatkiem od nieruchomości w 2025 r. oraz w kolejnych okresach rozliczeniowych. Sąd podkreśla ponownie, że to interpretacja co do zastosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. stanowiła przedmiot jej wystąpienia (pytania) do organu interpretacyjnego, a nie zastosowanie przepisów u.p.b. lub u.p.g.g. Przyjmując, wbrew opisanemu przez stronę we wniosku stanowi faktycznemu sprawy, że wszystkie wymienione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej budowle (obiekty) zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2) i pkt 2b) u.p.o.l., organ ocenił stanowisko podatnika, co do stosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3, w innym stanie faktycznym, niż zostało to przez wnioskodawcę przedstawione w złożonym wniosku. Jak wyżej wskazano, organ interpretacyjny nie jest uprawniony do modyfikacji stanu faktycznego przedstawionego przez stronę, obowiązkiem organu jest dokonanie oceny stanowiska podatnika w stanie faktycznym wskazanym w złożonym wniosku. Zasadny okazał się więc zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 14b § 1 i § 3 oraz art. 14c § 1 i § 2 o.p., poprzez wykroczenie przez organ interpretujący poza opis stanu sprawy (modyfikację stanu sprawy) przedstawionego przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a w konsekwencji dokonanie oceny stanowiska skarżącej w innym stanie faktycznym niż opisany we wniosku. Jednocześnie Sąd wskazuje, że pomimo, że organ interpretacyjny jest związany wskazanym przez stronę stanem faktycznym przy wydawaniu interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, to jednak w sytuacji, gdy uzna, że podatnik błędnie – w ocenie organu - wadliwie opisał stan faktyczny, to powinien, mając na uwadze zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, wyrażoną w art. 121 § 1 o.p., w zw. z art. 14 o.p., dodatkowo wyjaśnić w uzasadnieniu interpretacji, że w rzeczywistości stan faktyczny – w ocenie organu - przedstawia się odmiennie, niż ten przedstawiony przez stronę we wniosku. Powinien też pouczyć, że interpretacja indywidualna wydana w innym stanie faktycznym niż ten, który w istocie dotyczy podatnika, nie zapewnia mu przypisywanej interpretacjom indywidualnym ochrony prawnej, uregulowanej przepisami art. 14k - 14n o.p. Z uwagi na stwierdzone naruszenie prawa procesowego poza zakresem wyrokowania w niniejszej sprawie pozostaje ocena tego, czy prawidłowym jest pogląd strony, co do zastosowania przepisów prawa materialnego. Odnoszenie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego jest przedwczesne, albowiem dopiero dokonanie przez organ prawidłowej subsumpcji stanu prawnego do przedstawionego przez stronę stanu faktycznego umożliwi ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ interpretacyjny powinien wziąć pod uwagę ww. wykładnię przepisów i wydać interpretację indywidualną, uwzględniając stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę. Sąd wyjaśnia ponadto, że jeżeli w toku postępowania podatkowego organ podatkowy ustali jednak, że wbrew twierdzeniom podatnika wszystkie lub niektóre wymienione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej obiekty zostały wzniesione w wyniku robót budowlanych w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2) i pkt 2b) u.p.o.l., to w części w jakiej stan faktyczny będzie się przedstawiał odmiennie niż ten wskazany we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, interpretacja ta nie zapewni podatnikowi ochrony prawnej, uregulowanej przepisami art. 14k - 14n o.p. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 5 grudnia 2025
- Symbol z opisem
- 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne 6561
- Hasła tematyczne
- Interpretacje podatkowe Podatek od nieruchomości
- Skarżony organ
- Wójt Gminy
- Sędziowie
- Iwona Solatycka /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)
art. 14b par. 1,3, art. 14c par. 1 · Dz.U. 2025 poz. 111
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III FSK 2067/21 · 16 kwietnia 2026
Wyrok NSA z 16 kwietnia 2026 r., III FSK 2067/21 – podatki od nieruchomości
Sygnatura: I SA/Wr 818/25 · 16 kwietnia 2026
Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 kwietnia 2026 r., I SA/Wr 818/25 – podatki od nieruchomości
Sygnatura: I SA/Wr 834/25 · 16 kwietnia 2026
Wyrok WSA we Wrocławiu z 16 kwietnia 2026 r., I SA/Wr 834/25 – podatki od nieruchomości
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny