I SA/Wr 544/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A S.A. z siedzibą w L. o sprostowanie oczywistej omyłki uzasadnienia wyroku z dnia 2 sierpnia 2018 r. w sprawie ze skargi A S.A. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 sierpnia 2018 r. w ten sposób, że na stronie siedemnastej w dziesiątym wersie od góry w miejsce słów "[...,]które powinny zwiększać wartość kosztu wytworzenia obudowy" wpisać: "które powinny wg Skarżącej zwiększać wartość kosztów innych niż koszt wytworzenia obudowy".

Wnioskiem z dnia 10 września 2018 r. strona skarżąca domagała się sprostowania oczywistej omyłki uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 2 sierpnia 2018 r. Skarżąca wskazała, że domaga się, aby na stronie 17 uzasadnienia przedmiotowego wyroku zamiast akapitu o treści "Skoro szyb L-VI ma głębokość 964,5 m a analiza rodzaju obudowy dokonywana jest na poszczególnych głębokościach szybu, to przyjęty przez biegłą w poz. 10 tabeli (s. 7 opinii) wskaźnik Wki (szacunkowy współczynnik kosztów obudowy poszczególnego odcinka do kosztów budowy całości odcinka szybu) na poziomie 0,5727 dla obudowy betonowej (głębokość od 485,1 – 964,5; r: 479,4 m) mógł budzić wątpliwości skarżącej w sytuacji, gdy w istocie taki wskaźnik dotyczył obudowy betonowej z drenażem (poz. 19 – wyceny szybu SW-IV, kol. 7 i to współczynnika I charakterystycznego dla kosztu obudowy bez dokonanych iniekcji, które powinny zwiększać wartość kosztu wytworzenia obudowy)", powinien znaleźć się akapit o treści "Skoro szyb L-VI ma głębokość 964,5 m a analiza rodzaju obudowy dokonywana jest na poszczególnych głębokościach szybu, to przyjęty przez biegłą w poz. 10 tabeli (s. 7 opinii) wskaźnik Wki (szacunkowy współczynnik kosztów obudowy poszczególnego odcinka do kosztów budowy całości odcinka szybu) na poziomie 0,5727 dla obudowy betonowej (głębokość od 485,1 – 964,5; r: 479,4 m) mógł budzić wątpliwości skarżącej w sytuacji, gdy w istocie taki wskaźnik dotyczył obudowy betonowej z drenażem (poz. 19 – wyceny szybu SW-IV, kol. 7 i to współczynnika I charakterystycznego dla kosztu obudowy bez dokonanych iniekcji, które powinny wg Skarżącej zwiększać wartość kosztów innych niż koszt wytworzenia obudowy). Swój wniosek strona skarżąca argumentowała faktem iż takie były intencje Sądu, gdyż Sąd w dalszej części uzasadnienia wskazał, że "Twierdzenie zaś przez organ podatkowy pierwszej instancji, że uwzględnienie zarzutu podatnika w kwestii uwzględnienia dodatkowej wartości kosztów iniekcji w swojej kalkulacji spowodowałoby wzrost wartości obudowy szybu L-VI, a przez co kwota stwierdzonej nadpłaty mogłaby ulec zmniejszeniu, świadczy nie tylko o niezrozumieniu podnoszonego przez skarżącą problemu zaistniałych rozbieżności lecz jest niczym innym jak bezkrytycznym przyjmowaniem opinii biegłej przeczącej roli procesowej jaką powinien realizować organ podatkowy (s. 21 decyzji; sam problem opisano w: S. Fabich, B. Kokot, J. Kulicki, M. Szlązak, Obudowa tubingowa szybów w LGOM. Przyczyny uszkodzeń obudowy, stosowana profilaktyka zapobiegania uszkodzeniom oraz metody napraw, Górnictwo i Geoinżynieria, Rok 31, Zeszyt 3/2007, s. 113 i nast.). Skarżąca podkreśla bowiem, że dla kosztu obudowy wraz z kosztami iniekcji zastosowanie ma inny - niższy wskaźnik przez co wartość takiego szybu, używając metodologii przyjętej przez biegłą byłaby niższa i to niebagatelnie (wskazywana różnica to: 11.478.750, 20 zł (wartość przyjęta przez biegłą - 22.123.605,86 zł; wartość określona przy użyciu właściwych zdaniem skarżącej współczynników to 10.644.855, 66 zł)." Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako p.p.s.a.) – Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Sprostowanie wyroku może nastąpić zarówno z urzędu, jak i na żądanie strony (co wynika z treści art. 159 p.p.s.a.); (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu (2010), s. 374). Mając na uwadze treść wyżej cytowanego przepisu, Sąd postanowił usunąć niedokładność poprzez wpisanie słów "które powinny wg Skarżącej zwiększać wartość kosztów innych niż koszt wytworzenia obudowy", co pozostaje w zgodzie z treścią uzasadnienia tego wyroku – s. 17, wersy 15-28 od góry. Ponieważ sprostowanie to nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia sprawy, ani nie ingeruje w rozstrzygnięcie "co do istoty", możliwe było sprostowanie wskazanych niedokładności. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.