I SA/Wr 39/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi D.J.M.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2022 r., nr 0201-IEW2.4123.18.2022.AR w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2016 r. wraz z odsetkami za zwłokę. odrzucić skargę.

Pismem z 14 grudnia 2022 r. skarżący zamieszkujący na terenie Królestwa Belgii wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na ww. decyzję. Zarządzeniami z 19 stycznia 2023 r. wezwano pełnomocnika strony do przedłożenia, w terminie siedmiu dni, pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi oraz uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. W związku z nieuzupełnieniem przez pełnomocnika ww. braków zarządzeniami z 5 kwietnia 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku skargi przez jej podpisanie oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi, w terminie dwóch miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka została doręczona skarżącemu 18 kwietnia 2023 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił ww. braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ab initio ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. ) p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. Natomiast w świetle art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna być opatrzona podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika Nieusunięcie pomimo wezwania, określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Nadto, w związku z faktem, że skarżąca zamieszkuje na terytorium Królestwa Belgii, należy nadmienić, że w myśl art. 299 § 1 p.p.s.a. stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką. Natomiast zgodnie z art. 300 p.p.s.a. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania w zakresie obrotu zagranicznego stosuje się odpowiednio przepisy o ustroju sądów powszechnych oraz przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące międzynarodowego postępowania cywilnego. Na mocy art. 130 § 1¹ k.p.c. ustawy z dnia 17 listopada 1964 Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity Dz. U z 2023 r., poz. 1550), jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznacza termin do poprawienia lub uzupełnienia pisma albo uiszczenia opłaty nie krótszy niż miesiąc, przy czym gdyby doręczenie wezwania miało mieć miejsce poza terytorium Unii Europejskiej, oznacza się termin nie krótszy niż trzy miesiące. Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Jednakże w przypadku, gdy pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące (art. 220 § 2p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2023 r., należało uznać, iż termin do ich uzupełnienia upływał w stosunku do strony skarżącej z dniem 19 czerwca 2023 r. (poniedziałek) – art. 83 § 2 p.p.s.a. Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił ww. braków skargi. W świetle powyższego, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.