I SA/Wr 315/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 i 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: oddalić wniosek.

W sprawie, skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony, albowiem zaskarżone orzeczenie organu nie nadaje się do wykonania w drodze egzekucji, a zatem nie istnieje możliwość wstrzymania jego przymusowego wykonania. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać jednak należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp. (zob. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 295). Stąd nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Nie kwalifikują się natomiast do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania, to jest węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Skutków takich nie wywołuje więc zaskarżona w sprawie decyzja o odmowie rozłożenia na raty zaległości podatkowych. Skoro zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, to żądanie wstrzymania jej wykonania nie było uzasadnione, a w konsekwencji spowodowało oddalenie wniosku na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.