I SA/Wr 31/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Sędziowie: sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman, asesor WSA Tomasz Trybuszewski, Protokolant: Referent Izabela Kremza, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 listopada 2025 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.576.2025.3.JG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

1. Postępowanie przed organami 1. Wnioskiem z dnia 17 września 2025 S. Sp. z o.o. (dalej: wnioskodawca skarżący) zwrócił się o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. 2. We wniosku podał, że jest polskim rezydentem podatkowym, prowadzącym działalność na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej: "Grupa"). Grupa od wielu lat jest [...] konstruktorów i producentów rolet oraz stolarki otworowej. Dzięki długoletniemu doświadczeniu oraz posiadanym patentom zdobyła zaufanie i uznanie Klientów. • Działalność Wnioskodawcy polega na produkcji systemów okiennych i roletowych. Wnioskodawca posiada zezwolenie strefowe, wydane [...] maja 2014 r. na prowadzenie działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej w zakresie towarów i usług wytworzonych na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej. • Wnioskodawca w roku 2022 podpisał umowę partnerską (dalej: "Umowa") z Kontrahentem - polskim rezydentem podatkowym należącym do międzynarodowej grupy, prowadzącej działalność w zakresie rozwoju i sprzedaży systemów i komponentów do produkcji okien, drzwi i fasad z aluminium. Wnioskodawca od lat nabywał od Kontrahenta komponenty systemowe, z których produkowane są okna, drzwi i fasady aluminiowe. Zgodnie z preambułą Umowy, celem jej podpisania było uregulowanie przez strony zakresu dalszej współpracy. • W ramach Umowy Wnioskodawca zobowiązał się przez cały okres jej trwania do zakupu profili aluminiowych i okuć (jak również akcesoriów i innych komponentów systemowych niezbędnych do produkcji okien i drzwi z aluminium) wyłącznie od Kontrahenta oraz do produkcji i sprzedaży okien i drzwi aluminiowych wyłącznie z tych profili, okuć i komponentów. Z Umowy wynika również zobowiązanie Wnioskodawcy do powstrzymania się od nabywania bezpośrednich lub pośrednich udziałów lub praw do wpływania na konkurentów Kontrahenta oraz do powstrzymywania się od promocji i wsparcia w inny sposób działalności konkurencji, chyba, że Kontrahent wyrazi na to zgodę. • W zamian za zobowiązanie do wyłącznego zakupu, Kontrahent zadeklarował zapłatę na rzecz Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wynagrodzenie to zapłacone zostało w dwóch równych transzach (w roku 2023 i 2024), na podstawie wystawionych przez Wnioskodawcę faktur. Opis na fakturze: wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego zakupu. Umowa weszła w życie 1 stycznia 2023 r. i obowiązuje do sierpnia 2030 r., z możliwością jej przedłużenia. 3. W związku z tym zadał pytanie: • Czy otrzymane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego zakupu profili aluminiowych i okuć (jak również akcesoriów i innych komponentów systemowych niezbędnych do produkcji okien i drzwi z aluminium) wyłącznie od Kontrahenta oraz do produkcji i sprzedaży okien i drzwi aluminiowych wyłącznie z tych profili, okuć i komponentów stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie posiadanego przez Wnioskodawcę zezwolenia strefowego? 4. W ocenie wnioskodawcy otrzymane wynagrodzenie stanowi przychód zwolniony. • Wśród wymienionych w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: "Ustawa o CIT"), przychodów wolnych od podatku, w pkt 34 wskazano dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: "SSE") na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1604, dalej: "ustawa o SSE") • Przy czym - zgodnie z treścią art. 17 ust. 4 ustawy o CIT - zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu. zakwalifikowanie danych czynności do działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE może nastąpić wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami, a działalnością podstawową określoną w zezwoleniu istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a zatem wówczas, gdy stanowią one integralną część działalności strefowej. Zasadniczo, przez dochody uzyskiwane z prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE rozumieć należy dochody z odpłatnego zbycia towarów, usług, praw majątkowych, wytworzonych (świadczonych) przez przedsiębiorcę w zwykłym toku prowadzonej na terenie SSE działalności gospodarczej. Każde inne przysporzenie wymaga natomiast indywidualnej oceny pod kątem intensywności jego związania z działalnością gospodarczą określoną w zezwoleniu przewidzianym w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE. Wyrażony w orzecznictwie pogląd wskazuje, że zwolnienie dotyczy wyłącznie przychodów z działalności objętej zezwoleniem oraz będących bezpośrednim następstwem tejże działalności, a nie dochodów pozostających tylko w bliżej nieokreślonym związku z tą działalnością strefową (tak np. wyroki NSA z: 5 maja 2016 r., II FSK 763/14; 23 listopada 2023 r., II FSK 294/22). Istotne jest zatem rozstrzygnięcie, co jest przychodem (dochodem) będącym bezpośrednim następstwem tzw. działalności strefowej. Dane czynności mogą być zakwalifikowane do działalności strefowej wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a więc - jak już wspomniano wcześniej - gdy stanowią one integralną część działalności prowadzonej na terenie SSE. • W opisanym przypadku, do podpisania Umowy w ogóle by nie doszło, gdyby nie prowadzona na terenie SSE działalność produkcyjna. Wynikające z Umowy zobowiązanie się Wnioskodawcy do nabywania określonych towarów od Kontrahenta, dotyczy tylko i wyłącznie towarów wykorzystywanych do prowadzonej produkcji na terenie SSE. Jest to zatem zobowiązanie ściśle związane z działalnością strefową, gdyż gdyby Wnioskodawca nie prowadził tej konkretnej działalności objętej zwolnieniem, zobowiązanie umowne nie powstałoby. Konsekwentnie uzyskane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie wynikające z Umowy, powinno być uznane za przychody ściśle związane z działalnością strefową, a tym samym powinno być objęte zwolnieniem z opodatkowania przewidzianym w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. • Po pierwsze, wykładnia językowa art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT wskazuje, że zwolnieniu podlegają dochody "uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej". Ustawodawca nie ograniczył tego zwolnienia wyłącznie do dochodów z odpłatnego zbycia wyrobów strefowych, ale posłużył się szerszym pojęciem – "dochody z działalności gospodarczej". Oznacza to, że każda czynność stanowiąca element działalności prowadzonej w SSE, bądź będąca jej nieodzownym uzupełnieniem, powinna być objęta zwolnieniem. • Po drugie, wykładnia systemowa nakazuje odczytywać art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT w powiązaniu z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o SSE, które określają konieczność powiązania przychodu z działalnością ujętą w zezwoleniu strefowym. W judykaturze NSA (np. wyrok z 20 sierpnia 2020 r., sygn. II FSK 1319/18) podkreślono, że kwalifikacja danej czynności jako strefowej wymaga ścisłego, nierozerwalnego i funkcjonalnego związku z działalnością podstawową. W analizowanym przypadku taki związek niewątpliwie istnieje - Umowa dotyczy nabywania towarów wykorzystywanych w procesie produkcyjnym w SSE. Brak działalności strefowej oznaczałby, że ani zobowiązanie kontraktowe, ani wynikające z niego przychody nie powstałyby. • Po trzecie, wykładnia celowościowa wskazuje, że ratio legis zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT polega na wspieraniu przedsiębiorców inwestujących w SSE poprzez zapewnienie im realnych preferencji podatkowych. Celem ustawodawcy było objęcie zwolnieniem całego spektrum przychodów związanych z działalnością strefową, a nie jedynie wybranych, wąsko rozumianych przysporzeń. Potwierdził to m.in. NSA w wyroku z 4 czerwca 2025 r., sygn. II FSK 707/22, uznając, że przychód z tytułu odszkodowania - mimo że nie wynika wprost z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu - podlega zwolnieniu, jeżeli pozostaje w funkcjonalnym związku z działalnością strefową. Argumentacja ta ma zastosowanie również do sytuacji Wnioskodawcy - skoro wynagrodzenie z Umowy powstaje wyłącznie z uwagi na prowadzoną działalność w SSE, to powinno korzystać z tego samego zwolnienia. • Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z realizacji Umowy pozostają w ścisłym i funkcjonalnym związku z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie SSE, mieszczą się w zakresie objętym zezwoleniem i powinny być traktowane jako dochody zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Odmienne podejście prowadziłoby do nieuzasadnionego zawężenia zakresu zwolnienia i naruszenia ratio legis przepisów o preferencjach podatkowych w specjalnych strefach ekonomicznych. 5. Zaskarżoną interpretacją Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. • Przytaczając przepisy ustawy o CIT i ustawy o SSE wywodził, że zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest łączne wystąpienie dwóch warunków: • - prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, • - uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu. • Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy interpretować ściśle. Przedmiotowe zwolnienie podatkowe przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej fizycznie na terenie strefy. Zwolnienie podatkowe uregulowane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w związku z art. 12 ustawy o SSE nie jest zwolnieniem podmiotowym w tym sensie, że nie dotyczy wszystkich dochodów osiąganych przez podmiot posiadający status przedsiębiorcy wyposażonego w zezwolenie umożliwiające prowadzenie działalności na obszarze specjalnej strefy ekonomicznej. Jest zwolnieniem, które uzależniono od dziedziny stosunków prawnych, w jakie wstępuje przedsiębiorca-adresat zezwolenia na działalność strefową. Stosunki te muszą być stosunkami gospodarczymi celowo ukierunkowanymi na osiągnięcie dochodu lub stanowiącymi nieodzowne następstwo realizacji tych pierwszych, wskutek ich złożonej natury. Ich zakres przedmiotowy ustalono za pomocą dwóch kryteriów: przedmiotu działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu wydanym na podstawie art. 16 ust. 1 cyt. ustawy o SSE oraz miejscem realizacji czynności prawnych skutkujących powstaniem dochodu - terenem specjalnej strefy ekonomicznej. • W ocenie DKIS opisane przychody nie można uznać za przychód związany z działalnością generującą bezpośrednio dochód z działalności określonej w zezwoleniu udzielonym Spółce. Dochód ten nie jest także nieodłącznym następstwem węzłów prawnych, bez których prowadzenie na terenie specjalnej strefie ekonomicznej działalności określonej w zezwoleniu, okazałoby się niemożliwe. • Związek przychodu pochodzącego z zawarcia ww. umowy z działalnością gospodarczą prowadzoną na podstawie zezwolenia ma charakter pośredni i mimo, że jest korzystny dla przedsiębiorcy, to jednak nie podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym. • Fakt, iż podmiot prowadzący działalność strefową otrzymuje z tytułu swojej działalności dodatkowe wynagrodzenie inne niż cena za wykonane usługi/sprzedawane towary nie oznacza, iż takie wynagrodzenie nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania. • Dochód zwolniony (strefowy) to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w strefie, albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej. Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci należności uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności objęty jest zakresem zezwolenia. • W konsekwencji, wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego zakupu profili aluminiowych i okuć (jak również akcesoriów i innych komponentów systemowych niezbędnych do produkcji okien i drzwi z aluminium) wyłącznie od kontrahenta oraz do produkcji i sprzedaży okien i drzwi aluminiowych wyłącznie z tych profili, okuć i komponentów, do których odnosi się zadane pytanie, nie stanowi wynagrodzenia otrzymywanego od podmiotu/podmiotów nabywających Państwa produkty tj. okna, drzwi aluminiowe, a tylko takie wynagrodzenie może stanowić przychód mający wpływ na dochód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. 2. Postępowanie przed Sądem 1. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił przepisów prawa materialnego oraz procesowego, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: • - błędną wykładnię art. 17 ust. 1 pkt 34 w zw. z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT polegającą na nieuprawnionym zawężeniu pojęcia "dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej" wyłącznie do dochodów ze sprzedaży wyrobów lub usług, podczas gdy zwolnienie to obejmuje również przychody pozostające w ścisłym i funkcjonalnym związku z działalnością strefową, w tym wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego zakupu komponentów wykorzystywanych w tej działalności. • - naruszenie art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm. dalej O.p.) w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz art. 17 ust. 4 ustawy o CIT poprzez niezastosowanie zasady in dubio pro tributario, mimo istnienia wątpliwości interpretacyjnych, co do zakresu pojęcia "dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej", i rozstrzygnięcie tych wątpliwości na niekorzyść Skarżącej, polegające na nieuprawnionym zawężeniu zakresu zwolnienia strefowego. • - naruszenie art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, w szczególności przez: - pominięcie gospodarczej istoty zdarzenia opisanego we wniosku o interpretację, - nieuwzględnienie linii orzeczniczej sądów administracyjnych dotyczącej zakresu zwolnienia strefowego, - zastosowanie wykładni przepisów prowadzącej do nieuzasadnionego zawężenia praw podatnika. • - naruszenie art. 14c § 1 i § 2 O.p. w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT przez sporządzenie uzasadnienia interpretacji w sposób niewyjaśniający w sposób wyczerpujący powodów odmowy zastosowania zwolnienia strefowego, w szczególności przez: - brak rzetelnej analizy funkcjonalnego związku przychodu z działalnością strefową, - ograniczenie się do deklaratywnego stwierdzenia "pośredniego" charakteru związku przychodu z działalnością objętą zezwoleniem. 2. W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o jej oddaleni, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1. Skarga jest zasadna. • Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.– w skrócie p.p.s.a). Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną interpretację, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. • Wskazać także należy, że zgodnie z art. 57a p.p.s.a "Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną." 2. Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji w świetle powyższych kryteriów, Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd przyznał rację stronie skarżącej z uwagi na trafność zarzutów skargi odnoszących się do naruszenia przepisów prawa materialnego. Przedmiotem sporu jest możliwość zaliczenia opisanych przez skarżącego przychodów do tzw. przychodów strefowych zwolnionych z podatku dochodowego. 3. Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, zwolnienie o którym mowa, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. W art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT określony został przedmiotowy zakres zwolnienia, a przez bezpośrednie odesłanie do zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy strefowej, jednoznacznie przesądzony został zakres i warunki korzystania z określonego tymi przepisami zwolnienia. Podkreślić przy tym należy, że również art. 12 ustawy o SSE – ściśle wiąże zwolnienie od podatku dochodowego przewidziane w przepisach podatkowych z zezwoleniem na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, wydanym na podstawie art. 16 ust. 1 tej ustawy. Dla ustalenia warunków korzystania ze zwolnienia zasadnicze znaczenie ma zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT sformułowanie "wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy strefowej". Właśnie zezwolenie, którego treść ściśle określa art. 16 ust. 2 ustawy strefowej, stanowi podstawę do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych). Innymi słowy, z treści przywołanych unormowań wynika, że dochody nie uzyskane z określonej w zezwoleniu działalności gospodarczej, nie są objęte przedmiotowym zwolnieniem. Dochód w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany przez aktywność przedsiębiorcy, którą można nazwać działalnością gospodarczą, albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej. Jednakże w orzecznictwie sądowoadministracyjnym został wypracowany pogląd, zgodnie, z którym dochód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, to także dochód, który podatnik uzyskał w związku z innymi czynnościami, jeżeli pomiędzy tymi czynnościami, a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek: "Ustanowienie specjalnych stref ekonomicznych, ich tworzenie i funkcjonowanie ma stanowić nie tylko impuls do rozwoju regionalnego, ma przede wszystkim zachęcić potencjalnych inwestorów, czyli przedsiębiorców, do przenoszenia miejsc prowadzenia całości działalności z innych państw lub miejsc w kraju i co jest równie ważne tworzenia nowych miejsc pracy. Działalność podmiotów położonych na terenie SSE powinna przyczyniać się do tworzenia dodatkowych miejsc pracy na rynku regionalnym. Z takimi działaniami związane są określone korzyści podatkowe, w tym unormowane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Przepis ten ustanawia warunek zwolnienia dochodów strefowych, tzn. nakazuje, aby uzyskane były z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE. Jak trafnie zauważono (...), zakwalifikowanie danych czynności do działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE może nastąpić wówczas, gdy pomiędzy tymi czynnościami, a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a zatem wówczas, gdy stanowią one integralną część działalności strefowej (por. wyroki NSA z dnia: 10 września 2015 r. sygn. akt II FSK 1766/13; 9 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 1853/15; 29 października 2019 r. sygn. akt II FSK 809/18; 20 sierpnia 2020 r. sygn. akt II FSK 1319/18). • Uwzględniając ww. orzecznictwo, należy przyjąć, że dochód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, to nie tylko dochód bezpośrednio wygenerowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w strefie, dochód uzyskany ze sprzedaży wyrobów strefowych, czy świadczenia usług, ale także dochód, który podatnik uzyskał w związku z innymi czynnościami, jeżeli pomiędzy tymi czynnościami, a działalnością podstawową istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek." (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 sierpnia 2025 r. o sygn. akt II FSK 1/23) 4. Skarżąca otrzymuje dodatkowe wynagrodzenie w związku ze zobowiązaniem się do zakupu elementów na potrzeby produkcji prowadzonej w SSE. Należy uznać, że pomiędzy takimi zakupami, a działalnością podstawową skarżącej istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek. Bez dokonania zakupu elementów prowadzenie działalności strefowej byłoby niemożliwe. Zatem uzyskane wynagrodzenie stanowi integralną część działalności strefowej. Nie można bowiem uznać, aby otrzymane przez skarżącą wynagrodzenie było związane z jakąkolwiek inną działalnością, aniżeli ta, która jest objęta zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. Nie można bowiem mówić, że dokonywanie zakupu elementów jest działalnością odrębną od prowadzonej produkcji. Nie budzi wątpliwości, że rabaty udzielone przez dostawców na dostarczane towary powodowałyby podwyższenie zwolnionego dochodu strefowego. Także premia za zobowiązanie się do wyłączności zakupu towarów stanowi element dochodu strefowego. 5. Co więcej DKIS prawidłowo wskazał, że "Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci należności uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności objęty jest zakresem zezwolenia." Niewątpliwie zakresem zezwolenia udzielonego skarżącej jest produkcja okien i rolet. Produkcja ta niemożliwa jest bez zakupu elementów. DKIS w żaden sposób nie uzasadnił, dlaczego uważa zakup elementów za wykraczający poza zakres zezwolenia strefowego. 6. Mając powyższe na uwadze tut. Sąd oceniając stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji uznaje je za błędne, naruszające wskazane w skardze przepisy prawa materialnego. DKIS wadliwie uznał, wynagrodzenie za zobowiązanie do wyłącznego zakupu materiałów do produkcji wyłącznie od kontrahenta nie będzie przychodem strefowym (tj. zwolnionym z opodatkowania) oraz że nie zalicza się do działalności gospodarczej, objętej zezwoleniem strefowym. 7. Tym samym skarga okazał się zasadna, a DKIS ponownie rozpoznając sprawę winien uwzględnić stanowisko wynikające z niniejszego wyroku względem kwalifikacji uzyskanych przez Skarżącą środków, opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jako konsekwencji prowadzenia działalności strefowej i objęcia zwolnieniem z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT. 8. O kosztach postępowania orzeczono, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 1687) jak w p. II sentencji.