I SA/Wr 269/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O. A. na zawiadomienie Wojewody Dolnośląskiego z 23 lutego 2026 r., nr SOC-PCIII.6152.1.1085.2025.PCIIII/GA/GH w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały postanawia: odrzucić skargę.

Z akt wynika, że do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą, zgodnie z treścią pełnomocnictwa, aplikantowi radcowskiemu. W odpowiedzi na wezwanie od wykazania umocowania, do tut. Sądu ponownie przesłano pełnomocnictwo podpisane przez samą skarżącą, w którym pełnomocnika określono jako "aplikanta". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) wynika, że pełnomocnik wnoszący skargę w imieniu mocodawcy, jednocześnie jest zobowiązany wykazać swoje umocowanie. Niewykazanie umocowania przez wnoszącego skargę pełnomocnika uznaje się za brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu na wezwanie, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W sprawie, skargi nie podpisał nikt z wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jako uprawniony do działania w charakterze pełnomocnika przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Nie wykazano też, że skargę podpisał aplikant radcowski upoważniony przez radcę prawnego w sposób określony w przepisach szczególnych. W tym stanie rzeczy, Sąd z uwagi na nieuzupełnienie pomimo wezwania dostrzeżonego braku formalnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę strony odrzucił, orzekając o tym w sentencji postanowienia. Na marginesie można zauważyć, że skarżone w sprawie pozostawienie podania bez rozpoznania nie wymaga wydania ani decyzji administracyjnej, ani postanowienia, lecz stanowi czynność materialno-techniczną, o której należy zawiadomić pisemnie wnoszącego podanie z podaniem przyczyn pozostawienia podania bez rozpoznania. Na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Skarga taka powinna być poprzedzona ponagleniem. Bliższe badanie i ocena skargi strony oraz akt administracyjnych są jednak na tym etapie postępowania bezcelowe. Skarga jako obarczona nieuzupełnionym brakiem formalnym, nie została skutecznie wniesiona i nie powinna być z tego powodu dalej badana w kierunku ewentualnej rejestracji w innym przedmiocie lub w kierunku właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).